To λες και τραγική ειρωνεία το γεγονός ότι από το 2019 μέχρι το 2026 η περιβόητη φορολογική ελευθερία (ο δείκτης που καταρτίζει το ΚΕΦΙΜ) κέρδισε δύο ημέρες… Το 2019 δουλεύαμε 181 ημέρες για να πληρώσουμε φόρους και ασφαλιστικές εισφορές και το 2026 έγιναν 179 ημέρες, που συμπληρώθηκαν χθες, 29 Ιουνίου.
Τι είναι ο κάβουρας, τι είναι το ζουμί του… Ασφαλώς δεν είναι η ελληνική οικονομία που αποδίδει, αλλά η υπερφορολόγηση, με το εξωπραγματικό 1 ευρώ φόρος για κάθε 1 ευρώ άνοδο του πραγματικού ΑΕΠ, με τη βοήθεια του πληθωριστικού φόρου. Το πραγματικό ΑΕΠ αυξήθηκε κατά 20 δισ., από τα 184,5 δισ. στα 204,5 δισ. μεταξύ 2019 και 2025, ενώ και οι φόροι αυξήθηκαν κατά 20 δισ., από τα 50 στα 70 δισ. περίπου. Το ΑΕΠ δηλαδή αυξήθηκε μόλις κατά 11% σε 6 χρόνια, παρά τα 130 δισ. που είχε η χώρα στη διάθεσή της από κοινοτικούς πόρους και τα δάνεια της πανδημίας.
Και μπορεί η κυβέρνηση να επαίρεται για την οικονομία που δημιουργεί πλεονάσματα -ώστε να μπορεί να δίνει εν όψει των εκλογών-, αλλά ας έχουμε υπόψη μας ότι αυτά τα πλεονάσματα και τα υπερπλεονάσματα πηγαίνουν παράλληλα με το έλλειμμα στο εξωτερικό ισοζύγιο, ενώ όλα τα πληρώνει ο ιδιωτικός τομέας.
Η οριακή βελτίωση της φορολογικής ελευθερίας την οποία επισημαίνει το ΚΕΦΙΜ μάλλον επί τα χείρω θα κινηθεί αν υπολογίσουμε και την ελληνική γραφειοκρατία που σου βγάζει την ψυχή, αποτρέπει τις επενδύσεις και μας κατατάσσει στις τελευταίες θέσεις των δεικτών της Ε.Ε.
Μπορεί η παραγωγικότητα να ακούγεται περισσότερο στις προεκλογικές συζητήσεις, ως συστατικό στοιχείο για την αλλαγή της οικονομικής πολιτικής, αλλά η εμπειρία δεν δημιουργεί αισιοδοξία.
Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι ακολουθεί πετυχημένη οικονομική πολιτική και προτάσσει την αύξηση των εξαγωγών, αποκρύπτοντας όμως και την αντινομία του ότι ταυτόχρονα αυξάνεται και το εξωτερικό έλλειμμα. Και καταλήγουμε ότι για να εξάγουμε 100 ευρώ θα πρέπει προηγουμένως να κάνουμε εισαγωγές 60 ευρώ. Ειδικά στον τουρισμό το προϊόν που παράγουμε και πωλούμε στηρίζεται κατά 70%-80% σε εισαγωγές σε αντίθεση με την Τουρκία την Πορτογαλία και την Ισπανία, που έχουν μεγαλύτερη δική τους προστιθέμενη αξία.
Αυτή η αδυναμία του εγχώριου παραγωγικού ιστού αποτυπώνεται και στην ακρίβεια, που η κυβέρνηση της έχει κηρύξει πόλεμο από τη ΔΕΘ του 2021 με ετήσιο πληθωρισμό 1,2%. Σήμερα ο πληθωρισμός είναι πάνω από 5%, υπονομεύοντας την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας, αλλά και πλήττοντας την αξιοπιστία των κυβερνητικών, που παραβλέπουν τις δικές τους ευθύνες στην όξυνση του φαινομένου.
Γι’ αυτό και οι προσπάθειες που κάνουν πέφτουν στο κενό, καθώς αποσκοπούν εμβαλωματικά να αντιμετωπίσουν ένα φαινόμενο που έχει βαθύτερες ρίζες, τις οποίες τις παραβλέπουμε και πάμε να ανακαλύψουμε ξανά τον τροχό…
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
