Η πτώση του Κιρ Στάρμερ δεν είναι απλώς μια βρετανική πολιτική ιστορία. Είναι, σύμφωνα με ανάλυση του CNN, το πιο πρόσφατο επεισόδιο μιας ευρύτερης κρίσης που διαπερνά σχεδόν όλες τις δυτικές δημοκρατίες.
Οι πολίτες απαιτούν αλλαγή, οι ηγέτες εκλέγονται υποσχόμενοι να τη φέρουν και τελικά αποτυγχάνουν να ανταποκριθούν στις προσδοκίες τους.
Ο Στάρμερ παραιτήθηκε μόλις δύο χρόνια μετά τη σαρωτική εκλογική νίκη των Εργατικών. Είχε υποσχεθεί να αποκαταστήσει τη σταθερότητα μετά από μια δεκαετία πολιτικού χάους που ακολούθησε το Brexit. Αντί γι’ αυτό, έγινε ακόμη ένας πρωθυπουργός που δεν κατάφερε να πείσει ότι μπορεί να βελτιώσει ουσιαστικά τη ζωή των πολιτών.
Για το CNN, η αποτυχία του δεν αποτελεί εξαίρεση. Αντιθέτως, είναι μέρος ενός μοτίβου που επαναλαμβάνεται σε ολόκληρο τον δυτικό κόσμο.
Οι ηγέτες υπόσχονται αλλαγή, αλλά το σύστημα αντιστέκεται
Από το Λονδίνο μέχρι το Παρίσι, το Βερολίνο και την Ουάσιγκτον, οι ψηφοφόροι εκφράζουν την οργή τους για το κόστος ζωής, τις ανισότητες, τη μετανάστευση και τη στασιμότητα των εισοδημάτων.
Οι πολιτικοί υπόσχονται λύσεις. Όταν όμως φτάνουν στην εξουσία, έρχονται αντιμέτωποι με κρατικούς μηχανισμούς που αλλάζουν δύσκολα, οικονομίες που επηρεάζονται από παγκόσμιες εξελίξεις και κοινωνίες βαθιά διχασμένες.
Το αποτέλεσμα είναι σχεδόν πάντα το ίδιο: απογοήτευση, φθορά και τελικά πολιτική κατάρρευση.
Το CNN θέτει μάλιστα ένα πιο βαθύ ερώτημα: μήπως οι δυτικές κοινωνίες έχουν γίνει πλέον εξαιρετικά δύσκολο να κυβερνηθούν;
Η κρίση δεν αφορά μόνο τη Βρετανία
Η περίπτωση του Στάρμερ, σύμφωνα με την ανάλυση, θυμίζει έντονα εκείνη του Εμανουέλ Μακρόν στη Γαλλία.
Ο Γάλλος πρόεδρος εξελέγη το 2017 ως μεταρρυθμιστής που θα ξεπερνούσε τα παραδοσιακά ιδεολογικά στρατόπεδα και θα εκσυγχρόνιζε τη χώρα. Σχεδόν μια δεκαετία αργότερα, ετοιμάζεται να αποχωρήσει από την εξουσία χωρίς να έχει πετύχει τις περισσότερες από τις φιλόδοξες μεταρρυθμίσεις που είχε υποσχεθεί.
Οι συνεχείς κοινωνικές αναταραχές, οι συγκρούσεις με τα συνδικάτα και η εικόνα ενός αποκομμένου από την κοινωνία προέδρου άνοιξαν τον δρόμο για τη θεαματική άνοδο της γαλλικής ακροδεξιάς.
Παρόμοια εικόνα διαμορφώνεται και στη Γερμανία. Ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς βλέπει τη δημοτικότητά του να καταρρέει μόλις έναν χρόνο μετά την ανάληψη της εξουσίας, καθώς δυσκολεύεται να επαναφέρει τους ρυθμούς ανάπτυξης που θεωρούνταν επί δεκαετίες δεδομένοι για τη γερμανική οικονομία.
