Όσο υπάρχουν αποταμιεύσεις και τρώγονται, η κατανάλωση θα παραμένει θαλερή, θα αποφέρει φόρους, αυξάνοντας παράλληλα και το εμπορικό έλλειμμα.
Και όσο υπάρχει κατανάλωση (είτε από αποταμιεύσεις είτε από δανεισμό ή εκποίηση περιουσιακών στοιχείων), το Δημόσιο θα έχει πλεονάσματα που είναι τα ελλείμματα του ιδιωτικού τομέα. Αυτό ισχύει για το εσωτερικό της χώρας, ενώ στο εξωτερικό αφορά τις σχέσεις μεταξύ εμπορικών εταίρων.
Στη βάση αυτή, τα γερμανικά πλεονάσματα είναι τα ελλείμματα των χωρών του Νότου -και όχι μόνο. Και ακριβώς εδώ εστιάζεται η πολιτική της φτωχοποίησης του γείτονα, που είναι ο πλουτισμός ενός κράτους εις βάρος των άλλων.
Στο α’ τρίμηνο του 2026, οι αποταμιεύσεις στην Ελλάδα, σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, υποχώρησαν κατά 3,3% και παράλληλα αυξήθηκε κατά 3,2% το διαθέσιμο εισόδημα ( 39,13 δισ. από 37,92 δισ.) και κατά 4,7% η καταναλωτική δαπάνη (40,4 δισ. από 38,6 δισ.).
Και οι αποταμιεύσεις (που είναι ό,τι περισσεύει από τον μισθό) μειώνονται σταθερά από το τέλος της πανδημίας, συμβάλλοντας σε ένα υψηλό δημοσιονομικό πλεόνασμα που συνδυάζεται στην περίπτωσή μας και με υψηλό πληθωρισμό.
Αυτό, μεσοπρόθεσμα, είναι δίκοπο μαχαίρι, καθώς από τη μία η υστέρηση στις αποταμιεύσεις σημαίνει και έλλειψη πόρων για χρηματοδότηση επενδύσεων, ενώ από την άλλη δημιουργεί μεσοπρόθεσμα κινδύνους υπερχρέωσης των νοικοκυριών που θέλουν να διατηρήσουν τις καταναλωτικές τους συνήθειες.
Σήμερα, ως ποσοστό του ΑΕΠ, η εγχώρια κατανάλωση είναι πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο και ενώ από τη μία στηρίζει αυτό το 2% της ανάπτυξης, από την άλλη συντηρεί πληθωρισμό και αυξάνει τα ανοίγματα στο εξωτερικό ισοζύγιο. Αντιφάσεις τρομερές, που γίνονται περισσότερο απειλητικές όταν εμφανίζονται κρίσεις που αυξάνουν τις τιμές ενέργειας, κάνοντας ηλεκτροσόκ στην οικονομία.
Ο πληθωρισμός που δημιουργείται μπορεί να μειώνει το χρέος και να αποφέρει περισσότερα έσοδα στα δημόσια ταμεία μέσω της υπερφορολόγησης, μεσοπρόθεσμα όμως εξαντλεί την οικονομία, υπονομεύοντας την ανταγωνιστικότητα, ρίχνει τα εισοδήματα και μεγαλώνει τις εσωτερικές εντάσεις στην κοινωνία.
Κάτι τέτοιο ζούμε σήμερα στην Ελλάδα, όπου όλοι τα βάζουν με όλους και οι πολιτικές δυνάμεις φέρουν στις αποσκευές τους μια απαξίωση από τα χρόνια της χρεοκοπίας και των μνημονίων, που δεν μπορούν να ξεπεράσουν εύκολα. Εξ ου και η αδυναμία τους να προτείνουν λύσεις αξιόπιστες για να δυναμώσει η χώρα και να αλλάξει το οικονομικό μοντέλο, που είναι και η μόνη ρεαλιστική διέξοδος.
Και ως μοίρα κακιά σερνόμαστε σε μεσοβέζικες καταστάσεις, με την κυβέρνηση να λέει ότι όλα πάνε καλά (με την πραγματικότητα να το διαψεύδει) και την αντιπολίτευση να προτείνει αυξήσεις μισθών και άλλα πολλά, λες και υπάρχουν μαγικές λύσεις που αρκεί να τις εφαρμόσουμε και να αλλάξουμε ταχύτητα…
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
