Η δέσμευση του Νίκου Δένδια ότι από τα 3,2 δισ. που θα δώσουμε για την «Ασπίδα του Αχιλλέα» τα 700 εκατ. θα πάνε σε ελληνικές εταιρείες είναι σημαντική. Αρκεί, βέβαια, να υλοποιηθεί και να μην καταλήξει στις ελληνικές καλένδες, όπως γίνεται με πολλά στη χώρα μας. Και το λέμε αυτό καθώς υπάρχει η εμπειρία του παρελθόντος, υπό την έννοια ότι τα αντισταθμιστικά που υπογράφονταν κάθε φορά με την αγορά πολεμικού υλικού πολλές φορές χάνονταν στην πορεία… Κι αυτό ήταν ένας από τους λόγους που συνέβαλαν σταδιακά στην εξάρθρωση της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας, η οποία, για να προχωρήσει, πρέπει να υποστηριχτεί.
Αξίζει να σημειωθεί ότι το εργοστάσιο παραγωγής drones που ανακοίνωσε ο Ν. Δένδιας ότι θα γίνει στη Μαλακάσα θα «στηθεί» σε κτίριο που είχε γίνει επί υπουργίας στο Εθνικής Άμυνας του μακαρίτη Ευάγγελου Αβέρωφ στη Μεταπολίτευση, με αντικείμενο τον χημικό πόλεμο. Η δεκαετία του ’80 ήταν εκείνη που τίναξε όλες τις προσπάθειες στον αέρα, με τον κρατικισμό να εγκαθίσταται παντού ως απόλυτος κυρίαρχος, οδηγώντας στα γνωστά αποτελέσματα, εν αντιθέσει με την Τουρκία που ακολούθησε περισσότερο σώφρονες πολιτικές, που είχαν ως αποτέλεσμα να έχει σήμερα μια ακμάζουσα πολεμική βιομηχανία.
Το μυστικό για να στηθεί πολεμική βιομηχανία (κρατική και ιδιωτική) είναι η υποστήριξή της και ειδικά στο θέμα της κρατικής παρέμβασης η προφύλαξη από τις παθογένειες και τη διαφθορά που θάλλουν σ’ αυτήν εδώ τη χώρα… Από το 2019 μέχρι το 2025 υπογράφηκαν συμβόλαια για εξοπλισμούς ύψους 14 δισ. ευρώ, στα οποία ούτε με το μικροσκόπιο δεν διακρίνεται εγχώρια προστιθέμενη αξία. Το μέτρο αυτής της ανυπαρξίας το είχε δώσει με χαρακτηριστικό τρόπο παλαιότερα ο επιχειρηματίας Ευάγγελος Μυτιληναίος, σημειώνοντας ότι στις φρεγάτες Belhara που αγοράσαμε από τη Γαλλία το υποκατασκευαστικό έργο ήταν 0,5%, που είναι και λογικό αποτέλεσμα της απευθείας ανάθεσης. Το ίδιο έγινε και με τα 24 γαλλικά Rafale εν αντιθέσει με την Ινδία, η οποία αγόρασε 26 συν 20 από τα ίδια αεροσκάφη εξασφαλίζοντας και γραμμή παραγωγής, όπερ σημαίνει ότι θα μείνει εκεί τεχνογνωσία…
Για την Ελλάδα το θέμα είναι υπαρξιακό, υπό την έννοια ότι οι ελληνικοί εξοπλισμοί (12 δισ. οι νέοι και άλλα 12 δισ. προγράμματα που τρέχουν και πρέπει να εξοφλήσουμε), εκτός από την προστασία της χώρας, πρέπει να εντάξουν στη λογική τους και την εγχώρια αμυντική βιομηχανία. Τα λεφτά είναι πολλά για να πάνε μόνο σε ξένους προμηθευτές, χωρίς να μείνει τίποτα στην Ελλάδα!
Κι αν στηρίξουμε τις εγχώριες εταιρείες, αυτές δυνητικά έχουν τη δυνατότητα να ωφεληθούν και από τον επανεξοπλισμό της Ευρώπης, για τον οποίο διατίθενται 800 δισ. και τα οποία καλοβλέπει η γείτονα χώρα, που έχει προϊόντα για πώληση στον χώρο αυτό όπως drones, άρματα, πυραύλους κ.λπ.
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