Ούτε ο Τραμπ αποτελεί εξαίρεση
Το CNN εντάσσει στο ίδιο φαινόμενο ακόμη και τον Ντόναλντ Τραμπ.
Παρότι εξελέγη υποσχόμενος οικονομική αναγέννηση και καλύτερο βιοτικό επίπεδο για τους Αμερικανούς, ο σημερινός πρόεδρος κατηγορείται ότι αγνοεί το βασικό πρόβλημα των νοικοκυριών: το κόστος ζωής.
Η ανάλυση σημειώνει ότι η εμμονή του Τραμπ με τις προσωπικές πολιτικές αντιπαραθέσεις και η ενασχόλησή του με ζητήματα όπως ο πόλεμος με το Ιράν έχουν απομακρύνει τον Λευκό Οίκο από τις καθημερινές οικονομικές ανησυχίες των ψηφοφόρων.
Η άνοδος των λαϊκιστών
Καθώς οι πολίτες χάνουν την εμπιστοσύνη τους στα παραδοσιακά κόμματα, δημιουργείται χώρος για λαϊκιστικές και αντισυστημικές δυνάμεις.
Στη Βρετανία, ο μεγάλος κερδισμένος είναι ο Νάιτζελ Φάρατζ και το Reform UK. Στη Γαλλία είναι ο Εθνικός Συναγερμός της Μαρίν Λεπέν. Στη Γερμανία η Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD).
Η λογική είναι παρόμοια παντού: όταν οι κυβερνήσεις δεν μπορούν να εκπληρώσουν τις υποσχέσεις τους, οι ψηφοφόροι αναζητούν εναλλακτικές λύσεις εκτός του παραδοσιακού πολιτικού συστήματος.
Το στοίχημα του Άντι Μπέρναμ
Στο επίκεντρο της βρετανικής πολιτικής σκηνής βρίσκεται πλέον ο Άντι Μπέρναμ, ο άνθρωπος που εμφανίζεται ως επικρατέστερος διάδοχος του Στάρμερ.
Το CNN επισημαίνει ότι η άνοδός του μοιάζει με εκείνη του Καναδού πρωθυπουργού Μαρκ Κάρνεϊ. Και οι δύο κατάφεραν να παρουσιαστούν ως πρόσωπα εκτός του παραδοσιακού πολιτικού κατεστημένου, παρότι διαθέτουν μακρά δημόσια διαδρομή.
Ο Μπέρναμ εμφανίζεται ως άνθρωπος που μπορεί να επαναφέρει την εμπιστοσύνη στην πολιτική, να ξανακερδίσει τους εργατικούς ψηφοφόρους που στρέφονται προς τον Φάρατζ και να αποδείξει ότι η δημοκρατία μπορεί ακόμη να παράγει αποτελέσματα.
Η μεγάλη δοκιμασία της Δύσης
Η ουσία της ανάλυσης του CNN είναι ότι η κρίση δεν αφορά μεμονωμένους ηγέτες αλλά το ίδιο το μοντέλο διακυβέρνησης των δυτικών δημοκρατιών.
Οι πολίτες εξακολουθούν να ζητούν λύσεις για την ακρίβεια, τη στέγαση, τη μετανάστευση, την ασφάλεια και την οικονομική αβεβαιότητα. Όμως οι κυβερνήσεις δείχνουν ολοένα λιγότερο ικανές να προσφέρουν γρήγορες και ορατές απαντήσεις.
Αυτό δημιουργεί έναν φαύλο κύκλο: περισσότερη απογοήτευση, μεγαλύτερη δυσπιστία προς τους θεσμούς και ισχυρότερη έλξη προς τις αντισυστημικές δυνάμεις.
Γι’ αυτό, σύμφωνα με το CNN, η παραίτηση του Κιρ Στάρμερ δεν αποτελεί απλώς το τέλος μιας πρωθυπουργίας. Είναι ακόμη ένα προειδοποιητικό σημάδι για το μέλλον της δυτικής δημοκρατίας.
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
