Skip to main content

Από τη …Σαλαμίνα στο Ορμούζ

REUTERS/Benoit Tessier/File Photo

Μένει να δούμε αν το Στενό του Ορμούζ θα μείνει στην ιστορική μνήμη ως ο τόπος που θα υποδηλώνει το πότε και πώς η αμερικανική παγκόσμια δύναμη εισήλθε στη φάση φθίνουσας πορείας της

Προσθέστε την «Ν» ως προτιμώμενη πηγή στο Google

«Γελοία»: Ετσι χαρακτήρισε ο πρόεδρος Τραμπ την συμβολή των υπόλοιπων συμμάχων του ΝΑΤΟ στις αμυντικές δαπάνες της Συμμαχίας.

Σε μια ανάρτηση στην πλατφόρμα Truth Social,ο Αμερικανός πρόεδρος έσπευσε να αυξήσει την πίεση στους συμμάχους του ΝΑΤΟ ενόψει της συνόδου κορυφής, η οποία θα πραγματοποιηθεί στην Αγκυρα στις 7 και 8 Ιουλίου.

Μία σύνοδος που αναμένεται εκρηκτική καθώς η άποψη του Τραμπ για τους Ευρωπαίους συμμάχους παραμένει τοξική. Αναμφίβολα, οι ΗΠΑ παραδοσιακά παρέχουν τις υψηλότερες αμυντικές δαπάνες στο ΝΑΤΟ. Ωστόσο, το χάσμα μειώνεται.

Στην περυσινή σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στη Χάγη, οι Σύμμαχοι, κατόπιν πίεσης  του Τραμπ, δεσμεύτηκαν για μια άνευ προηγουμένου αύξηση των αμυντικών δαπανών στο 5% του ΑΕΠ έως το 2035 το αργότερο.

Πρόκειται για το υψηλότερο επίπεδο αμυντικών δαπανών από τον Ψυχρό Πόλεμο. Τον τελευταίο χρόνο άλλωστε , οι δαπάνες των Ευρωπαίων συμμάχων (μαζί με τον του Καναδά) αυξήθηκαν κατά 19,6%, στα 574 δισεκατομμύρια δολάρια. Αλλά αυτό δεν φαίνεται να ικανοποιεί τον Αμερικανό πρόεδρο.

Το πάνω χέρι

Με την νέα επίθεση κατά των Ευρωπαίων εταίρων στο ΝΑΤΟ, ο Τράμπ θέλει να δείξει άλλωστε, ότι έχει το πάνω χέρι στη Συμμαχία. Να επιβεβαιώσει την ισχύ της Αμερικής , που όλοι βλέπουν ότι βρίσκεται σε παρακμή ως  παγκόσμια υπερδύναμη.

Ο Αμερικανός πρόεδρος προσέρχεται άλλωστε στη σύνοδο της Άγκυρας έχοντας υποστεί μια βέβαιη ήττα στον πόλεμο του Κόλπου . Μια ήττα που είναι τόσο πρακτική όσο και συμβολική.

Οι Ευρωπαίοι αρνήθηκαν μάλιστα να βοηθήσουν τις ΗΠΑ στον πόλεμο με το Ιράν, γεγονός που οδήγησε τον Τραμπ να τους αποκαλέσει «δειλούς»

Η νέα επίθεση στους συμμάχους φαίνεται να έχει στόχο να τους πιέσει ώστε να διασφαλίσει τη συμμετοχή των Ευρωπαίων στην αποστολή πολεμικών πλοίων για τη διαφύλαξη της ελεύθερης ναυσιπλοΐας στο Στενό του Ορμούζ.

Ο Τράμπ ξέρει καλά ότι χωρίς τα πολεμικά πλοία των Ευρωπαίων, δεν μπορεί να διασφαλιστεί για μεγάλο διάστημα η ελεύθερη ναυσιπλοΐα στον Κόλπο.

