Mε ενάμιση μήνα καθυστέρηση δημοσιεύτηκε πρόσφατα το ετήσιο δελτίο για το χρέος, που προκαλεί μελαγχολία, καθώς τα νούμερα είναι μεγάλα και από τη χρεοκοπία και δώθε όλο αυξάνονται. Στο τέλος του 2025 το κρατικό χρέος -που είναι αφτιασίδωτο, δεν αφορά το ιδιωτικό και δείχνει πόσα πραγματικά οφείλουμε ως Ελλάδα- ανήλθε στα 427,1 δισ. από 422,6 δισ. το 2024.
Υπάρχει η άποψη που λέει ότι δεν πρέπει να το βλέπουμε σε απόλυτα νούμερα, αλλά μόνο ως ποσοστό του ΑΕΠ. Κι αυτό εξηγεί όσα κάνει ο αρμόδιος υπουργός Κ. Πιερρακάκης, που προσπαθεί να το μειώσει με πλεονάσματα και προαγορές. Με τον τρόπο αυτό πετυχαίνουμε θετικές αξιολογήσεις (όταν έχουμε και τα άλλα δημοσιονομικά καλά), που περιέχουν όμως και παρατηρήσεις για το μέλλον. Για τις θετικές αξιολογήσεις πανηγυρίζει η κυβέρνηση, ενώ για τις παρατηρήσεις δικαιολογείται ή δεν λέει τίποτα, αφήνοντας την μπόρα να περάσει. Τις δεύτερες τις βλέπουν και τις αποστηθίζουν οι επενδυτές, αλλά και τα hedge funds που «παίζουν» με την οικονομία και το 2010 ξεκίνησαν τις πιέσεις που οδήγησαν στη χρεοκοπία και τον Αρμαγεδδώνα, οι επιπτώσεις του οποίου είναι εδώ, με κυριότερη ότι σήμερα έχουμε μεγαλύτερο χρέος από τότε και ΑΕΠ πραγματικό που είναι κάτω από το αντίστοιχο του 2008. Γι’ αυτό και τα μεγάλα πλεονάσματα που αφυδατώνουν την οικονομία, αλλά και οι ετήσιοι τόκοι των 9 δισ. που πληρώνουμε.
Εργαλεία μείωσης του χρέους χρησιμοποιεί η Ελλάδα, αλλά υπάρχουν κι άλλοι που το κάνουν στην Ευρώπη. Αυτό έχει και ερμηνείες. Εμείς και η Ιταλία είμαστε χώρες υπερχρεωμένες, αλλά η Ιταλία έχει τη βόρεια βιομηχανική ζώνη που παράγει προϊόντα υψηλής προστιθέμενης αξίας με εξαγωγές σε όλο τον κόσμο. Εμείς έχουμε τη βιομηχανία στο 9% και λέμε ότι θα την αυξήσουμε κάποια στιγμή στο μέλλον…
Η εξυπηρέτηση των δανείων του EFSF μέχρι το 2060 και του υπολοίπου χρέους μέχρι το 2070 δεν συνιστά μηχανικό κίνδυνο που μας απειλεί με χρεοκοπία. Δημιουργεί όμως δέσμευση που περιορίζει την ελευθερία κάθε μελλοντικής κυβέρνησης, παρά τα όσα λένε προεκλογικά τα κόμματα, που ενώ υπόσχονται αλλαγές και μεταρρυθμίσεις (μετά το 2010) κινούνται μόνο σαν διαχειριστές της υπάρχουσας κατάστασης.
Εξ ου και τα πολλά προβλήματα, από τα ελληνοτουρκικά μέχρι το δημογραφικό, τη διαφθορά στο κράτος, την αναξιοπιστία της πολιτικής τάξης και, το κυριότερο, την απουσία ελπίδας για τη χώρα. Όραμα δεν είναι οι «προοδευτικές λύσεις» που λένε οι αριστεροί ούτε η «σιγουριά και η σταθερότητα» που υπόσχεται η κυβέρνηση, καθώς αμφότερα είναι θολά και δυσδιάκριτα.
Και αυτό γιατί στερούνται προτάσεων περί της βάσης του εποικοδομήματος της χώρας, που είναι η παραγωγή της και οι πραγματικές οικονομικές δυνατότητες, κάτι που οι πάνω από τα 40 καταλαβαίνουν, εξ ου και οι εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες που έφυγαν στο εξωτερικό.
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
