Στο 2,9% έκλεισε ο πληθωρισμός τον Νοέμβριο σε σχέση με το 2,2% της Ευρωζώνης. Και το παράδοξο για την περίπτωσή μας είναι ότι ταυτόχρονα είμαστε προτελευταίοι στην Ευρώπη στην αγοραστική δύναμη και με αποταμίευση αρνητική…
Άλλο όμως ο πληθωρισμός και άλλο η ακρίβεια. Γειτονεύουν, βέβαια, αλλά σε καμία περίπτωση η πτώση του πληθωρισμού (που είναι ρυθμός αύξησης των τιμών) δεν σημαίνει μείωση των τιμών. Και να μηδενιστεί αύριο το πρωί ο πρώτος, οι τιμές των προϊόντων θα μείνουν εκεί που είναι.
Με βάση τα στοιχεία της Eurostat που φαίνονται και τις τιμές των άλλων χωρών, η Ελλάδα είναι 4η στην Ευρώπη στις ετήσιες αυξήσεις τιμών τροφίμων, 3η στον πληθωρισμό υπηρεσιών (μεταφορές, τηλέφωνο-Internet, υγεία, ενοίκιο) αλλά και 3η στον δομικό πληθωρισμό (τιμές εκτός τροφίμων και ενέργειας) και 6η στην Ευρώπη σε ετήσιες αυξήσεις τιμών ενέργειας.
Επίσης, η Ελλάδα στην Ευρωζώνη (ΕΖ) είναι τέταρτη στον πληθωρισμό τροφίμων, με ετήσια αύξηση τιμών 3,1%. Ακόμα, στις χώρες του ευρώ είμαστε τρίτη χώρα στην κατάταξη στον πληθωρισμό υπηρεσιών, με ετήσια αύξηση τιμών4,7% (μεταφορές-εισιτήρια, τηλέφωνο-Internet, υγεία, ενοίκιο κ.λπ.).
Είμαστε ακόμα τρίτοι στις τιμές των αγαθών χωρίς τρόφιμα και ενέργεια (δομικός πληθωρισμός), με ετήσια αύξηση τιμών 3,2%, έναντι 2,4% της Ευρωζώνης. Στην ενέργεια ήμασταν 6οι στην κατάταξη, με ετήσια αύξηση τιμών 0,3%, αντί του μέσου όρου – 0,5% της Ευρωζώνης.
Επειδή τώρα το ΑΕΠ μας στηρίζεται κυρίως στην κατανάλωση, ο πληθωρισμός λειτουργεί αρνητικά όσον αφορά τη συγκριτική μας ανταγωνιστικότητα με την Ευρωζώνη, με δυσμενείς συνέπειες για τους μισθούς, την ισοτιμία του ελληνικού ευρώ, το εμπορικό μας έλλειμμα και το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών.
Στην ερώτηση πώς θα πέσουν οι τιμές, μάλλον τα κλασικά οικονομικά δεν έχουν εφαρμογή στην περίπτωση της Ελλάδας και σίγουρα δεν είναι μόνο η αύξηση των εισοδημάτων, που εμφανίζεται ως λύση από κυβερνητικούς. Οι τιμές αυξάνονται κατ’ αρχάς γιατί δεν έχουμε ικανοποιητική προσφορά, κάνουμε εισαγωγές και αρχίζει σιγά σιγά να χάνεται η μπάλα. Αν, μάλιστα, προσθέσουμε και τους φόρους (που δεν μειώνουμε), όπως π.χ. στα καύσιμα, το παιχνίδι «χάνεται από τα αποδυτήρια».
Η ασφαλής λύση για να αντιμετωπισθεί η ακρίβεια είναι ο περιορισμός της κατανάλωσης σε συνδυασμό με την αύξηση της εγχώριας παραγωγής που θα αναλάβει να καλύπτει την ζήτηση αντί των εισαγωγών. Στον πρώτο, τον κύριο ρόλο τον παίζει ο καταναλωτής με τις οργανώσεις του (που δυστυχώς δεν έχουμε) και στο δεύτερο οι προτεραιότητες που έχουμε θέσει ως χώρα.
Χωρίς ανταγωνισμό και προσφορά ικανοποιητική, οι τιμές δεν πέφτουν. Αυτό δημιουργεί δυσφορία στην κοινωνία και κάνει τους αρμόδιους υπουργούς αναλώσιμους, καθώς, όσο καλές προθέσεις και να έχουν, τα αποτελέσματα πάντα θα είναι πενιχρά και οι μειώσεις τιμών θα ακολουθούν τις εκάστοτε συμφωνίες κυρίων.
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