Το Στενό του Ορμούζ

Και εδώ είναι το κρίσιμο διακύβευμα για τον Τραμπ: Το Ορμούζ!

Το Στενό απ’ όπου διέρχεται το 20% του παγκόσμιου εμπορίου,ξεχωρίζει πλέον ως ο κύριος πρωταγωνιστής σε μια αντιπαράθεση που έχει ήδη διαρκέσει σχεδόν πέντε δεκαετίες. Αν ο εμπλουτισμός ουρανίου και οι πυρηνικές δυνατότητες του Ιράν, ή η αυταρχική φύση του καθεστώτος της Τεχεράνης, ήταν οι κύριοι κίνδυνοι που επικαλέστηκαν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ για τον πόλεμο στο Ιράν, ο έλεγχος του Στενού του Ορμούζ ξεχωρίζει ως ο κύριος πρωταγωνιστής σε μια αντιπαράθεση που έχει ήδη διαρκέσει σχεδόν πέντε δεκαετίες.

Το ζήτημα δεν είναι μόνο τα διόδια που θέλει να επιβάλει το Ιράν- όσο και αν αποτελούν σημαντικό παράγοντα για την παγκόσμια ναυτιλία .

Αφορά κυρίως και την ικανότητα της Τεχεράνης να ασκεί πιο δυναμική επιρροή στην περιοχή.

Το μέλημα των μουλάδων

Το κύριο μέλημα των μουλάδων στο Ιράν σήμερα είναι επίσης τα οικονομικά κίνητρα. Αυτό σημαίνει ότι πολλά άγνωστα στοιχεία θα μπορούσαν ακόμη να υπονομεύσουν τις τρέχουσες διαπραγματευτικές προσπάθειες.
Δεν είναι μάλιστα καθόλου σαφές ότι αυτός ο πόλεμος έχει τελειώσει, μακροπρόθεσμα . Γιατί ο Τράμπ αναζητά κάποια νίκη ενώ ο Νετανιάχου, ο αρχιτέκτονάς του πολέμου, συνεχίζει με το σχέδιό του για το «Μεγάλο Ισραήλ».

Βρισκόμαστε λοιπόν,  σε μια εξαιρετικά ασταθή φάση. Στην 250ή επέτειό τους, οι ΗΠΑ εξετάζουν τον ρόλο τους στον κόσμο

Από την ίδρυσή τους το 1776, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν παρέμβει στο εξωτερικό περισσότερες από 500 φορές. Το ένα τρίτο αυτών των παρεμβάσεων έχει συμβεί από το 1999 μέχρι σήμερα.

Η πιο σοβαρή ήττα

Σήμερα, η Αμερική είναι όμως αντιμέτωπη με μια ήττα, ακόμη πιο σοβαρή από εκείνες που υπέστη στο Βιετνάμ ή το Αφγανιστάν. Γιατί; Επειδή ο έλεγχος των θαλασσών από την Αμερική και, χάρη σε αυτόν τον έλεγχο, η ικανότητά της να εγγυάται την ελευθερία του θαλάσσιου εμπορίου,  αποτελεί από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, θεμελιώδες συστατικό της ισχύος των Ηνωμένων Πολιτειών .

Η ιστορία έχει δείξει ότι από αρχαιοτάτων χρόνων , πάντα υπήρχε μια τοποθεσία όπου ελάμβανε χώρα μια αποφασιστική μάχη- από τη Σαλαμίνα και τον Μαραθώνα, ως το Βατερλώ και το Στάλινγκραντ. Τοποθεσίες τις οποίες οι μεταγενέστερες γενιές αναφέρουν για να τιμήσουν το αποτέλεσμα μιας ιστορικής μάχης.

Μένει να δούμε αν το Στενό του Ορμούζ θα μείνει στην ιστορική μνήμη ως ο τόπος που θα υποδηλώνει το πότε και πώς η αμερικανική παγκόσμια δύναμη εισήλθε στη φάση φθίνουσας πορείας της.

Προτιμώμενη πηγή στην Google

Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.