Σύμφωνα με δημοσίευμα του Γκάρντιαν, που προμηθεύθηκε το σχετικό σχέδιο απόφασης, το Συμβούλιο Ειρήνης του Τραμπ ετοιμάζεται να χορηγήσει στον εαυτό του σαρωτική ασυλία. Πρωτότυπο! Στόχος είναι η προστασία των μελών του Συμβουλίου και των δυνάμεων ασφαλείας από ενδεχόμενες διώξεις λόγω των ενεργειών τους στη Γάζα. Πέραν τούτου, θα επιτρέπει στον Οργανισμό να αποκτά δημόσια περιουσία «δωρεάν».
Πρόκειται για ένα κείμενο που παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον και που θα εξαναγκάσει πολλούς ευσυνείδητους νομικούς σε κρίση, ωθώντας τους να αμφισβητήσουν και να αναθεωρήσουν τις μέχρι τώρα γνώσεις τους για τη νομική επιστήμη.
Επιδίωξη Ασυλίας
Πιο συγκεκριμένα, η προστασία εκτείνεται σε «πάσα σύλληψη, κράτηση ή νομικές διαδικασίες στα δικαστήρια ή άλλες οντότητες της Γάζας.» Είναι ωστόσο ασαφές εάν το κείμενο επιχειρεί να απαλλάξει το Συμβούλιο Ειρήνης και άπαντες τους σε αυτό προσκείμενους (ακόμη και τους συμβαλλόμενους εργαζομένους σε ξένες εταιρείες) από διώξεις σε διεθνή δικαστήρια, εκτός της Γάζας.
Ο (ισόβιος) Πρόεδρος του Συμβουλίου Ειρήνης Ντόναλντ Τραμπ θα έχει το δικαίωμα να άρει την ασυλία κάποιου, παρότι εκκρεμεί η στήριξη της πλειοψηφίας των μελών του Συμβουλίου Ειρήνης του.
Το επταμελές «Εκτελεστικό Συμβούλιο» το οποίο ηγείται του «Συμβουλίου Ειρήνης» αποτελείται από τον Τζάρεντ Κούσνερ, γαμβρό του Τραμπ, τον Ειδικό Απεσταλμένο Στηβ Γουίτκοφ, την Προσωπάρχη του Τραμπ, Σούζι Γουάϊλς και τον Σύμβουλό του Εθνικής Ασφαλείας (και Υπουργό Εξωτερικών) Μάρκο Ρούμπιο. Σε σχόλιό του, εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου ανέφερε πως «….οιοσδήποτε υπαινιγμός ότι η διαδικασία αυτή έχει σκοπό να δημιουργήσει ανομία ή ατιμωρησία, είναι εσφαλμένη και παραπειστική.»
Πρόσθεσε πως θα υπάρξει μέριμνα να λειτουργήσουν όλοι μέσα σε σαφές και νόμιμο πλαίσιο καθώς και ότι θα προβλέπονται μηχανισμοί επίβλεψης και ευθύνης. Δεν ήταν, εν τούτοις, σε θέση να αποσαφηνίσει αυτούς τους μηχανισμούς.
Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, το κείμενο της απόφασης δεν έχει ακόμη κοινοποιηθεί στους Παλαιστινίους ενδιαφερομένους.
