Μια από τις δραματικές αλλαγές που προκάλεσε η παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 είναι η αμφισβήτηση μερικών βασικών κανόνων που διέπουν τις οικονομίες και τις αγορές. Από την κρίση της Lehman Brothers και μετά, η παγκόσμια οικονομία γνώρισε μια πρωτοφανή ανισότητα στην αναδιανομή πλούτου, σε βαθμό που σχεδόν ακυρώνει την αξιοπιστία των μακροοικονομικών προβλέψεων και των στατιστικών ερευνών.
Όπως επισημαίνει ο Ρουχίρ Σάρμα, συγγραφέας και πρόεδρος του Rockefeller International, οι μηνιαίες δημοσιεύσεις ερευνών έχουν υψηλό βαθμό στρέβλωσης λόγω της αυξανόμενης ανισότητας και της εντυπωσιακής διεύρυνσης του πολιτικού χάσματος, ειδικά στις ΗΠΑ, αλλά και στην Ευρωζώνη και στο Ηνωμένο Βασίλειο. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το πλουσιότερο 10% αντιπροσωπεύει το ήμισυ των καταναλωτικών δαπανών σήμερα, από 1/3 που ήταν πριν από τρεις δεκαετίες. Αυτό αφήνει την πλειοψηφία απαισιόδοξη. Η ίδια αποσύνδεση παρατηρείται και σε βασικούς επιχειρηματικούς δείκτες εμπιστοσύνης. Οι κύριες έρευνες επικεντρώνονται στις μεγάλες επιχειρήσεις που μπορούν να αντιμετωπίσουν καλύτερα τις αβεβαιότητες που δημιουργεί ο πληθωρισμός σε σχέση με τις μικρές επιχειρήσεις. Ο πρώην πρόεδρος της Federal Reserve, Τζερόμ Πάουελ, είχε επισημάνει αυτή την αδυναμία των προβλέψεων με τη διάσημη ατάκα «οι Αμερικανοί εκφράζουν απαισιόδοξες απόψεις για την οικονομία και στη συνέχεια βγαίνουν έξω και αγοράζουν ένα καινούργιο αυτοκίνητο».
Το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα χρειάζεται να βρει ξανά αξιόπιστους τρόπους για να μετρά τις καταναλωτικές και επιχειρηματικές τάσεις, προκειμένου να μπορεί έγκαιρα να αντιδρά και να σχεδιάζει πολιτικές. Ένα «τυφλό» σύστημα που δεν μπορεί να προβλέψει αυτές τις τάσεις δεν πρόκειται να επιβιώσει ούτε να αναπτυχθεί.
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
