Skip to main content

Πούτιν και Σι, οι «νικητές» του πολέμου

Sputnik/Alexander Kazakov/Pool via REUTERS

Αν μη τι άλλο, σίγουρα ο Ντόναλντ Τραμπ δεν είναι -έως τώρα τουλάχιστον- στους νικητές αυτού του πολέμου

Προσθέστε την «Ν» ως προτιμώμενη πηγή στο Google

Όταν οι Financial Times γράφουν ότι «το μοντέλο Βενεζουέλας απέτυχε στο Ιράν» και η Wall Street Journal αποκαλύπτει ότι «ο Τραμπ δέχεται πιέσεις να βρει στρατηγική ταχείας εξόδου», κάτι δεν πάει καλά στον Λευκό Οίκο.

Αν μη τι άλλο, σίγουρα ο Ντόναλντ Τραμπ δεν είναι -έως τώρα τουλάχιστον- στους νικητές αυτού του πολέμου. Όσο κι αν μετακινεί τα γκολπόστ, όσο κι αν αλλάζει πολεμικούς στόχους κάθε μέρα, ο Αμερικανός πρόεδρος εγκλωβίζεται σε ναρκοπέδιο και ξεμένει από επιλογές: Οι αγορές έστειλαν το μήνυμά τους και το έστειλαν σκληρά, η επικεφαλής του ΔΝΤ προειδοποίησε ότι είναι η ώρα να προετοιμαστούμε για το «αδιανόητο» και η Aramco, ο πετρελαϊκός κολοσσός της Σαουδικής Αραβίας, σήμανε συναγερμό για «καταστροφικές συνέπειες», εάν παραμείνουν κλειστά τα Στενά του Ορμούζ.

Τούτων δοθέντων, και εάν ο πραγματικός στόχος του Τραμπ όντως δεν είναι να προκαλέσει ολοκαύτωμα στην παγκόσμια οικονομία (της αμερικανικής συμπεριλαμβανομένης), δεν έχει και πολλές εναλλακτικές, πέραν του να βρει το αφήγημα που θα του επιτρέψει να βαφτίσει την αναδίπλωση «νίκη». Αφήνοντας τους καρπούς του πολέμου της Μέσης Ανατολής στους πραγματικούς νικητές – τον Βλαντιμίρ Πούτιν και τον Σι Τζινπίνγκ.

Ο Πούτιν, όπως γράφει το Politico, είναι ο απροσδόκητος και άμεσα ωφελημένος από τη σφοδρή σύγκρουση της Μέσης Ανατολής. Η κατακόρυφη άνοδος των τιμών του πετρελαίου αυξάνει θεαματικά τα έσοδα του Κρεμλίνου και διευκολύνει τη χρηματοδότηση του πολέμου στην Ουκρανία. Και δη σε μια κρίσιμη στιγμή, καθώς το κόστος του τετραετούς πολέμου είχε αρχίσει να ασκεί ισχυρή πίεση στη ρωσική οικονομία: είναι ενδεικτικό ότι, τον Ιανουάριο, τα ενεργειακά έσοδα της Μόσχας είχαν υποχωρήσει στο χαμηλότερο επίπεδο από το 2020.

Ο Σι και η Κίνα μπορεί να είναι οι ωφελημένοι της επόμενης μέρας. Όσο, τουλάχιστον, δεν πέφτει το καθεστώς στο Ιράν, ο συνομιλητής του μετά το τέλος του πολέμου δεν μπορεί να είναι άλλος, πλην του Πεκίνου. Με την Κίνα να διατηρεί την προνομιακή πρόσβαση στο φθηνό πετρέλαιο και τα φθηνά ορυκτά του Ιράν, με τις δυτικές κυρώσεις να δουλεύουν υπέρ της και με τα 90 δισ. δολάρια που έχει επενδύσει την τελευταία πενταετία στη Μέση Ανατολή να της δίνουν τον πρώτο λόγο στην ανοικοδόμηση της χώρας…

Προτιμώμενη πηγή στην Google

Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.