Μπορεί το κρίσιμο ερώτημα καθώς πλησιάζει η κηδεία του Αλί Χαμενεΐ στο Ιράν να είναι εάν θα εμφανιστεί ο γιος του και νέος ανώτατος ηγέτης της χώρας, Μοτζταμπά Χαμενεΐ, ωστόσο οι προετοιμασίες για την τελετή έβγαλαν ήδη από τις σκιές μία άλλη σημαντική- ίσως και την πιο επιδραστική αυτή τη στιγμή- προσωπικότητα του καθεστώτος.
Ο λόγος για τον ανώτερο στρατιωτικό και πολιτικό παράγοντα, Αχμάντ Βαχίντι, που βρίσκεται στην κεφαλή των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης. Ο Βαχίντι δεν είχε εμφανιστεί δημόσια από από τις 8 Φεβρουαρίου, αρκετές ημέρες προτού ξεκινήσει ο πόλεμος στο Ιράν στα τέλη του ίδιου μήνα.
Ο Βαχίντι συμμετείχε το βράδυ της Πέμπτης σε σύσκεψη για την κηδεία του Αλί Χαμενεΐ και σε μια μικρή τελετή κοντά στην κατοικία του στο κέντρο της Τεχεράνης, με τα ιρανικά μέσα ενημέρωσης να δημοσιεύουν φωτογραφίες του να αποδίδει φόρο τιμής στον δολοφονηθέντα πρώην ανώτατο ηγέτη του Ιράν.
IRGC caretaker commander Ahmad Vahidi’s first public appearance since the war, seen tonight at the coffin ahead of Ayatollah Khamenei’s funeral procession beginning July 4. pic.twitter.com/vKbFbfEsGg
— Ali Hashem علي هاشم (@Alihashem) July 2, 2026
Ισχυρή προσωπικότητα
Ουσιαστικά ηγείται της ισχυρότερης δύναμης στο Ιράν, η οποία διαθέτει οπλοστάσιο βαλλιστικών πυραύλων και στόλο μικρών σκαφών που μπορούν να απειλήσουν τη ναυσιπλοΐα στον Περσικό Κόλπο.
Από τη θέση του αρχηγού των Φρουρών της Επανάστασης, ο Βαχίντι θεωρείται ότι έχει αποκτήσει μεγάλη δύναμη στο Ιράν το τελευταίο διάστημα ασκώντας επιρροή στη λήψη αποφάσεων σε ανώτερο επίπεδο και επηρεάζοντας με τη σκληροπυρηνική του στάση την εξέλιξη των διαπραγματεύσεων με τις Ηνωμένες Πολιτείες για τον τερματισμό του πολέμου.
Θεωρείται επίσης ότι ανήκει σε έναν στενό κύκλο που βρίσκεται σε άμεση επαφή με τον νέο ανώτατο ηγέτη του Ιράν ενώ εμφανίζεται ως ιδιαίτερα σκληροπυρηνικός.
Στις δημόσιες τοποθετήσεις του δεσμεύεται ότι θα υπερασπίζεται τις αρχές και τους στόχους της Ισλαμικής Επανάστασης. Όταν διορίστηκε αναπληρωτής αρχηγός των Φρουρών της Επανάστασης τον Δεκέμβριο είχε δηλώσει ότι «η υπεράσπιση της Ισλαμικής Επανάστασης αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες αρετές στον κόσμο, ενώ το μεγαλύτερο κακό που έχει διαπραχθεί είναι η εναντίωση στο ισλαμικό σύστημα».
Αντίστοιχα, σε συνέντευξη που παραχώρησε το 2025 στο ιρανικό δίκτυο Press TV, με αφορμή την 46η επέτειο της Ισλαμικής Επανάστασης, χαρακτήρισε την επανάσταση ως μια «έκρηξη φωτός» που άλλαξε την ιστορία και το πεπρωμένο της περιοχής και του κόσμου.
