Των Ελένης Τσιανάκα, PhD οικονομολόγου – φοροτεχνικού συμβούλου, αντιπροέδρου της ΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟΣ, και Δημητρίου Τζελιάτη, υπεύθυνου τμήματος μισθοδοσίας της ΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟΣ
Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ασφάλιση στην Ελλάδα δεν λειτούργησε διαχρονικά μόνο ως μηχανισμός συνταξιοδοτικής προστασίας, αλλά αξιοποιήθηκε σε αρκετές περιπτώσεις και ως εργαλείο κοινωνικής πολιτικής, μέσω στοχευμένων παρεμβάσεων που αποσκοπούσαν στην ενίσχυση του διαθέσιμου εισοδήματος συγκεκριμένων ομάδων εργαζομένων.
Δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν αφενός η εισοδηματική ενίσχυση των εργαζομένων που αμείβονταν με τις κατώτατες αποδοχές της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, η οποία θεσπίστηκε με το άρθρο 14 του Ν. 2837/2000, και αφετέρου η μείωση κατά 50% των ασφαλιστικών εισφορών κύριας σύνταξης για τις εργαζόμενες μητέρες που προβλέφθηκε με το άρθρο 141 του Ν. 3655/2008.
ΠΑΡΟΤΙ αφορούν διαφορετικές κατηγορίες ασφαλισμένων, οι δύο ρυθμίσεις παρουσιάζουν σημαντικές ομοιότητες: επιδιώκουν τη βελτίωση του καθαρού εισοδήματος χωρίς αύξηση του μισθολογικού κόστους για τον εργοδότη, αναδεικνύοντας παράλληλα τον κοινωνικό χαρακτήρα του ασφαλιστικού συστήματος.
Η εισοδηματική ενίσχυση των χαμηλόμισθων εργαζόμενων
ΜΕ ΤΟ ΆΡΘΡΟ 14 του Ν. 2837/2000 θεσπίστηκε ειδικό καθεστώς ενίσχυσης των εργαζομένων που αμείβονταν με τον κατώτατο μισθό ή ημερομίσθιο της τότε ΕΓΣΣΕ.
Η ΕΝΙΣΧΥΣΗ ισοδυναμούσε, ουσιαστικά, με την εργατική εισφορά κύριας σύνταξης που αντιστοιχούσε στις βασικές κατώτατες αποδοχές.
Οι δικαιούχοι λάμβαναν αυξημένες καθαρές αποδοχές, καθώς η εισφορά δεν παρακρατούνταν από τον μισθό τους, ενώ η σχετική δαπάνη καλυπτόταν μέσω ειδικού λογαριασμού του Δημοσίου.
Η ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ παρέμβαση αποτέλεσε μία από τις πρώτες μορφές έμμεσης επιδότησης της εργασίας μέσω του ασφαλιστικού συστήματος, ενσωματώνοντας στοιχεία κοινωνικής και εισοδηματικής στήριξης υπέρ των χαμηλόμισθων εργαζομένων.
Η προστασία της μητρότητας μέσω μειωμένων εισφορών
ΟΚΤΩ ΧΡΟΝΙΑ αργότερα, με το άρθρο 141 του Ν. 3655/2008, ο νομοθέτης υιοθέτησε μια διαφορετική, αλλά εξίσου σημαντική, παρέμβαση: Οι εργαζόμενες μητέρες, ασφαλισμένες του ΙΚΑ, απέκτησαν δικαίωμα καταβολής μειωμένων κατά 50% ασφαλιστικών εισφορών κύριας σύνταξης για χρονικό διάστημα δώδεκα μηνών μετά τον τοκετό ή μετά τη λήξη της επιδότησης λοχείας.
ΣΤΟΧΟΣ της ρύθμισης ήταν η έμπρακτη στήριξη των εργαζόμενων μητέρων κατά την κρίσιμη περίοδο μετά τη γέννηση του παιδιού, αυξάνοντας τις καθαρές αποδοχές τους χωρίς πρόσθετη οικονομική επιβάρυνση για τον εργοδότη.
Η ΠΡΑΚΤΙΚΗ εφαρμογή της διάταξης, ωστόσο, δημιούργησε σημαντικά ζητήματα ερμηνείας ως προς το εάν στο προστατευόμενο δωδεκάμηνο περιλαμβάνεται και ο χρόνος λήψης αδειών με αποδοχές.
