Skip to main content

Χάσμα λόγων και πράξεων

Alexandros Michailidis / SOOC

Η σύνοδος αποκάλυψε τα όρια της πολιτικής της επιρροής και τους κινδύνους του να υπερπροβάλλεις μια νομικά εύθραυστη και πολιτικά αμφιλεγόμενη ιδέα ως «ασημένια σφαίρα»

Προσθέστε την «Ν» ως προτιμώμενη πηγή στο Google

Με συμβιβασμούς και ανεκπλήρωτες φιλοδοξίες έληξε τελικά η πολλά υποσχόμενη σύνοδος κορυφής της Ε.Ε., αποκαλύπτοντας το χάσμα ανάμεσα στη ρητορική και την πραγματικότητα. Η πρόταση της προέδρου της Κομισιόν, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, και του Γερμανού καγκελαρίου, Φρίντριχ Μερτς, για χρηματοδότηση της Ουκρανίας μέσω του παγωμένου ρωσικού ενεργητικού, εμφανώς τολμηρή αλλά νομικά επισφαλής και αμφισβητήσιμη διεθνώς, αποδείχθηκε περισσότερο σόου παρά στρατηγική.

«Ήταν σαν πλοίο που βουλιάζει, σαν τον Τιτανικό, και στο τέλος τελείωσε», δήλωσε ο Βέλγος πρωθυπουργός για το πλέον «νεκρό» σχέδιο του δανείου αποζημιώσεων.

Η Φον ντερ Λάιεν πρωτοέθεσε την πρόταση τον Σεπτέμβριο και τη δούλευε τρεις μήνες, ενώ παρουσίαζε διάφορες εναλλακτικές -όπως ο κοινός δανεισμός- ως ανεφάρμοστες. Τώρα, η σύνοδος αποκάλυψε τα όρια της πολιτικής της επιρροής και τους κινδύνους του να υπερπροβάλλεις μια νομικά εύθραυστη και πολιτικά αμφιλεγόμενη ιδέα ως «ασημένια σφαίρα».

Για τον Γερμανό καγκελάριο, το πλήγμα είναι διπλό: το δάνειο με εγγύηση ρωσικό ενεργητικό εξαφανίστηκε, ενώ η εμπορική συμφωνία Ε.Ε. – Mercosur μετατέθηκε για τις αρχές του επόμενου έτους, για να ικανοποιηθούν οι ιταλικές και γαλλικές επιφυλάξεις. Ακόμη πιο άβολο είναι το γεγονός ότι υποχρεώθηκε να αποδεχθεί τον κοινό δανεισμό, κάτι που μέχρι πρότινος αποτελούσε ταμπού για πολλούς από τους συντηρητικούς βουλευτές του στο Βερολίνο.

Από την άλλη, πολλές πρωτεύουσες εμφανίζονταν μόνο κατ’ όνομα υποστηρικτικές. Οι «σιωπηλοί δολοφόνοι», η Ιταλία και η Γαλλία, δεν αντιτάχθηκαν ανοιχτά στο σχέδιο, αλλά ούτε το υπερασπίστηκαν, ενώ ρυθμιστές τους αποτελέσματος υπήρξαν το Βέλγιο και οι σκεπτικιστές.

Το μεγάλο εγχείρημα ωστόσο ανήκει στη Μελόνι, όπως αναφέρει η Le Monde. Πρώτον, εγκαταλείποντας την προσφυγή στο ρωσικό ενεργητικό, απέφυγε να ερεθίσει τον Ματέο Σαλβίνι, τον πιο φιλορώσο εταίρο του κυβερνητικού συνασπισμού της, καθησυχάζοντας σε κάποιο βαθμό και τον Ντόναλντ Τραμπ, δείχνοντας πως η Ιταλία μπορεί να διασφαλίσει τη συνοχή ανάμεσα στις δύο πλευρές του Ατλαντικού.

Το θέμα ωστόσο είναι ότι αφενός η Ε.Ε. μαθαίνει τα όριά της με τον δύσκολο τρόπο και αφετέρου ότι οι Ευρωπαίοι φορολογούμενοι καλούνται για μία ακόμη φορά να πληρώσουν το «μάρμαρο» σε μία οικονομία χαμηλής ανάπτυξης.

Προτιμώμενη πηγή στην Google

Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.