Καλά τα νοικοκυρέματα μέχρι να αρχίσουμε να παριστάνουμε τους κιμπάρηδες εν όψει εκλογών.
Κι εκεί που είχαμε μόνο ένα δισ. για να δώσουμε στη ΔΕΘ και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Κ. Χατζηδάκης μιλούσε για όρια στις δαπάνες, ξαφνικά φαίνεται ότι βρίσκουμε άλλο ένα δισ. και πιθανόν μέχρι τη ΔΕΘ -υπό τον φόβο του κόμματος Σαμαρά– να βρούμε ακόμα δύο, τρία δισ., για να πούμε στον λαό για το μέρισμα από την ανάπτυξη που επιστρέφεται και την οικονομία που πάει σφαίρα, όπως λέει κι ο Αδ. Γεωργιάδης.
Αν αναρωτηθούμε αν υπάρχουν αυτά τα λεφτά -ακόμα και το 1 δισ.-, η απάντηση είναι ότι δεν υπάρχουν, υπό την έννοια να μας περισσεύουν, αφού έχουν καλυφθεί προηγουμένως όλες οι ανάγκες. Θα κοπούν από κάπου αλλού για να δοθούν τώρα και μετά έχει ο Θεός. Εκείνα τα προγράμματα του «Εξοικονομώ» έχουν κολλήσει και δεν έχει ολοκληρωθεί ούτε το πρώτο, που έρχεται από το 2021. Και είναι και τα υπόλοιπα από το Ταμείο Ανασυγκρότησης που κλείνει τον Αύγουστο και ό,τι εισπραχθεί προσεχώς θα γεμίσει τα κρατικά ταμεία, τα οποία ούτως ή άλλως πληρούνται γενναία από τους φόρους και τον πληθωρισμό, που τον λέμε ακρίβεια, την οποία θέλουμε να αντιμετωπίσουμε και όλο μας ξεφεύγει.
Τα λεφτά συνήθως βρίσκονται εν όψει εκλογών, όταν πάνε περίπατο τα νοικοκυρέματα και πρυτανεύει η ανάγκη να σωθούμε ή διαφορετικά να κερδίσουμε τις εκλογές.
Λεφτά στην ελληνική οικονομία δεν περισσεύουν. Το μόνο εργαλείο που έχει για να συγκεντρώνει έσοδα είναι η συνδυασμένη δράση τιμών και φόρων, ελλείψει παραγωγικού οικονομικού μοντέλου.
Γι’ αυτό εξάλλου το ελληνικό ισοζύγιο είναι ελλειμματικό. Από 1,5% του ΑΕΠ το 2019 (που ήταν λόγω εσωτερικής υποτίμησης τον καιρό των μνημονίων) κινείται πλέον πάνω από το 6% του ΑΕΠ. Και τώρα δεν έχουμε δραχμή για να κάνουμε υποτίμηση προκειμένου να περιορίσουμε το άνοιγμα στο ισοζύγιο. Αυτό δεν αποτρέπει την υποτίμηση του ελληνικού ευρώ σε όρους μισθών και έτσι έχουμε μέσο μικτό μισθό πλήρους απασχόλησης στην Ελλάδα 1.363 ευρώ, στην Κύπρο 2.500 και στη Γαλλία 3.600.
Και επειδή οι μισθοί στην Ελλάδα (ο πραγματικός είναι ακόμα 26% κάτω από το 2009) είναι μικροί, η κυβέρνηση προσπαθεί με διοικητικές αποφάσεις να τους αυξήσει και γελάει και το παρδαλό κατσίκι, καθώς δημιουργεί περισσότερα προβλήματα απ’ όσα επιλύει. Για να αυξηθούν οι μισθοί και να πάμε έστω κοντά στην Κύπρο πρέπει να αυξηθεί η παραγωγικότητα, που σημαίνει επενδύσεις, καινοτομία και αλλαγή του ζημιογόνου τουριστικού μοντέλου.
Αυτή η κοροϊδία με τα λεφτά που βρίσκονται πριν από τις εκλογές μάς υποτιμά ως κοινωνία και δείχνει ότι ένα πολιτικό προσωπικό που πάει με κόλπα να «κλέψει» την ψήφο είναι κατώτερο των περιστάσεων και των πραγματικών αναγκών της χώρας.
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
