Όταν δεν είσαι καλεσμένος στο τραπέζι, περιλαμβάνεσαι στο μενού – και αυτό εκφράζεται απόλυτα στις διεθνείς σχέσεις, όπου η δύναμη μιας χώρας (ακόμη και μικρής πληθυσμιακά), οικονομική και στρατιωτική, εμπνέει τον ανάλογο σεβασμό.
Όταν αύριο ο Ερντογάν θα κάνει το κομμάτι του στη σύνοδο των ηγετών του ΝΑΤΟ, έχοντας δίπλα του τον αντιπαθητικό γραμματέα της Συμμαχίας, τον Ολλανδό Μαρκ Ρούτε, η Ελλάδα θα παίρνει ένα ακόμα μάθημα για τις χαμένες ευκαιρίες, από τις οποίες έχουμε πολλές στο παλμαρέ.
Εκρός από τα δύο στρατηγεία που θέλει η Τουρκία να δημιουργηθούν στην επικράτειά της, εμφανίζεται να προσφέρει μια γεωπολιτική λύση που βολεύει τις ΗΠΑ μετά τον πόλεμο με το Ιράν, λειτουργώντας δυνητικά και ως εκπρόσωπος της Αμερικής στην περιοχή. Τούτο, εκτός του ότι θα μετριάσει το αμερικανικό εμπάργκο σε κάποια οπλικά συστήματα, προοπτικά σημαίνει ότι η γείτονα θα αποκτήσει ένα ακόμα εργαλείο στήριξης της «γαλάζιας πατρίδας»…
Παράλληλα, υπάρχει η διάθεση του Τραμπ να ενισχύσει την πολεμική βιομηχανία της Τουρκίας, προσφέροντας κινητήρες για το αεροσκάφος ΚΑΑΝ που κατασκευάζει η γείτονα. Σίγουρα δεν πρόκειται για το σούπερ μαχητικό, δείχνει όμως μια φιλοσοφία με την οποία εμείς εδώ στην Ελλάδα (τη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας, με τα παχιά λόγια) έχουμε πάρει διαζύγιο. Αφορά τη δημιουργία πολεμικής βιομηχανίας που οι γείτονες έχουν αναπτύξει. Δεν είναι μόνο το προαναφερόμενο ΚΑΑΝ, αλλά η αντίληψη που τους συνέχει: στόχος τους είναι κάποια στιγμή να μη χρειάζεται να αγοράζουν από τους άλλους ή να αγοράζουν πολύ λιγότερα. Και όταν φτιάξεις το πρώτο αεροσκάφος, το δεύτερο γίνεται ευκολότερα και οι δυνατότητές σου μεγαλώνουν γεωμετρικά και αποτυπώνονται στα προϊόντα σου, τα οποία τρέχουν όλοι να τα προμηθευτούν.
Η Ελλάδα σήμερα αγοράζει προϊόντα, γαλλικά Rafale, αμερικανικά F-35, φρεγάτες FDI, πυραυλικά συστήματα Spike Patriot, όταν η Τουρκία -που είναι και ο βασικός εχθρός μας στην περιοχή- με τις επενδύσεις που κάνει πάει 30 χρόνια μπροστά, διαμορφώνοντας μια στρατηγική ανεξαρτησίας….
Εμείς, από την άλλη, βλέπουμε τα τρένα να περνάνε και -παρά τα 130 δισ. κοινοτικά κονδύλια που μπαίνουν στα ταμεία μεταξύ 2021-2027- παλεύουμε με μπακαλοτέφτερα να δώσουμε 150 ευρώ ανά τέκνο και pass για τη βενζίνη και καμιά δεκαριά μέρες δωρεάν διακοπές…
Εννοείται ότι είμαστε δεύτερη ταχύτητα (με τον τουρισμό βαριά βιομηχανία και το λάδι Καλαμών) και οι λεονταρισμοί των κομμάτων στην κυβέρνηση (τη σημερινή αλλά και τις άλλες), γιατί υποχωρεί στα εθνικά, είναι άνευ αξίας, αφού όλοι τα ίδια πρεσβεύουν επί της ουσίας.
Καιρός να ξυπνήσουμε επιτέλους και να αναλάβουν οι αρμόδιοι τις ευθύνες τους, να φτιάξουν τη χώρα να λειτουργεί κανονικά και να παράγει. Αν δεν μπορούν να το κάνουν, ας πάνε σπίτια τους, έτσι κι αλλιώς κανείς δεν πρόκειται να πεθάνει από την πείνα.
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
