Για χρόνια μετρούσαμε τον καύσωνα σε βαθμούς Κελσίου. Ήρθε η ώρα να αρχίσουμε να τον μετράμε και σε ευρώ.
Κάθε βαθμός που ανεβαίνει γράφει πλέον μια νέα γραμμή κόστους. Στους λογαριασμούς του ρεύματος. Στα ασφάλιστρα. Στις αποζημιώσεις. Στις χαμένες ώρες εργασίας. Στη γεωργική παραγωγή. Στον τουρισμό. Στις δημόσιες δαπάνες.
Για δεκαετίες μάθαμε να αντιμετωπίζουμε τον καύσωνα ως ένα δυσάρεστο επεισόδιο του καλοκαιριού. Σήμερα, όμως, δεν πρόκειται για μια δύσκολη εβδομάδα ούτε για ένα ακόμη «ακραίο καιρικό φαινόμενο». Πρόκειται για μια νέα κανονικότητα. Και μία νέα οικονομική πραγματικότητα.
Η Ευρώπη βιώνει ένα από τα εντονότερα κύματα ζέστης των τελευταίων δεκαετιών. Η μία χώρα μετά την άλλη καταγράφει θερμοκρασίες-ρεκόρ, ενώ οι πυρκαγιές επιστρέφουν ολοένα νωρίτερα στο ημερολόγιο.
Το πραγματικό ερώτημα, όμως, δεν είναι αν η θερμοκρασία θα αγγίξει τους 42 ή τους 44 βαθμούς. Είναι πόσο κοστίζει κάθε επιπλέον βαθμός.
Πώς μετριέται η κρίση
Γιατί η κλιματική κρίση δεν μετριέται πλέον μόνο σε καμένα στρέμματα. Μετριέται στα δίκτυα ηλεκτροδότησης που δοκιμάζονται, στα εργοτάξια που σταματούν, σε νοσοκομεία που γεμίζουν, σε καλλιέργειες που χάνονται και σε υποδομές που σχεδιάστηκαν για ένα κλίμα που δεν υπάρχει πια.
Δεν είναι τυχαίο ότι οι μεγαλύτερες ασφαλιστικές εταιρείες αναθεωρούν τα μοντέλα κινδύνου, οι επενδυτές εξετάζουν πλέον την «κλιματική ανθεκτικότητα» πριν τοποθετήσουν κεφάλαια και οι κυβερνήσεις αναγκάζονται να αυξάνουν διαρκώς τις δαπάνες προσαρμογής. Το κλίμα έχει πάψει να αποτελεί αποκλειστικά περιβαλλοντική μεταβλητή. Είναι πλέον επενδυτική, δημοσιονομική και επιχειρηματική.
Ίσως, λοιπόν, το μεγαλύτερο λάθος μας να είναι ότι εξακολουθούμε να μιλάμε για τον καύσωνα στο δελτίο καιρού. Στην πραγματικότητα, ο καύσωνας έχει ήδη περάσει στις σελίδες της οικονομίας.
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
