Δυο μπουκαλάκια άρωμα «Trump Victory»- ένα κόκκινο και ένα μαύρο- έστειλε πριν λίγες ημέρες ως δώρο ο Αμερικανός πρόεδρος στον τζιχαντιστή ηγέτη της Συρίας, Άχμεντ αλ-Σαράα. Και αυτός δεν μπόρεσε να κρύψει τη χαρά του. Έκανε ανάρτηση στο Χ, ευχαριστώντας τον Τραμπ για τη «γενναιοδωρία» του και το «πολύτιμο δώρο».
Ο Ντόναλντ Τραμπ θέλησε με αυτό το δώρο να τιμήσει τον αλ- Σαράα για την ιστορική τους συνάντηση τον περασμένο Νοέμβριο στον Λευκό Οίκο, όπως έγραψε στο Truth Social Για την ιστορία, ο Τραμπ είχε ήδη χαρίσει στον αλ-Σαράα το ίδιο άρωμα κατά την επίσκεψή του στην Ουάσιγκτον, ψεκάζοντάς τον με αυτό, όπως φαινόταν σε ένα βίντεο εκείνη την εποχή.
Τι κι αν, ο πρώην τρομοκράτης της Αλ Κάιντα, αλ-Σάραα βρισκόταν σε λίστα τζιχαντιστών που καταζητούνταν από τις Ηνωμένες Πολιτείες; Εφτασε να είναι ο πρώτος αρχηγός κράτους της Συρίας που έγινε δεκτός στον Λευκό Οίκο, από την ανεξαρτησία της χώρας το 1946.
Ο Αμερικανός πρόεδρος χάρισε και τότε στον αλ-Σαράα ένα μπουκάλι άρωμα Τράμπ για τη σύζυγό του και ρώτησε αστειευόμενος τον τζιχαντιστή Σύρο ηγέτη…«πόσες συζύγους» έχει!
«Όλοι μιλάνε για τη φωτογραφία που τραβήξαμε όταν σας έδωσα αυτό το υπέροχο άρωμα – σε περίπτωση που σας τελειώσει», έγραψε ο Τραμπ στην κάρτα που συνόδευσε το νέο δώρο του, που «ενσαρκώνει τη δύναμη, την ισχύ και τη νίκη», όπως αναφέρεται στη σχετική διαφήμιση του προϊόντος, που πωλείται προς 249 δολάρια το μπουκάλι.
Τι θέλει ο Τραμπ
Το δώρο που έστειλε ο Τραμπ στον Αλ- Σαράα δεν αποκλείεται να συνδέεται με τη νέα αποστολή που θέλει να αναθέσει ο Αμερικανός πρόεδρος στους τζιχαντιστές που κυβερνούν τη Συρία: Ούτε λίγο ούτε πολύ, να πολεμήσουν την Χεζμπολάχ στο νότιο Λίβανο.
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ αποκαλεί τη Χεζμπολάχ «αγκάθι στο πλευρό» που πρέπει να εξουδετερωθεί, ώστε να μην διαταραχθεί η συμφωνία του με το Ιράν .
Ο αλ -Σαράα «δεν είναι Πρόσκοπος, αλλά έχει κάνει απίστευτη δουλειά» στη Συρία», δήλωσε ο Τραμπ στο περιθώριο της συνόδου των G7, στο Εβιάν. «Αν το Ισραήλ δεν μπορεί να κάνει τη δουλειά χωρίς να σκοτώσει τους πάντες, η Συρία θα κάνει τη δουλειά. Ο αλ-Σαράα είναι πολύ καλός», πρόσθεσε ο Αμερικανός πρόεδρος.
Οι δηλώσεις Τράμπ περιγράφουν ουσιαστικά τον αλ-Σαράα ως τον πελάτη που διορίστηκε για να κάνει αυτό που του ζητήθηκε. Ως μια αμερικανική πολιτική επένδυση στην Μέση Ανατολή.
Εξαγορά της Δαμασκού
Η Δαμασκός μοιάζει άλλωστε με μια εταιρεία που εξαγοράστηκε μετά την πτώχευση και παραδόθηκε σε έναν αδίστακτο τζιχαντιστή διαχειριστή, «σίγουρα όχι άγιο», ακόμη και αν φοράει πλέον κοστούμι και γραβάτα.
Και ο διαχειριστής πρέπει να γίνει χρήσιμος. Ο αλ-Σαράα προέρχεται από τον κόσμο της Αλ Κάιντα στη Συρία και από έναν πόλεμο στον οποίο η Χεζμπολάχ πολέμησε για χρόνια στο πλευρό του καθεστώτος Άσαντ εναντίον των τζιχαντιστών.