Η καθοριστική παρέμβαση του e-ΕΦΚΑ το 2021
ΜΕ ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ Έγγραφο 384846/01.10.2021 ο e-ΕΦΚΑ έδωσε οριστική απάντηση στο ζήτημα, διευκρινίζοντας ότι ως χρόνος απασχόλησης για την εφαρμογή της μείωσης των εισφορών θεωρείται και ο χρόνος λήψης άδειας με αποδοχές, ανεξαρτήτως αιτίας.
ΣΤΗΝ ΈΝΝΟΙΑ αυτή περιλαμβάνονται:
- η κανονική άδεια,
- η ισόχρονη άδεια λόγω μειωμένου ωραρίου φροντίδας τέκνου,
- η ειδική άδεια προστασίας μητρότητας, καθώς και
- κάθε άλλη άδεια με αποδοχές.
Η ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΗ αυτή αποκατέστησε μια ερμηνευτική ασάφεια, η οποία είχε οδηγήσει πολλές επιχειρήσεις στην καταβολή εισφορών χωρίς την προβλεπόμενη μείωση.
Το ζήτημα της παραγραφής και οι επιστροφές εισφορών
ΙΔΙΑΙΤΕΡΟ ενδιαφέρον παρουσιάζει η μεταγενέστερη εγκύκλια οδηγία του e-ΕΦΚΑ (έγγραφο 552130/2022), με την οποία διευκρινίστηκε ότι οι ασφαλισμένες μητέρες που δεν έτυχαν της προβλεπόμενης μείωσης κατά το διάστημα λήψης αδειών με αποδοχές, μπορούν να ζητήσουν επιστροφή των αντίστοιχων ασφαλιστικών εισφορών ως αχρεωστήτως καταβληθεισών.
ΠΑΡΟΤΙ η γενική νομοθεσία προβλέπει πενταετή παραγραφή των σχετικών αξιώσεων, η Διοίκηση, επικαλούμενη τις αρχές της χρηστής διοίκησης και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του διοικουμένου, αναγνώρισε τη δυνατότητα αναδρομικής αναζήτησης διεκδίκησης εισφορών για μισθολογικές περιόδους από το 2013 και μετά.
ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ, ορίστηκε ότι οι σχετικές αιτήσεις μπορούν να υποβληθούν έως τις 2 Οκτωβρίου 2026.
Η ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ προθεσμία αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς πολλές εργαζόμενες μητέρες εξακολουθούν να αγνοούν την ύπαρξη του σχετικού δικαιώματος.
Κοινός παρονομαστής των δύο ρυθμίσεων
ΠΑΡΑ ΤΗ ΧΡΟΝΙΚΗ απόσταση που τις χωρίζει, οι δύο παρεμβάσεις έχουν κοινή φιλοσοφία. Το κράτος επιλέγει να ενισχύσει στοχευμένα ομάδες εργαζομένων που αντιμετωπίζουν αυξημένες οικονομικές ανάγκες ή βρίσκονται σε πιο ευάλωτη θέση στην αγορά εργασίας.
ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ περίπτωση πρόκειται για εργαζόμενους με χαμηλές αποδοχές, ενώ στη δεύτερη για εργαζόμενες μητέρες κατά την περίοδο μετά τη γέννηση του παιδιού.
ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΔΥΟ περιπτώσεις, η ενίσχυση δεν πραγματοποιείται μέσω άμεσης αύξησης του μισθού, αλλά μέσω μείωσης των ασφαλιστικών επιβαρύνσεων, επιτρέποντας την αύξηση του καθαρού εισοδήματος χωρίς μεταβολή του εργοδοτικού κόστους.
Συμπεράσματα
ΟΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ διατάξεις αναδεικνύουν τον διττό ρόλο της κοινωνικής ασφάλισης: ως μηχανισμό προστασίας από τον ασφαλιστικό κίνδυνο και ως εργαλείο κοινωνικής πολιτικής.
ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ, η πρόσφατη ενεργοποίηση των δικαιωμάτων επιστροφής εισφορών για τις εργαζόμενες μητέρες υπενθυμίζει τη σημασία της ορθής εφαρμογής της ασφαλιστικής νομοθεσίας και της έγκαιρης ενημέρωσης των ασφαλισμένων για τα δικαιώματά τους.
ΕΝ ΌΨΕΙ της καταληκτικής ημερομηνίας της 2ας Οκτωβρίου 2026, οι επιχειρήσεις, οι λογιστές και οι ίδιες οι ασφαλισμένες εργαζόμενες μητέρες που εμπίπτουν στη συγκεκριμένη ρύθμιση καλούνται να εξετάσουν προσεκτικά τις σχετικές περιπτώσεις, ώστε να μη χαθούν δικαιώματα που ο νομοθέτης έχει ρητά αναγνωρίσει.
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
