Μήπως η Βρετανία έχει γίνει μη διακυβερνήσιμη, όπως θα έλεγε ο Ευάγγελος Βενιζέλος;
Το Νησί έχει κυβέρνηση, η οποία διαθέτει μεγάλη κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Προφανώς, ασκεί την εξουσία και έχει την ευθύνη της διαχείρισης των εθνικών πραγμάτων. Αλλά, το βασίλειο δεν είναι καλά.
Οι θεσμοί παραμένουν λειτουργικοί, οι σχέσεις με την Ευρώπη έχουν αποκατασταθεί, αποτυγχάνουν, όμως, οι πρωθυπουργοί.
Ο ρυθμός αντικατάστασής τους θυμίζει περισσότερο προπονητές ποδοσφαιρικού συλλόγου παρά πολιτική ηγεσία, ενώ ο γάτος Λάρι αποτελεί τη μοναδική σταθερά στην Ντάουνινγκ Στριτ. Έχει συγκατοικήσει με έξι πρωθυπουργούς, από τον Nτέιβιντ Κάμερον που ξέχασε την 8χρονη κόρη του σε μια παμπ, μετά από κυριακάτικο γεύμα και αποφάσισε το δημοψήφισμα για το Brexit για να κρατήσει ενωμένους τους Συντηρητικούς και δίχασε φίλους και εχθρούς, ως τον Κιρ Στάρμερ, έναν πρώην εισαγγελέα, που άρεσε περισσότερο στην έδρα, παρά στους ενόρκους.
Οι Εργατικοί επέστρεψαν στην εξουσία το 2024, έπειτα από 14 χρόνια και πλέον ο επικεφαλής τους θα περιοριστεί στα οικογενειακά σαλόνια. Η βαριά ήττα στις τοπικές εκλογές στην Αγγλία και στα κοινοβούλια της Σκωτίας και της Ουαλίας, στις 7 Μαΐου, προκάλεσε εσωκομματική αναταραχή. «Φύγε εσύ, έλα εσύ».
Ο πολιτικός χρόνος έχει γίνει εβαπορέ. H Βρετανία άλλαξε πέντε πρωθυπουργούς σε 37 χρόνια και σύντομα θα αποκτήσει τον έκτο πρωθυπουργό της μέσα σε επτά χρόνια. Για πάνω από έναν αιώνα, ο δικομματισμός ήταν θεσμός, σήμερα στο πολιτικό τοπίο γίνεται χαμός. Οι δύο παραδοσιακοί πόλοι χάνουν συνεχώς έδαφος απέναντι στους Φιλελεύθερους Δημοκράτες, τους Πράσινους, το ακροδεξιό Reform UK, αλλά και τα εθνικιστικά κόμματα της Σκωτίας και της Ουαλίας.
Πίσω από την αστάθεια κρύβονται βαθύτερα προβλήματα. Η βρετανική οικονομία δεν ανέκαμψε ποτέ πραγματικά μετά τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008, ενώ η πανδημία και ο πόλεμος στην Ουκρανία επιδείνωσαν ακόμη περισσότερο την κατάσταση.
Το Brexit μπορεί να είναι ένας από τους βασικούς λόγους της επιβράδυνσης -έχει μειώσει το κατά κεφαλήν ΑΕΠ έως και κατά 8%-, αλλά επί της πολιτικής ουσίας αποκάλυψε τους γυμνούς. «Οι ψηφοφόροι μπορεί να μην το παραδέχονται, αλλά πιστεύουν στον επαγγελματισμό των κυβερνητών τους. Γι’ αυτούς, λοιπόν, το πολιτικό θέαμα είναι ενοχλητικό. Είναι ερασιτεχνισμός, δηλαδή, κάτι ασυγχώρητο για τους Άγγλους».
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
