Skip to main content

Του Ορμούζ τα μπλουζ

REUTERS/Stringer

Παρατηρώ ότι η λέξη «πόλεμος» τα τελευταία χρόνια είναι εκτός

Προσθέστε την «Ν» ως προτιμώμενη πηγή στο Google

Η διευθύντρια Εθνικών Πληροφοριών των ΗΠΑ δήλωσε ενώπιον επιτροπής της Βουλής των Αντιπροσώπων ότι «οι στόχοι που έχουν τεθεί από τον πρόεδρο είναι διαφορετικοί από τους στόχους που έχουν τεθεί από την ισραηλινή κυβέρνηση».

Λογικό. Ο ένας είναι άνθρωπος των πεποιθήσεων, ο άλλος των περιστάσεων. Ο ένας επί τουλάχιστον 30 χρόνια ονειρεύεται την αναδημιουργία της Μέσης Ανατολής -όπου παλαιστινιακό κράτος δεν θα υπάρχει και το σύνολο των αντίθετων αραβικών ή μουσουλμανικών κρατών θα έχουν διαλυθεί ή μεταλλαχθεί-, ο άλλος κάποτε ήτανε πουλί και τον αγάπησαν MAGA πολλοί. Τώρα, η αποδοχή του πολέμου στο εσωτερικό των ΗΠΑ είναι από μικρή έως χλιαρή.

Μια στάση εδώ. Παρατηρώ ότι η λέξη «πόλεμος» τα τελευταία χρόνια είναι εκτός. Υπάρχουν συγκρούσεις και επιχειρήσεις. Ίσως γιατί η έννοια του πολέμου θέτει και άλλα ζητήματα, ας πούμε νομικό πλαίσιο που να καλύπτει την επίθεση;

«Ο πρόεδρος έχει δηλώσει ότι οι στόχοι του είναι να καταστρέψει την ικανότητα εκτόξευσης βαλλιστικών πυραύλων του Ιράν, την ικανότητα παραγωγής βαλλιστικών πυραύλων και το ναυτικό του». Α, βγαίνει από την εξίσωση το εμπλουτισμένο ουράνιο για την ιρανική βόμβα; Τα πυρηνικά επιστρατεύτηκαν απλώς για να εξυπηρετήσουν τις περιστάσεις;

Δεν νομίζω ότι θα είχαν πρόβλημα να τριχοτομήσουν τη γωνία, ενώ ακούν τους ψιθύρους από το παρελθόν με ανησυχία. Στου Ορμούζ τα μπλουζ πετιέται η ιστορική αναλογία με την κρίση του Σουέζ και τη βρετανική ετοιμοθάνατη αυτοκρατορία.

Στο Ισραήλ, πάντως, υπουργός εκτίμησε πως «κάθε μέρα της εκστρατείας είναι μια τεράστια ευλογία». Κανείς δεν μπορεί να τον κατηγορήσει για υποκρισία. Είναι η τελική (;) κίνηση μιας στρατηγικής που διαρκεί δεκαετίες και ο ένοικος του Λευκού Οίκου την κάλυψε με καυχησιολογία.

Ακόμη κι η «ευλογία» έχει ιστορία. Τον Σεπτέμβριο του 2024 ο Ισραηλινός πρωθυπουργός εμφανίστηκε στο βήμα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ κραδαίνοντας δύο χάρτες. Οι καλοί, οι κακοί και μία ομιλία αποκαλυπτική. Στο ένα χέρι ο χάρτης της «ευλογίας» (blesssing) που απεικόνιζε με πράσινο χρώμα το Ισραήλ, το Σουδάν, τη Σαουδική Αραβία και την Αίγυπτο και στον άλλο της «κατάρας» (curse) με μαύρο το Ιράν, το Ιράκ, τη Συρία και τον Λίβανο.

Προτιμώμενη πηγή στην Google

Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.