Σύμφωνα με εξειδικευμένους νομικούς, υπάρχει μεγάλη ασάφεια ως προς τις διάφορες ασυλίες και τις ειδικότερες κατηγορίες ατόμων που εμπίπτουν σε αυτές. Προσέτι, ασάφεια επικρατεί και ως προς το ζήτημα της «δωρεάν διάθεσης δημόσιας περιουσίας.» Ποίος θα διαθέσει και τί; Όπως εκτιμάται, πρόκειται για μια εξωραϊσμένη παράνομη κατάληψη παλαιστινιακού εδάφους και το έγγραφο δημιουργεί μια δική του έννομη τάξη. Τελικά, τί πρόκειται να συμβεί στη Γάζα που να απαιτεί τέτοιου είδους ασυλίες. Μήπως ανόσια πράγματα που να απαιτήσουν και ανόσιες ασυλίες;
Το κείμενο θα τεθεί σε ισχύ μόλις υπογραφεί από τον Νικολάϊ Μλαντένοφ, Γενικό Διευθυντή και Υψηλό Εκπρόσωπο του Συμβουλίου Ειρήνης . Δεν έχει καταστεί γνωστό εάν θα συνυπογράψουν και άλλοι και ποιοί θα είναι αυτοί. Συνεπώς, τίθεται ενδεχομένως και άλλο ερώτημα για τη νομική ισχύ του κειμένου, εάν τούτο φέρει την υπογραφή μόνο ενός μέρους. Παρεμπιπτόντως, ας λεχθεί ότι η Παλαιστίνη δεν είναι μέλος του Συμβουλίου Ειρήνης, αλλά είναι το Ισραήλ, που κατέχει 70% του εδάφους της Γάζας, με έναν πρωθυπουργό που δεν τα πάει και πολύ καλά με τη διεθνή ποινική δικαιοσύνη…
Συμβούλιο για την Ειρήνη
Εν τω μεταξύ, σήμερα πραγματοποιείται στην Κύπρο διήμερη ή τριήμερη συνάντηση του Συμβουλίου για την Ειρήνη, για να επανεκτιμήσει τη στρατηγική του, δεδομένου ότι ο πόλεμος στο Ιράν μετέβαλε τις ισορροπίες στην περιοχή. Οι αρμόδιοι του Συμβουλίου υποστηρίζουν ότι πρόκειται για μια τακτική συνάντηση, όπως παλαιότερα στις Βρυξέλλες, στο Αμπού Ντάμπι και στο Κάϊρο.
Θα συμμετάσχουν εκπρόσωποι της Εθνικής Επιτροπής για τη Διοίκηση της Γάζας, ήτοι Παλαιστίνιοι τεχνοκράτες με αποστολή την αντικατάσταση της Χαμάς στη διοίκηση της Γάζας, καθώς και το Γραφείο του Νικολάϊ Μλαντένοφ.
Η κυπριακή πλευρά ούτε συνδιοργανώνει, ούτε συμμετέχει στη συνάντηση. Το Συμβούλιο της Ειρήνης του Τραμπ (o πλέον συνεπής διεθνής Οργανισμός στον κόσμο, όπως υποστηρίζει ο ποιητής του) είναι μια πολύ αμφιλεγόμενη διεθνής πρωτοβουλία και η νομιμότητά της αποτελεί αντικείμενο εντόνων αμφισβητήσεων μεταξύ διεθνών νομικών.
Με το Ψήφισμα 2803/17.11.20265 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ επικυρώθηκε το σχέδιο ειρήνης για τη Γάζα και θεσπίσθηκαν δύο μηχανισμοί για τη μεταβατική διακυβέρνηση της περιοχής: το Συμβούλιο Ειρήνης και η Διεθνής Δύναμη Σταθεροποίησης. Πρόκειται για προσωρινούς μηχανισμούς που αφορούν μόνο στη Γάζα. Εν τούτοις, ο Χάρτης του Συμβουλίου Ειρήνης ουδεμία μνεία περί Γάζας περιέχει. Όμως, επέμβαση σε άλλες διεθνείς συγκρούσεις χωρίς την έγκριση του ΟΗΕ θα ισοδυναμεί με ευθεία παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου.
Το Συμβούλιο Ειρήνης αυτοχαρακτηρίζεται ως διεθνής οργανισμός, παρόμοιος με εκείνους που είναι συνδεδεμένοι με τον ΟΗΕ. Ωστόσο, στοιχεία του τον κάνουν να μοιάζει με ιδιωτική επιχείρηση. Ο Ντόναλντ Τραμπ είναι ο ισόβιος Πρόεδρός του και διαθέτει απεριόριστο βέτο, την εξουσία να ορίζει μέλη και να επιλέγει τον διάδοχό του. Η συμμετοχή ως μόνιμο μέλος προϋποθέτει την καταβολή 1 δισ. δολλαρίων ΗΠΑ.