Ο Αλ-Σαράα έχει δηλώσει βέβαια ότι δεν θέλει «κανένα πρόβλημα με τις γειτονικές χώρες», αλλά σιγά μην τον ρωτήσει ο Τραμπ.
Τι πρέπει να κάνουν οι φιλότουρκοι Σύροι τζιχαντιστές; Να διασχίσουν τα σύνορα με τον Λίβανο, να εισέλθουν στην κοιλάδα Μπεκάα, να πολεμήσουν τη Χεζμπολάχ. Και όλα αυτά , υπό το άγρυπνο βλέμμα του λιβανέζικου στρατού, του Ιράν, του Ισραήλ και, μάλιστα, της Τουρκίας;
Η ιδέα να δούμε ξανά συριακά στρατεύματα να εισέρχονται στον Λίβανο,ανοίγει όμως το αρχείο της «συριακής κηδεμονίας» μεταξύ 1976 και 2005, με κατοχή, μηχανισμούς, φυλακές, πολιτικές δολοφονίες και καθημερινές ταπεινώσεις. Το να σκεφτόμαστε ότι αυτό το παρελθόν θα μπορούσε να επανενεργοποιηθεί εναντίον της Χεζμπολάχ είναι σαν να αγνοούμε, ή να προσποιούμαστε ότι δεν αγνοούμε, πού πηγαίνουμε. Από αυτή την άποψη, ο «νέος» συριακός στρατός, ο οποίος υποτίθεται ότι μοιάζει με παρακλάδι των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων, δεν διαθέτει την πολιτική δύναμη για να ανοίξει ένα λιβανέζικο μέτωπο, ούτε τη στρατιωτική ικανότητα να κάνει αυτό που το Ισραήλ δεν μπορεί να κάνει χωρίς να καταστρέψει ολόκληρες εκτάσεις του Λιβάνου.
Κόντρα Τουρκίας-Ισραήλ
Η Συρία, ενάμιση χρόνο μετά την πτώση του Άσαντ, εξακολουθεί να είναι ασταθής: η Τουρκία και το Ισραήλ ανταγωνίζονται για τον έλεγχο της χώρας.
Η Συρία παραμένει μάλιστα μ,η κύρια δοκιμασία για την περιφερειακή επιρροή της Τουρκίας. Στην εποχή μετά τον Άσαντ, η Άγκυρα έχει επιτύχει τους κύριους στόχους της, αλλά σημαντικά ζητήματα που σχετίζονται με την ανοικοδόμηση, τη μεταρρύθμιση του τομέα ασφάλειας και την ενσωμάτωση των Κούρδων παραμένουν άλυτα
Η αντιπαλότητα μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ στη Μέση Ανατολή και τη Μεσόγειο έχει πλέον γίνει ένας διαρθρωτικός περιορισμός, επηρεάζοντας σχεδόν κάθε πτυχή της περιφερειακής κατάστασης: τη Συρία, την Ανατολική Μεσόγειο, την άσκηση πίεσης στην Ουάσιγκτον και τον διάδρομο της Ερυθράς Θάλασσας και το Κέρας της Αφρικής.
Η ανατολική Μεσόγειος εξελίσσεται σε μια σκακιέρα ανάμεσα στην Τουρκία, το Ισραήλ, αλλά και το Ιράν, που βγαίνει ενισχυμένο από τον πόλεμο στον Κόλπο.
Η διαμάχη αυτή θα συνεχιστεί και θα βαθαίνει και μετά από την δεύτερη θητεία Τραμπ:
- η Χεζμπολάχ παραμένει αγκυροβολημένη στην ιρανική σφαίρα, ο Αλ-Σαράα παραμένει εντός της τουρκικής σφαίρας και υπό αμερικανικό πλαίσιο, χρήσιμη στην Ουάσιγκτον ως ζωντανή απόδειξη ότι ακόμη και ένα πρώην μέλος της Αλ Κάιντα μπορεί να γίνει «πελάτης» αν αλλάξει την ενδυμασία, το λεξιλόγιο και τους χορηγούς του.
- Το Ισραήλ θα συνεχίσει να προχωρά στο νότιο Λίβανο, θέλοντας να αποκτήσει τον έλεγχο της περιοχής για τους δικούς του λόγους.
Και τα διάφορα «τοπικά πιόνια» θα έχουν μόνο αξία , στο βαθμό που μπορούν να μετακινηθούν στην σκακιέρα της Μέσης Ανατολής, ενάντια στα άλλα πιόνια.
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
