Η εξαγορά (κατά 70%) του Νιτσιάκου από τον Ουκρανό επιχειρηματία μπορεί να μη μας αρέσει, αλλά έτσι είναι ο κόσμος σήμερα και η οικονομία δεν γνωρίζει εθνικά σύνορα, ούτε καταναγκασμούς. Φορολογικές έδρες έχουν φύγει και άλλες στο παρελθόν από την Ελλάδα και μάλλον το ίδιο θα επαναληφθεί και στο μέλλον.
Οι επιχειρήσεις αλλάζουν έδρα γιατί βλέπουν ότι αυτό τους συμφέρει, παρότι δυσαρεστεί εμάς ως Έλληνες, που θα προτιμούσαμε αντί να φεύγουν ελληνικές επιχειρήσεις να έρχονται ξένες στην Ελλάδα. Δεν γίνεται όμως αυτό και για τις αποχωρήσεις δεν ευθύνονται οι ξένοι (που μας φταίνε συνήθως για τα πάντα) αλλά εμείς οι ίδιοι, όσο κι αν αυτό ακούγεται αντιπατριωτικό.
Αν η ελληνική νομοθεσία ήταν φιλική στις επιχειρήσεις θα έρχονταν από τα πέρατα του κόσμου στην Ελλάδα για να εκμεταλλευτούν τις ευκαιρίες. Αλλά δεν έρχονται, καθώς είναι γνωστό ότι μπορεί να είμαστε μικρή χώρα, αλλά έχουμε μεγάλους φόρους, γραφειοκρατία και μπερδεμένες νομοθεσίες παντού, που αντί να απλοποιούνται γίνονται όλο και πιο σύνθετες. Και ειδικά η φορολογική νομοθεσία (με τα 40 και πλέον νομοσχέδια των τελευταίων χρόνων) με τον Λαβύρινθο του Μίνωα μοιάζει περισσότερο…
Διοικητικές ρυθμίσεις στη νιοστή, φόροι επί φόρων για τα πάντα και πρόστιμα με το παραμικρό «θωρακίζουν» την ελληνική δημόσια διοίκηση και την κάνουν απεχθή στις ξένες επιχειρήσεις (που ούτως ή άλλως δεν έρχονται), αλλά διώχνουν και ελληνικές που κάποια στιγμή απελπίζονται… Και εν τέλει το να λέμε εμείς ότι έχουμε φτιάξει το κλίμα και τις συνθήκες και να το διαφημίζουμε μεταξύ μας δεν έχει και μεγάλη σημασία, καθώς όλα κρίνονται στην πράξη. Αν σκεφτούμε πόσες φορές οι κυβερνητικοί διαψεύστηκαν τα τελευταία χρόνια αναφορικά με την ακρίβεια (που θα περνούσε σαν γρίπη περίπου) καταλαβαίνουμε ότι δεν αρκούν μόνο οι καλές προθέσεις και οι επιθυμίες μας.
Η ακρίβεια στα προϊόντα για παράδειγμα σχετίζεται στενά με το πρόβλημα της παραγωγικής βάσης. Υπάρχουν πάρα πολλά προϊόντα που τα εισάγουμε και οι τιμές εξαρτώνται από άλλους. Κάνουμε κάτι για να ενισχύσουμε τη δική μας παραγωγή ή περιμένουμε τον από μηχανής θεό να τα αγγίξει και όλα να μεταμορφωθούν θαυματουργικά;
Έτσι και με τις επιχειρήσεις, φτιάξαμε και διατηρούμε περιβάλλον που δεν τις ευνοεί και πάνε αλλού. Στο χέρι μας είναι να το αλλάξουμε, κάτι το οποίο είναι δυνατό αλλά προϋποθέτει να σοβαρευτούμε ως κοινωνία και πολιτικό σύστημα και να πάψουμε να ζούμε στη χώρα του Μάλμπορο που έδειχνε κάποτε η παλιά εκείνη διαφήμιση. Οι ιδεασμοί (αριστεροί ή δεξιοί) αποδυναμώνουν τη χώρα, σπέρνουν διχασμούς και, το χειρότερο απ’ όλα, μας αφήνουν χωρίς ελπίδα. Και το να σοβαρευτούμε είναι το δυσκολότερο απ’ όλα.
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
