Το Ελλάς- Γαλλία – Συμμαχία, που πρωτακούστηκε το 1974 όταν ο Κ. Καραμανλής επέστρεφε στην Ελλάδα, ήταν ένα ωραίο σύνθημα με μεγάλο κόστος, που η Ελλάδα πλήρωνε και πληρώνει μοιραία, καθώς έχει γείτονα μια «σύμμαχο» χώρα στο ΝΑΤΟ που διεκδικεί τμήματα εθνικού χώρου.
Τρελά πράγματα, αλλά συμβαίνουν, και ο Γάλλος πρόεδρος το γνωρίζει και κινείται αναλόγως, προσφέροντας συμφωνίες υποστήριξης αλλά και όπλα για να έχουμε εμείς το κεφάλι μας ήσυχο.
Από τα 24 Rafale και τις 4 φρεγάτες που αγοράσαμε η Γαλλία θα πάρει πάνω από 7 δισ. που, όπως είπε ο πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης, βγαίνουν απ’ το υστέρημα του ελληνικού λαού. Και αν συνυπολογίσουμε και όλα αυτά που οι Γάλλοι είναι πρόθυμοι να μας πουλήσουν (άλλες δύο φρεγάτες FDI, 12 αεροσκάφη Rafale και τέσσερα υποβρύχια Barracuda ή Scorpene), οι Έλληνες θα κληθούν να πληρώσουν -αν προχωρήσουν- κάτι ανάμεσα σε 10 και 13 δισ…
Οι συμμαχίες κοστίζουν, αλλά το δυστύχημα εν προκειμένω είναι ότι στις προμήθειες αυτές δεν υπάρχει ελληνική προστιθέμενη αξία. Απ’ τα 7 δισ. που δίνουμε για ό,τι έχουμε αγοράσει, η ελληνική αμυντική βιομηχανία δεν παίρνει σχεδόν τίποτα, καθώς οι προμήθειες έγιναν με απευθείας αναθέσεις. Και σε αυτό που λέγεται ότι δεν έχουμε μονάδες να συμμετάσχουν σε συμπαραγωγές η απάντηση είναι: και πώς να έχουμε όταν και αυτές που έχουμε δεν τις ενισχύουμε;
Και μπορεί οι Γάλλοι να σήκωσαν αεροσκάφη από το αεροπλανοφόρο «CHARLES DE GAULLE» για να πετάνε πάνω από την Κύπρο στη διάρκεια της άτυπης συνόδου στο νησί, αλλά παράλληλα ενέκριναν (σε προγενέστερο χρόνο) να δοθούν στην Τουρκία πύραυλοι Meteor μαζί με τα Eurofighter…
Το παιχνίδι με τις συμμαχίες είναι περίπλοκο και κοστίζει, ενώ τίποτα δεν διασφαλίζει ότι αν χρειαστεί ο σύμμαχος θα κάνει ό,τι έχει συμφωνήσει. Και από την άλλη, μέχρι να λειτουργήσουν οι συμμαχίες πρέπει εσύ να μπορείς να σταθείς επάξια, που σημαίνει ότι ποντάρεις στις δικές σου δυνάμεις και στα άλλα (που χρειάζονται και εκείνα) μόνο επικουρικά.
Κι αυτό από μόνο του είναι ένας λόγος για να αναπτύξει η Ελλάδα δική της αμυντική βιομηχανία, ώστε να πληρώνει και λιγότερα αλλά και να έχει μικρότερες εξαρτήσεις. Όταν οι σχέσεις Καναδά με ΗΠΑ άρχισαν να ψυχραίνονται, ο Καναδός πρωθυπουργός Μάρκ Κάρνεϊ είχε πει: «Για χρόνια, ο Καναδάς έστελνε 70 σεντς από κάθε δολάριο άμυνας κατευθείαν στις Ηνωμένες Πολιτείες – αυτό σταματάει τώρα».
Μεταφραζόμενο στα δικά μας σημαίνει ότι αν έχουμε δική μας βιομηχανία περιορίζουμε το κόστος και η θέση μας αποκτάει κι άλλα πλεονεκτήματα που σήμερα δεν έχει. Όπλα αγοράζουμε πολλά από το ράφι, αλλά κάποτε πρέπει να αρχίσει να μένει και τεχνογνωσία στη χώρα. Διαφορετικά θα κολλάμε μπρίκια αιωνίως!
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
