Οι προετοιμασίες για το νέο πόλεμο στον Κόλπο βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη.
Ο πρόεδρος Τραμπ μεταφέρει νέες αεροπορικές και χερσαίες δυνάμεις στην περιοχή και η κυβέρνηση Νετανιάχου στο Ισραήλ είναι έτοιμη να υποστηρίξει την νέα πολεμική περιπέτεια, αν χρειαστεί.
Η προγραμματισμένη συνάντηση Τραμπ – Νετανιάχου μπορεί να ματαιώθηκε, αλλά φαίνεται ότι είναι κοντά η λήψη της απόφασης για επανάληψη πολεμικών επιχειρήσεων, ευρείας κλίμακας.
Ο Νετανιάχου κάνει άλλωστε, ό,τι περνάει από το χέρι του για να εκμεταλλευτεί αυτή την ευκαιρία και να επιστρέψει στην επίθεση στο Ιράν. Δεν πιστεύει ότι η «δουλειά» έχει ολοκληρωθεί και θα ικανοποιηθεί μόνο με την κατάρρευση του θεοκρατικού καθεστώτος ή την κατάρρευση του Ιράν, ως χώρας.
Οι μουλάδες στην Τεχεράνη το γνωρίζουν βέβαια, αλλά πιστεύουν ότι κρατώντας κλειστά τα Στενά του και διατηρώντας υπό πίεση το διεθνές εμπόριο, κρατούν ένα ισχυρό όπλο διαπραγμάτευσης με τις ΗΠΑ, ενόψει μάλιστα, και των ενδιάμεσων εκλογών του Νοεμβρίου, όπου οι Ρεπουμπλικάνοι κινδυνεύουν να χάσουν τον έλεγχο του Κογκρέσου.
Τη νέα σύρραξη αναμένουν και οι πετρομοναρχίες του Κόλπου, ενώ υπάρχει η πιθανότητα διεύρυνσης του πολέμου με δεδομένη την όξυνση της αντιπαράθεσης ανάμεσα στη Σαουδική Αραβία και τους φιλο-ιρανούς αντάρτες Χούθι της Υεμένης.
Υπάρχει μάλιστα κίνδυνος αποσταθεροποίησης και σε άλλες χώρες της Μέσης Ανατολής; Η Ιορδανία, για παράδειγμα, έχει γίνει το αμερικανικό κέντρο διοίκησης και έχει αρχίσει να δέχεται ιρανικές επιθέσεις.
Με αυτά και μ` αυτά, ο κίνδυνος μιας παγκόσμιας οικονομικής κατάρρευσης αυξάνει , καθώς απογειώνονται οι τιμές του πετρελαίου, αλλά και του φυσικού αερίου, εκτινάσσοντας στα ύψη την αβεβαιότητα στις περισσότερες χώρες του κόσμου.
Σαν να μην υπήρξε συμφωνία
Μέσα σ` αυτό το πολεμικό κλίμα, ακούγεται μάλλον παράταιρη η νέα προσπάθεια των χωρών που μεσολαβούν-με επικεφαλής το Πακιστάν- για να υπάρξει μια 10ήμερη εκεχειρία μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν.
Το πρόβλημα βέβαια είναι ότι το περίφημο Μνημόνιο Συνεννόησης που επιτεύχθηκε στις 17 Ιουνίου, ήταν εξαρχής εξαιρετικά εύθραυστο και ασαφές, επιτρέποντας πολλές παρερμηνείες.
Το γεγονός ότι το Ιράν και οι ΗΠΑ βρίσκονται στα πρόθυρα ενός νέου πολέμου , αποτελεί άλλωστε σαφή ένδειξη ότι το Μνημόνιο δεν έχει καμία αξία: είναι σαν να μην υπήρχε. Επομένως, θα πρέπει να υπάρξει μια νέα συμφωνία, πιο σαφής και κυρίως, πιο δεσμευτική.
Οι περισσότεροι στρατιωτικοί αναλυτές στοιχηματίζουν μάλιστα πλέον στον πόλεμο, παρά στην ειρήνη. Σε μια νέα στρατιωτική σύγκρουση, ίσως ακόμη πιο σκληρή και ευρεία .
Η Ουάσιγκτον φαίνεται να επανεκτιμά τη στρατηγική της για να παραμείνει η κορυφαία, παγκόσμια στρατιωτική και οικονομική υπερδύναμη .
Η ιδέα να αναθέσουν οι ΗΠΑ την περιφερειακή ασφάλεια σε συμμάχους, παρέχοντας μόνο μια έμμεση συμβολή, δεν καταφέρνει να περιορίσει την αυξανόμενη επιρροή της Κίνας. Αλλά και να υπερασπιστεί τον παγκόσμιο ηγετικό ρόλο του δολαρίου.
«Ασφάλεια έναντι αμοιβής»
Βραχυπρόθεσμα έως μεσοπρόθεσμα, η Αμερική θα συνεχίσει την ενεργό παρουσία της στον Κόλπο, με περιστασιακούς πολέμους.
Ωστόσο, μακροπρόθεσμα, η παροχή ασφάλειας στους συμμάχους των ΗΠΑ « έναντι αμοιβής» – που υποκινείται και από την προσπάθεια του Τραμπ να κερδίσει υποστήριξη από τους Αμερικανούς ψηφοφόρους, που δεν θέλουν άλλους πολέμους- δεν φαίνεται να αποδίδει. Ούτε για τα παγκόσμια συμφέροντα της Αμερικής, ούτε για τους συμμάχους της, αλλά ούτε για τον χρηματοοικονομικό κόσμο και την οικονομία.
Μπορεί ο πρόεδρος Τραμπ να πιστεύει ότι μπορεί να επιλύσει ζητήματα με τη δύναμη των βομβαρδισμών, αλλά δεν συνειδητοποιεί ότι με αυτόν τον τρόπο αναβιώνει εθνικισμούς και γεωπολιτικές αντιπαλότητες.
Σήμερα, φαίνεται ότι ακόμη και μεγάλα κράτη, που υποτίθεται ότι είναι προσηλωμένα στις αρχές της δικαιοσύνης και της ισότητας, κυριεύονται από την οργή της εκδίκησης. Μιας εκδίκησης, που έχει βαθιές ρίζες.
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