Συγκρίνοντας το μόρφωμα αυτό με τον ΟΗΕ, σημειώνονται τα ακόλουθα: α) ο ΟΗΕ εκτελεί πολύτιμη ειρηνευτική αποστολή β) οι ειρηνευτικές του προσπάθειες δεν είναι πάντοτε επιτυχείς, αλλά για αυτό μάλλον πρέπει να στραφούμε προς τις ενέργειες και τις παραλείψεις των κρατών -μελών γ) μπορεί ο Τραμπ να έχει σταματήσει «οκτώ πολέμους», αλλά ελπίζεται ότι θα έχει συνειδητοποιήσει πλέον πως ο δρόμος προς την ειρήνη δεν είναι ούτε απλός, ούτε εύκολος. Ίσως πιστεύει ότι ο δρόμος προς το βραβείο Νόμπελ διευκολύνεται, ίσως προσβλέπει και αλλού. Τίς οίδε; Πάντως, το όλο εγχείρημα δεν αντέχει την πίεση μιας σοβαρής νομικής βασάνου.
Και η Γάζα;
Στη Γάζα θα μεγαλουργήσει το Συμβούλιο για την Ειρήνη, μεριμνώντας για την κατασκευή εντυπωσιακών ξενοδοχειακών συγκροτημάτων, τεχνολογικών hubs, καθώς και κάθε άλλου οικοδομήματος αμφιβόλου αισθητικής και σε πλήρη αντίθεση με την περιοχή, αλλά ποιος νοιάζεται; Όπως έχει πει και ο Τζάρεντ Κούσνερ, πρόκειται για μια πρώτης τάξεως παραθαλάσσια έκταση. Πιστεύω ότι και το χρυσό χρώμα θα επικρατήσει.
Και ο λαός της Γάζας πού θα πάει; Και πάλι, ποιος νοιάζεται; Κάπου θα βρεθεί να πάει, κάποιος θα βρεθεί να τον πάρει…Μα πού είναι η θέση του λαού της Γάζας μέσα σε όλη αυτή τη μεγαλεπήβολη κενότητα και ασάφεια; Ίσως τελικά στα μυαλά κάποιων να μην είναι και τόσο ασαφής αυτή η ασάφεια.
Μέσα σε όλα αυτά που γίνονται για τη Γάζα, λοιπόν, πού βρίσκεται η Γάζα και ο λαός της; Έδαφος, δηλαδή χαλάσματα 365 τετρ. χλμ. κατεχόμενα, άγνωστο μέχρι πότε, κατά 60-70% από τα ισραηλινά στρατεύματα. Πληθυσμός περίπου 2,1 εκατομμύρια, το 50% του οποίου είναι κάτω των 18 ετών. Συνθήκες διαβίωσης άθλιες (ανέκαθεν) έως τελείως απάνθρωπες (τώρα). Νεκροί άνω των 72.000, μη συνυπολογιζομένων των θαμμένων κάτω από τα χαλάσματα. Περισσότερα από 15.000 παιδιά νεκρά από την αρχή του πολέμου. Ο αριθμός αυτός ανεβαίνει συνεχώς, δεδομένων των τραγικών συνθηκών διαβίωσης. Λόγω τούτου το Ισραήλ κατηγορείται από Ανεξάρτητη Επιτροπή Έρευνας του ΟΗΕ (Έκθεση από 23 .6.2026) για γενοκτονία και άλλες θηριωδίες στη Γάζα, επειδή στοχοποιεί εσκεμμένως παιδιά. Τις ίδιες κατηγορίες απευθύνουν στο κράτος τους ισραηλινές ανθρωπιστικές οργανώσεις.