Συγκρουσιακό ύφος
Παράλληλα, θεωρείται ότι διαθέτει συγκρουσιακό ύφος και τάσσεται κατά του συμβιβασμού με την Ουάσιγκτον, με τους ειδικούς να θεωρούν ότι είναι πιο ριζοσπαστικός από τον προκάτοχό του, Μοχάμαντ Πακπούρ.
«Προέρχεται από τη νοοτροπία της αέναης επανάστασης, της αέναης αντίστασης», σύμφωνα με τον Κένεθ Κάτσμαν του Soufan Group. Πιστεύει ότι «οι ΗΠΑ πρέπει να αμφισβητούνται σε κάθε βήμα».
Πάντως αν και δείχνει «άκαμπτος» έχει επιδείξει ρεαλισμό όταν εξυπηρετεί τους στρατηγικούς στόχους της Τεχεράνης, όπως διαπιστώνει το Αl Jazeera. Στα μέσα της δεκαετίας του 1980, φέρεται να συμμετείχε σε μυστικές επαφές μεταξύ Ιρανών εκπροσώπων και διαμεσολαβητών που πρόσκεινταν στην κυβέρνηση του τότε Προέδρου Ρόναλντ Ρήγκαν , οι οποίες συνδέονταν με την υπόθεση Ιράν-Κόντρας, κατά την οποία Αμερικανοί αξιωματούχοι διευκόλυναν κρυφά την παράδοση όπλων στο Ιράν.
Λόγω της εμπλοκής του σε αυτές τις συνομιλίες, θεωρείται από ειδικούς ότι διαθέτει «βαθιά γνώση» του Ισραήλ και των ΗΠΑ.
Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι του έχουν επιβληθεί κυρώσεις από τις ΗΠΑ λόγω του ρόλου του στην καταστολή διαδηλώσεων ενώ παράλληλα καταζητείται από την Ιντερπόλ για την εμπλοκή του σε βομβιστική επίθεση στην Αργεντινή πριν από τρεις δεκαετίες που στοίχισε τη ζωή σε 85 ανθρώπους.
Η πορεία του
Ο Αχμάντ Βαχίντι γεννήθηκε τον Ιούνιο του 1958 στο Σιράζ του Ιράν. Σπούδασε ηλεκτρονική, στη συνέχεια ολοκλήρωσε μεταπτυχιακό στη βιομηχανική μηχανική και αργότερα απέκτησε διδακτορικό στις στρατηγικές σπουδές.
Σήμερα βρίσκεται σε μια θέση με μεγάλη επιρροή, πάνω από την οποία ωστόσο πλανάται διαρκώς η σκιά του θανάτου.
Ανέλαβε επικεφαλής των Φρουρών της Επανάστασης μετά την δολοφονία του προκατόχου του, Μοχάμαντ Πακπούρ στα τέλη Φεβρουαρίου κατά τις αμερικανικές και ισραηλινές επιθέσεις, ο οποίος είχε αναλάβει την ηγεσία των Φρουρών μετά τον θάνατο του προκατόχου του, Χοσεΐν Σαλαμι, στον 12ήμερο πόλεμο Ιράν–Ισραήλ τον Ιούνιο του 2025.
Ο διορισμός δεν προκάλεσε έκπληξη. Τον Δεκέμβριο, ο Αλί Χαμενεΐ τον είχε ορίσει αναπληρωτή αρχηγό, με στόχο την προετοιμασία της χώρας για την πιθανότητα να δεχθεί επίθεση από το Ισραήλ ή τις ΗΠΑ.
Πριν από αυτό, είχε υπηρετήσει ως αναπληρωτής αρχηγός του ιρανικού στρατού.
Είχε ενταχθεί στους Φρουρούς της Επανάστασης από τα πρώτα τους βήματα στα τέλη της δεκαετίας του 1970.
