Τoυ Μιχάλη Γκλεζάκου, καθηγητή Πανεπιστημίου Πειραιώς
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ η πρώτη φορά που ακούμε ότι για τη βελτίωση του συστήματος υγείας, τη χρηματοδότηση της παιδείας, την αύξηση των παροχών κοινωνικής πρόνοιας κ.λπ. θα αντληθούν χρήματα, εύκολα και γρήγορα, από την έκτακτη φορολόγηση των πλουσίων.
Να θυμηθούμε ότι με αυτό το σύνθημα κατέβηκε στις εκλογές το Green Party στην Αγγλία (2024) και το Tisza στην Ουγγαρία (2026), αυτό προτείνουν οι Σοσιαλδημοκράτες στην Αυστρία, η Αριστερή Συμμαχία στη Γαλλία, όπως και η Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Πολιτών «Tax the Rich».
ΕΙΝΑΙ μια πρόταση που ακούγεται δίκαιη, απλή και ελκυστική. Όμως, σε καμία περίπτωση δεν είναι ρεαλιστική, για δύο βασικούς λόγους:
(α) Δεν μπορεί να αποφέρει τους απαραίτητους πόρους που θα επιτρέψουν ουσιαστικές παρεμβάσεις.
(β) Είναι βέβαιο ότι, αν εφαρμοστεί, θα προκαλέσει ισχυρές παρενέργειες στην οικονομία και θα επηρεάσει αρνητικά την προοπτική της κοινωνίας για πολλά χρόνια.
ΑΣ ΠΑΡΟΥΜΕ για παράδειγμα τα δεδομένα της δικής μας χώρας, για την τελευταία πενταετία 2022-2026, όπως αυτά απεικονίζονται στους πίνακες 1 και 2.
ΌΠΩΣ ΒΛΕΠΟΥΜΕ στον Πίνακα 1, οι πλουσιότεροι Έλληνες, αυτοί δηλαδή που βρίσκονται στην ανώτατη κλίμακα της ΑΑΔΕ (εισόδημα πάνω από 900.000 ευρώ), είναι μόλις 1.500 και το συνολικό εισόδημά τους 4,2 δισ.
Αν υποθέσουμε ότι θα επιβληθεί έκτακτη φορολογία ακόμη και 20%, θα συγκεντρωθούν πόροι 0,84 δισ. ευρώ.
Ακόμη και αν συμπεριλάβουμε στους «υπερπλούσιους» και εκείνους που είναι στην κλίμακα 500.000-900.000, θα έχουμε να (υπερ)φορολογήσουμε συνολικά 5,4 δισ. και να πάρουμε πρόσθετο φόρο 1,08 δισ. ευρώ. Αυτό το ποσό προφανώς δεν αρκεί για να λυθούν τα προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας.
Αντίθετα, αν επιδιώξουμε να το εισπράξουμε με τον παραπάνω τρόπο, θα ανοίξουμε το κουτί της Πανδώρας.
Γιατί, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ζούμε σε μια παγκοσμιοποιημένη οικονομία. Επομένως, αν εφαρμοστεί μια τέτοια πολιτική, θα φέρει ως άμεσο αποτέλεσμα τη μεταφορά της δραστηριότητας πολλών ατόμων και επιχειρήσεων σε άλλες χώρες, που είναι φορολογικά ασφαλέστερες.
Έτσι, θα προκύψει μεν κάποιο άμεσο όφελος, αλλά θα δρομολογηθούν μεγάλες απώλειες σε ΑΕΠ, φορολογικά έσοδα, απασχόληση κ.λπ. και μάλιστα σε μόνιμη βάση.
ΕΙΝΑΙ σαν να κόβεις οπωροφόρα δέντρα με στόχο να ζεσταθείς με τα ξύλα τους τον χειμώνα. Θα έχεις ένα πρόσκαιρο όφελος, αλλά θα στερηθείς τους καρπούς τους για πολλά χρόνια.
ΜΟΝΟ η ανάπτυξη φέρνει πλούτο και βελτιώνει τη ζωή μας μακροπρόθεσμα. Αλλά για να έχεις ανάπτυξη, κάποιοι πρέπει να επενδύουν, χωρίς να φοβούνται ότι αργά ή γρήγορα θα αντιμετωπίσουν έκτακτα χαράτσια.
ΓΙΑ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ μια καθαρή εικόνα των συνεπειών της ανάπτυξης, ας δούμε τι έφερε στη χώρα μας την τελευταία πενταετία.
Όπως φαίνεται στον Πίνακα 2, στο διάστημα αυτό δημιουργήθηκαν 426.000 νέες θέσεις εργασίας, εκ των οποίων οι περισσότερες (70%-75%) ήταν θέσεις μισθωτής εργασίας, που προφανώς έφεραν εισοδήματα σε ανθρώπους του μόχθου, όχι σε πλούσιους.
ΕΠΙΣΗΣ, από την ανάπτυξη που σημειώθηκε την ίδια περίοδο, το εισόδημα των Ελλήνων αυξήθηκε προοδευτικά στα 268 δισ. το 2026, από 185 που ήταν το 2021, δημιουργώντας μέσα στην πενταετία επιπλέον εισόδημα, πάνω από 260 δισ. ευρώ (αθροιστικά, 1.185 δισ. έναντι 923 που θα ήταν αν δεν υπάρχει ανάπτυξη από το 2021 και μετά).
ΕΠΟΜΕΝΩΣ, για να βελτιώσουμε τη ζωή μας, θα πρέπει να έχουμε ως κύριο μέλημα τη διαφύλαξη της ανάπτυξης και ακόμη καλύτερα την περαιτέρω ενίσχυσή της, γιατί μέσω αυτής και μόνο μπορούν να λυθούν τα προβλήματά μας.
Βεβαίως, μαζί με την ανάπτυξη χρειάζεται και μια δίκαιη φορολογική πολιτική αναδιανομής των εισοδημάτων.
Άλλο όμως αυτό και άλλο η έκτακτη φορολόγηση των «υπερπλουσίων». Οι προτάσεις αυτού του είδους έχουν μεν ένα (παραπλανητικό) περίβλημα κοινωνικής δικαιοσύνης, αλλά δεν λύνουν κανένα πρόβλημα, ούτε καν βραχυπρόθεσμα.
Αντίθετα, αδικούν τους μη έχοντες, γιατί, μεσομακροπρόθεσμα, τους στερούν θέσεις εργασίας και εισοδήματα.
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
