Η ειρήνη -έστω και λειψή- στη Μέση Ανατολή κρέμεται από μία κλωστή. Οι Ιρανοί απειλούν να κλείσουν πάλι τα Στενά του Ορμούζ εάν συνεχιστούν οι βομβαρδισμοί του Ισραήλ στον Λίβανο.
Αυτό που συμβαίνει όμως, τελικά, με την περίπτωση του Ιράν, είναι η εφαρμογή ενός διεθνούς σεναρίου, που, ξεκινώντας από την ευρύτερη Μέση Ανατολή, θα χαρακτηρίζεται από μόνιμη αστάθεια και διαρκείς πολέμους.
Στην εποχή μας, έχει καταστεί σαφές ότι η παγκόσμια ειρήνη δεν εδράζεται πλέον στους ίδιους πυλώνες που τη στήριζαν κατά το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα.
Στα χρόνια που ακολούθησαν τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, με την Ευρώπη, την πάλαι ποτέ Σοβιετική Ένωση και μεγάλο μέρος της Ασίας σε ερείπια, ο κόσμος επικεντρώθηκε στην ανοικοδόμηση.
Η ειρήνη δεν ήταν απλώς ένα ιδανικό. Αλλά ένας κοινός και κατανοητός στόχος, διαμορφωμένος από τη ζωντανή μνήμη της καταστροφής.
Όσοι ηγέτες έζησαν τα δεινά του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, γνώριζαν ότι το ανθρώπινο και υλικό κόστος θα ήταν αφόρητο και ότι, πιθανότατα, οι κοινωνίες τους δεν θα ήταν πρόθυμες να το υπομείνουν.
Σήμερα όμως, το πολυμερές σύστημα που χτίστηκε υπό τον ΟΗΕ για να αποτρέψει νέες συγκρούσεις, δίνοντας προτεραιότητα στην ειρηνική επίλυση των διαφορών και στον σεβασμό της κυριαρχίας των κρατών, έχει καταρρεύσει. Το πιο ανησυχητικό είναι, όμως, ο τρόπος με τον οποίο η βία έχει γίνει κάτι συνηθισμένο. Σε ηγέτες και πολίτες.
Ένα μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης φαίνεται απευαισθητοποιημένο ή αναισθητοποιημένο στην πηγή των δεινών που βλέπουμε καθημερινά. Η χρήση βίας και η φυσική εξάλειψη των αντιπάλων έχουν φτάσει να θεωρούνται σχεδόν αναπόφευκτες. Όσοι υπερασπίζονται την ειρήνη, συχνά αντιμετωπίζονται ως αφελείς, συναισθηματικοί ή αποκομμένοι από την πραγματικότητα. Εξαφανίστηκαν τα μαζικά αντιπολεμικά κινήματα. Η ρητορική ότι «η βία είναι η μόνη γλώσσα που καταλαβαίνουν οι αντίπαλοι» έχει καθιερωθεί σαν να ήταν μια φυσική αλήθεια.
Ποιοι είναι, όμως, πραγματικά αφελείς; Όσοι πιστεύουν ότι ο πόλεμος είναι μια λύση ή όσοι επιμένουν ότι η ειρήνη είναι στρατηγική αναγκαιότητα, γιατί κάθε περιφερειακή σύγκρουση έχει τη δυνατότητα να μετατραπεί σε παγκόσμια καταστροφή; Η γενιά που έζησε τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο το γνώριζε αυτό βαθιά.
Η δική μας γενιά φαίνεται να το έχει ξεχάσει. Ίσως αυτή η λήθη να αποτελεί σήμερα την κύρια απειλή για την παγκόσμια ειρήνη.
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