Στις 7 Οκτωβρίου 2023, 1300 νέοι άνθρωποι που γιόρταζαν τη ζωή στο Βόρειο Ισραήλ βρήκαν φρικτό θάνατο στα χέρια δολοφόνων της Χαμάς και 251 έπεσαν θύματα απαγωγής. Έκτοτε το Ισραήλ εκδικείται και προσπαθεί να ξεριζώσει το κακό, για να προστατεύσει τον λαό του. Όμως, όπως όλα τα πράγματα στη ζωή, και αυτό έχει τα όριά του. Σκοτώνοντας διαρκώς άνευ ορίων και άνευ όρων, επαναλαμβάνοντας τις ίδιες δικαιολογίες, δεν φθάνει κανείς πουθενά. Κάπου πρέπει να σταματήσει αυτό! Ένας λαός με ιστορική μνήμη τουλάχιστον 5.000 ετών το γνωρίζει πολύ καλά. Επί πλέον, ποσοστώσεις σε αντίποινα τίθενται μόνο από βαρβάρους.
Σέβομαι και θαυμάζω ένα πεφωτισμένο, πρωτοποριακό, δημοκρατικό και παντοιοτρόπως πολυτάλαντο και δημιουργικό Ισραήλ και στηρίζω ανεπιφύλακτα το δικαίωμά του στην ύπαρξη και στην ευημερία. Τούτο όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει να παύσουν να υπάρχουν οι υπόλοιποι. Τουναντίον! Η καλή διπλωματία εξασφαλίζει μακροβιότητα, ενδεχομένως πολύ μεγαλύτερη από τον πόλεμο, διότι η αποτελεσματική άσκησή της δεν αφήνει επικίνδυνα κατάλοιπα.
Αποφεύγω, επίσης, να συγχέω χώρα και ηγεσία, διότι πολύ συχνά κάτι τέτοιο αποβαίνει εις βάρος της χώρας.
Πώς θα μπορούσε να είναι το μέλλον και γιατί όχι;
O Θεόδωρος Χερτσλ, πατέρας του συγχρόνου πολιτικού σιωνισμού, έγραψε, μεταξύ άλλων, το βιβλίο «Νέα-Παλαιά Γη» (Altneuland, 1902). Σε αυτό είχε οραματισθεί μια Μέση Ανατολή, όπου οι Εβραίοι νέοι κάτοικοί της θα έφερναν την πρωτοπορία στη γεωργία, ιατρική, μηχανική και βιομηχανία, ώστε να δημιουργήσουν ευημερία για όλους τους κατοίκους της περιοχής.
Το βιβλίο χαρακτηρίσθηκε ως ουτοπικό και οι ιδέες του προσέκρουσαν σε έναν ούτω πως αποκαλούμενο «πολιτικό ρεαλισμό», που εγώ θα ονόμαζα απλά, μεταξύ άλλων, ανόητη μισαλλοδοξία και τυφλότητα.
Έχοντας ζήσει στην περιοχή, είχα την τύχη να γνωρίσω τον τόπο και τους θαυμάσιους ανθρώπους που υπάρχουν και στις δύο πλευρές. Εάν έχει κανείς ανοιχτό βλέμμα και καλή πίστη, είναι προφανές ότι το Ισραήλ είναι ο φυσικός ηγέτης της περιοχής και η ειρηνική συνύπαρξη θα την έφερνε σε μια παγκόσμια πρωτοπορία. Ουτοπικό; Δεν είναι κακό να ονειρεύεται κανείς, ιδίως όταν έχει διαπιστώσει πως υπάρχουν όλα τα συστατικά μιας επιτυχίας που παρά ταύτα η ανθρώπινη μιζέρια καθιστά ανέφικτη.
Δεν υπάρχει ανώτερος και κατώτερος λαός και ουδείς είναι σε θέση να επιλέξει τον τόπο γέννησής του, καθώς και τα χαρακτηριστικά του. Όλοι γεννιόμαστε κάποτε και αναχωρούμε για το άγνωστο κάποτε. Ουδείς, ανώτερος, κατώτερος, ανωκατώτερος, μπορεί να δραπετεύσει από αυτή την πραγματικότητα. Καλό είναι να το θυμόμαστε όλοι. Συνήθως, οι άνθρωποι που αγαπούν τον άνθρωπο πηγαίνουν στη σωστή πλευρά της ιστορίας. Δυστυχώς, οι περισσότεροι εκεί είναι λαθρεπιβάτες.
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