Η καριέρα του ξεκίνησε τη δεκαετία του 1980 στο Γραφείο Πληροφοριών των Φρουρών της Επανάστασης και ως αναπληρωτής υπεύθυνος πληροφοριών των Φρουρών, επιλέχθηκε προσωπικά για να ενταχθεί σε μια μυστική ομάδα που θα συνόδευε τον Αλί Χαμενεΐ στη Βόρεια Κορέα.
Η δύναμη Κουντς
Μετά την ανάληψη της ανώτατης ηγεσίας το 1989, ο Χαμενεΐ δημιούργησε την διαβόητη δύναμη Κουντς και διόρισε τον Βαχιντί ως τον πρώτο διοικητή της.
Η επίλεκτη δύναμη ειδικεύεται στην εκπαίδευση ξένων πολιτοφυλακών και διεξάγει επιχειρήσεις στο εξωτερικό, υποστηρίζοντας ομάδες σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή, συμπεριλαμβανομένων της Χεζμπολάχ στον Λίβανο, της Χαμάς στη Γάζα και ένοπλων ομάδων στο Ιράκ.
Υπό τις διαταγές του, ενορχηστρώθηκε ο βομβαρδισμός εβραϊκού πολιτιστικού κέντρου στην Αργεντινή το 1994 και η επίθεση στους Πύργους Χομπάρ το 1996 στη Σαουδική Αραβία. Παράλληλα, υπό την επίβλεψή του στάλθηκαν κρυφά πράκτορες στην Ευρώπη για να εκπαιδεύσουν Ισλαμιστές Μουτζαχεντίν -συμπεριλαμβανομένων μελών της Αλ Κάιντα- κατά τη διάρκεια του πολέμου της Βοσνίας.
Θεωρείται ότι ηγήθηκε της επίλεκτης δύναμης Κουντς από το 1988 έως το 1997. Τον διαδέχθηκε ο Κασέμ Σουλεϊμανί, στον οποίο πιστώνεται η επέκταση της ιρανικής επιρροής σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή, έως ότου δολοφονήθηκε το 2020 από τις αμερικανικές δυνάμεις.
Κυβερνητικές θέσεις
Από το 2009 έως το 2013, διετέλεσε υπουργός Άμυνας του Ιράν επί προεδρίας Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, το Ιράν επικεντρώθηκε στην ανάπτυξη των εγχώριων δυνατοτήτων του σε πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Τα ιρανικά κρατικά μέσα ενημέρωσης χαρακτήρισαν μάλιστα την περίοδο αυτή ως «χρυσή εποχή» της στρατιωτικής ισχύος του Ιράν. Από αυτή του τη θέση ενίσχυσε επίσης την επιρροή της Ισλαμικής Δημοκρατίας στη Λατινική Αμερική, ιδίως στη Βενεζουέλα.
Στην κυβέρνηση, ο Βαχίντι ήταν επίσης ένας από τους εμπνευστές της στρατιωτικοποίησης των κρατικών θέσεων. Έτσι εκμεταλλεύτηκε τη θέση του για να αντικαταστήσει τους απλούς δημόσιους υπαλλήλους με μέλη των Φρουρών της Επανάστασης και προώθησε αυτόν τον «καθαρισμό» όταν διορίστηκε υπουργός Εσωτερικών υπό την προεδρία του σκληροπυρηνικού Εμπραχίμ Ραΐσι.
Το Πανεπιστήμιο Εθνικής Άμυνας
Την ίδια περίοδο ανέλαβε επικεφαλής του «Ανώτατου Πανεπιστημίου Εθνικής Άμυνας» του Ιράν. Από αυτή τη θέση θεωρείται ότι του ανατέθηκε από τον Αλί Χαμενεΐ να καταστρώσει ένα σχέδιο για την πλήρη στρατιωτικοποίηση της ισλαμιστικής θεοκρατίας. Φέρεται να το αυτό ιδρύοντας τη Σχολή Διακυβέρνησης Shahid Beheshti – το πρώτο και μοναδικό ίδρυμα αυτού του είδους στο Ιράν που δεχόταν αποκλειστικά στρατιωτικό προσωπικό.
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
