Tο διεθνές δίκαιο είναι κάτι σαν την ελληνική παραγωγικότητα. Σχήμα ιδεατό που δεν συναντάς στην πραγματικότητα, αλλά μιλάς στο όνομά του εξ ανάγκης και τις περισσότερες φορές εξ αδυναμίας.
Και ενώ η χώρα μας έχει τόσα προβλήματα, ώρα είναι πλέον να προσθέσουμε άλλο ένα: αυτό που αφορά την εκθρόνιση του Μαδούρο από τη Βενεζουέλα, που απέδειξε ότι ένα ποντίκι που βρυχάται (για να δανειστούμε τον τίτλο της ομώνυμης ταινίας) δεν μπορεί να γίνει λιοντάρι.
Και επειδή η Ελλάδα αντιμετωπίζει υπαρξιακά εθνικά προβλήματα επιβίωσης, καλό είναι να βγάζουμε γρήγορα τα συμπεράσματα που πρέπει να τα αφομοιώνουμε και να τα βάζουμε σε λειτουργία.
Οι εικόνες με τον πληθυσμό της Βενεζουέλας να ντύνεται στρατιωτικά και να «οπλίζεται» ήταν άνευ ουσίας. Η απαγωγή του Μαδούρο έγινε σχεδόν αθόρυβα από την υπερδύναμη που σε ανάλογες περιπτώσεις στο παρελθόν (Σερβία, Λιβύη, Ιράκ) η αλλαγή του καθεστώτος γίνονταν με καταστροφή της χώρας που πήγαινε πίσω στη λίθινη εποχή. ΜΠΟΡΕΊ να άλλαξαν οι μέθοδοι αλλά οι επιδιώξεις -για έλεγχο παραμένουν και θα παραμένουν ως κύριος στόχος των ισχυρών.
Ο τουρκικός στρατός κατοχής είναι στην Κύπρο από το 1974 και το διεθνές δίκαιο που επικαλούμαστε εξαιτίας της αδυναμίας μας να τους διώξουμε, μάλλον δεν έχει βοηθήσει. Αντίθετα, μας έχει κάνει πιο ευάλωτους ως λαό, καθώς μεγαλώνει γενιές που συνηθίζουν τη σημερινή μετέωρη κατάσταση.
Και επειδή τρώγοντας έρχεται η όρεξη, μετά την Κάσο και το καλώδιο που δεν ποντίσθηκε, γιατί οι Τούρκοι αντιδρούσαν, το σκηνικό κόντεψε να επαναληφθεί προχθές ξανά. Στον χώρο μεταξύ Νάξου και Αστυπάλαιας, τον οποίο η ελληνική πλευρά είχε δεσμεύσει με NAVTEX, τουρκικό πολεμικό διεμήνυσε σε πλοίο που πόντιζε καλώδιο οπτικής ίνας πως βρίσκεται εκτός δικαιοδοσίας της ελληνικής πλευράς…
Και κάποια στιγμή αυτό μπορεί να γίνει και έξω απ’ τον Πειραιά, αν οι γείτονες θεωρήσουν ότι κινούμαστε προκλητικά… Και εμείς δεν προκαλούμε αλλά αντίθετα υφιστάμεθα προκλήσεις -στο πλαίσιο της Διακήρυξης των Αθηνών-, δίνοντας τόπο στην οργή.
Για μικρές χώρες, όπως η Ελλάδα, ο τρόπος να πορευθούν είναι να φτιάξουν κράτος κανονικό με κάθε κόστος. Που σημαίνει ισχυρή οικονομία, Ένοπλες Δυνάμεις, άρτια εξοπλισμένες, και αξιακά πρότυπα σοβαρά, που θα τα υποστηρίζουν οι θεσμοί της χώρας ουσιαστικά και όχι κατ’ όνομα, όπως γίνεται σήμερα.
Πρόσφατη έρευνα της Kappa Research αποτυπώνει το μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας. «Το 78% των Ελλήνων θεωρεί ότι οι πολιτικοί στη χώρα δεν είναι ειλικρινείς, το 73% πως δεν κατανοούν τις ανάγκες των απλών ανθρώπων, το 69% ότι δεν εστιάζουν στα πιο σημαντικά προβλήματα, το 68% πως δεν είναι ηθικοί και το 63% ότι δεν έχουν τα κατάλληλα προσόντα για τη θέση τους. Η απαξίωση του πολιτικού συστήματος στην Ελλάδα είναι της τάξης του 70% – ενώ δεύτερη είναι η Ιταλία με 58% και ακολουθεί η Ισπανία με 50%».
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
