«Εάν θέλουμε να μειώσουμε τον πληθωρισμό, θα πρέπει να ανοίξουμε την οικονομία στον ανταγωνισμό» δήλωσε πρόσφατα σε ραδιοφωνικό σταθμό ο διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος, Γιάννης Στουρνάρας, και στην κυβέρνηση πρέπει να τους έπιασε λόξιγκας.
Μετά από επτά χρόνια στην κυβέρνηση να τους λέει ο κεντρικός τραπεζίτης -του οποίου πρόσφατα ανανεώθηκε, για τρίτη φορά, η θητεία- ότι ο ανταγωνισμός χωλαίνει, είναι ένα θέμα που λέει πολλά και για την οικονομία και για τις μεταρρυθμίσεις που διαφημίζουμε…
«Η λύση δεν είναι να μειώσεις τη ζήτηση, αλλά να αυξήσεις την προσφορά, αίροντας όλα τα εμπόδια εισόδου επιχειρήσεων στη χώρα, σε κλάδους οικονομικής δραστηριότητας» συμπλήρωσε, που σημαίνει μεγαλύτερη παραγωγή προϊόντων και υπηρεσιών. Κι αυτές οι παρατηρήσεις που γίνονται μετά από επτά χρόνια διακυβέρνησης από τη Νέα Δημοκρατία, θέτουν τον δάχτυλον εις τον τύπον των ήλων και καταρρίπτουν τη μεταρρυθμισιολογία που ζούμε και είναι κατά πώς φαίνεται θεωρητική και άνευ επίδρασης στους ουσιαστικούς τομείς.
Αν είχαμε μεταρρυθμίσεις, θα είχαμε επενδυτές στα σύνορα να θέλουν να έρθουν στην Ελλάδα. Δεν τους έχουμε και ο λόγος είναι μια σειρά από αντικίνητρα, μια κλειστή οικονομία όπου κυριαρχούν οι γνωστοί των γνωστών και οι ξένοι δεν μπορούν να μπούνε. Αυτό δείχνει η έλλειψη ανταγωνισμού που υπάρχει σε πολλούς τομείς, στους οποίους οι μεταρρυθμίσεις είτε είναι επιδερμικές είτε δεν φθάνουν.
Υπάρχει και μια τρίτη εξήγηση, που τίθεται ως ρητορικό ερώτημα: Θέλουμε όντως να ανοίξουμε την οικονομία ή μας αρέσει όπως είναι; Τον πληθωρισμό σήμερα στην Ελλάδα τον διατηρούν υψηλά και οι φόροι από τους οποίους το κράτος κερδίζει. Με ΦΠΑ 24% και Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης λογικό είναι η βενζίνη να είναι στα 2 ευρώ και πάνω… Και όσο ανεβαίνει η τιμή, τόσα περισσότερα έσοδα, κρατική κερδοσκοπία με τον ΦΠΑ… Σε χώρες που μειώθηκε ο ΦΠΑ στα καύσιμα, όπως η Σουηδία, η Ισπανία και η Κύπρος, η βενζίνη κινείται μεταξύ 1,30 και 1,50, αλλά οι δικοί μας κάνουν ότι δεν το βλέπουν και επιμένουν να λένε ότι αν τον μειώσουν η μείωση θα χαθεί στο ενδιάμεσο…
Η χώρα που ζούμε (με αυτές τις πολιτικές δυνάμεις και αυτά τα μυαλά) έχει ως μηχανή για τα δημόσια έσοδα μόνο τους φόρους… Επενδύσεις δεν έχουμε και η παραγωγή μας είναι καχεκτική και γι’ αυτό το έλλειμμα στο τρεχουσών συναλλαγών προσθέτει κάθε χρόνο περίπου 15 δισ. στο ακαθάριστο εξωτερικό χρέος. Το καίριο ερώτημα είναι αν θέλουμε να τον ελέγξουμε τελικά τον πληθωρισμό. Αν όντως θέλουμε, υπάρχουν τρόποι και δεν χρειάζεται να ανακαλύψουμε τον τροχό. Το έκαναν και άλλες χώρες πριν από εμάς, μόνο που θέλει πραγματικές μεταρρυθμίσεις και πολιτικούς με όρεξη και φαντασία, που δεν θα κάνουν μόνο δημόσιες σχέσεις για τη δική τους μακροημέρευση.
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
