Κάθε θαύμα λένε διαρκεί τρεις ημέρες. Το ίδιο ακριβώς ισχύει στην Ελλάδα με τις προεκλογικές εξαγγελίες που ξεχνιούνται ή αλλάζουν άρδην μετά τις εκλογές.
Περάσαμε χρόνια ακούγοντας ύμνους για την πράσινη ενέργεια και λίβελους για τους υδρογονάνθρακες. Και ό,τι ίσχυσε για τα ορυκτά καύσιμα -που ούτε να ακούσουμε δεν θέλαμε- ίσχυσε ακριβώς και με την πυρηνική ενέργεια με δηλώσεις καταγγελτικές, ωσάν να επρόκειτο για τους νεόκοπους δημάρχους του 80 που κήρυσσαν αποπυρηνικοποιημένες ζώνες τις περιοχές τους, ανεβάζοντας τα επίπεδα της γελοιότητας.
Μας έσωσε εν προκειμένω η εκλογή του Τραμπ, αν και δεν μας γλίτωσε από τα «σήματα διαφορετικότητας» και άλλα παρόμοια που δίνονται ως βραβεία συμπεριληπτικότητας στις επιχειρήσεις, εισάγοντας από την πίσω πόρτα τη ΛΟΑΤΚΙ ατζέντα, που μπορεί να μην έχει 62 φύλα στην Ελλάδα, αλλά δεν παύει να κηρύσσει τον παραλογισμό και την αλλοίωση της έννοιας των λέξεων…
Τηρουμένων των αναλογιών είναι τα ίδια που ακούγαμε για τους γνωστούς αγνώστους παραβατικούς που φλερτάρουν με την τρομοκρατία, η δράση των οποίων θα τελείωνε με την εκλογή της Ν.Δ. το 2019… Τα γκαζάκια στη Θεσσαλονίκη -που σκότωσαν έναν άνθρωπο- απέδειξαν ότι λέμε πολλά μέχρι να περάσει η μπόρα. Το ατιμώρητο έγκλημα της Μαρφίν είναι ορόσημο της ασυνέπειας λόγων και έργων, όπως και η ανοχή στις συμμορίες που κυνηγάνε σήμερα Ισραηλινούς τουρίστες!
Και ενώ είμαστε πρωταθλητές στην παραγωγή ενέργειας από τις ΑΠΕ, την πουλάμε πανάκριβα στους δικούς μας ελλείψει μπαταριών για αποθήκευση. Οι ενεργοβόρες βιομηχανίες υποφέρουν και αντιμετωπίζονται με τσάι και συμπάθεια, σαν να πρόκειται για κάποιους ξένους στην άκρη του κόσμου. Το ίδιο παθαίνουν και τα νοικοκυριά, που αναλαμβάνει μετά ο κυβερνητικός εκπρόσωπος να τους κάνει μασάζ λέγοντας ότι οι αυξήσεις στο ρεύμα είναι μικρότερες στην Ελλάδα σε σχέση με τις άλλες χώρες… Μα είμαστε τελευταίοι στην αγοραστική δύναμη στην Ευρώπη, ενώ σύμφωνα με τα στοιχεία της E.E. ο πραγματικός μισθός στην Ελλάδα μεταξύ 2018-2025 έχει μειωθεί 4%, ενώ στην Ε.Ε. έχει αυξηθεί κατά 3%.
Και όταν φύγουμε απ’ τα παρακατιανά και πάμε στα μείζονα τα εθνικά… εκεί οι πλερέζες περισσεύουν, καθώς το σύνδρομο του φτωχού συγγενή (που αποτυπώθηκε και με τις υποκλίσεις στον Ερντογάν) μας κυριαρχεί και μας καθορίζει. Ο φόβος για το τι θα κάνει ο Τραμπ με τον Ερντογάν βάζει στην εξίσωση ένα ακόμη άγνωστο, που κάνει μεγαλύτερη την αγκύλωσή μας απέναντι στη γείτονα και αποτυπώθηκε ευκρινώς με το καλώδιο στην Κάσο που πέρασε ο τσαμπουκάς των Τούρκων.
Και τίποτα δεν μας διασφαλίζει ότι οι επόμενοι στην κυβέρνηση -όποιοι κι αν είναι- θα αλλάξουν συμπεριφορά και θα πάνε το καράβι διαφορετικά.
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
