Πώς ο Τραμπ ανέστησε το Κινεζικό Σινεμά

© Απαγορεύεται από το δίκαιο της Πνευμ. Ιδιοκτησίας η καθ΄οιονδήποτε τρόπο παράνομη χρήση/ιδιοποίηση του παρόντος, με βαρύτατες αστικές και ποινικές κυρώσεις για τον παραβάτη

“Ευτυχώς που υπάρχει η Ασία” λέγαμε πάντα όλοι εμείς που ανησυχούσαμε (και ανησυχούμε ακόμα) για την επιβίωση της κινηματογραφικής αίθουσας καθώς το κοινό της Κίνας, του Χονγκ Κονγκ και της Ιαπωνίας αποτελούν για χρόνια σταθερούς πυλώνες της αγοράς αμερικανικού, ας πούμε, “προϊόντος”. Ε, την Κίνα ξεχάστε την – και για να καταλάβετε το μέγεθος της καταστροφής, μόλις πριν λίγα χρόνια, η Κίνα ήταν η αγορά – κλειδί που μπορούσε να εκτοξεύσει τα έσοδα μιας χολιγουντιανής παραγωγής στα ύψη, μετατρέποντας την σε παγκόσμια επιτυχία.

Όμως, οι δασμοί που επέβαλε η κυβέρνηση Τραμπ στις εξαγωγές των αμερικάνικων προϊόντων λειτούργησαν καταστροφικά καθώς συνέπεσαν και με μια παράλληλη άνοδο της εγχώριας παραγωγής. Σήμερα έχουμε ένα εντελώς διαφορετικό τοπίο, με την Κινεζική κυβέρνηση να ενισχύει δυναμικά την εγχώρια βιομηχανία, οδηγώντας τους θεατές όλο και περισσότερο στις δικές τους παραγωγές, που πατάνε στη δική τους κουλτούρα. Άθελα του λοιπόν, ο πρόεδρος των ΗΠΑ ανέστησε στην κυριολεξία το σινεμά της χώρας που αποτελούσε σταθερό “αιμοδότη” του παγκόσμιου box-office.

Στα χαρτιά, τα νούμερα είναι αδιανόητα: Οι κινεζικές ταινίες πλέον καταλαμβάνουν το μεγαλύτερο μέρος της αγοράς, ξεπερνούν συχνά το 80% των συνολικών εισπράξεων και μπορεί, ας πούμε, να μην έκοψε πολλά στον υπόλοιπο πλανήτη το animation “Ne Zha 2“, στην Κίνα όμως ξεπέρασε τα δυο δισεκατομμύρια δολάρια σε εισπράξεις (τα στοιχεία από το Blooberg). Το πρόβλημα πλέον δεν κρύβεται – βγαίνουν οι αμερικάνοι παραγωγοί και το φωνάζουν. Σε χθεσινό άρθρο του Variety για το 100άρι που έκανε το Disclosure Day στο τριήμερο, ένας εκ των παραγωγών του έλεγε πως η πτώση στις διεθνείς αγορές οφείλεται “αποκλειστικά στη δραματική συρρίκνωση της Κινεζικής αγοράς”. Τι είπε δηλαδή; Πως αν ήταν όπως παλιά τα πράγματα, θα είχε μαζέψει 150 εκατομύρια η ταινία και θα είχε καλύψει το κόστος της. Ένα βάρος παραπάνω – από το πουθενά.

Και τι θα κάνει το Χόλιγουντ για να κρατήσει σταθερό το ταμείο; Θα επιμείνει σε σίκουελ και κόμικ ήρωες; Ούτε αυτό δεν προσελκύει πια το κοινό – δείτε την επιτυχία που σημειώνουν ταινίες σαν το “Backrooms” και το “Obsession”. Δίψασαν οι αμερικάνοι για πρωτότυπες ιδέες. Που θα πει, το Χόλιγουντ πλέον πρέπει να τζογάρει. Γιατί η Κίνα είναι μακριά, και το αμερικάνικο σινεμά καλείται να επαναπροσδιορίσει τη διεθνή του στρατηγική – τουλάχιστον μέχρι τις επόμενες εκλογες μιας και η τωρινή πολιτική κατάσταση δεν αφήνει ελπίδες για το μέλλον. Για πολλούς αναλυτές πάντως, η παγκόσμια κινηματογραφική ισορροπία έχει ήδη αλλάξει οριστικά.