Ο Ρούπερτ Μέρντοχ βρίσκεται μπροστά στις κάμερες για να μιλήσει για μία ακόμη μεγάλη επιχειρηματική συμφωνία. Για τους περισσότερους ανθρώπους, η είδηση δεν μοιάζει συγκλονιστική.
Η Fox Kids Worldwide εξαγοράζει την International Family Entertainment έναντι 1,9 δισεκατομμυρίων δολαρίων, αποκτώντας τον έλεγχο του Family Channel, ενός από τα μεγαλύτερα τηλεοπτικά δίκτυα οικογενειακού περιεχομένου στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Είναι μια μεγάλη συμφωνία, αλλά όχι πρωτοσέλιδο παγκόσμιας εμβέλειας. Τουλάχιστον όχι εκείνη τη στιγμή. Στην πραγματικότητα, όμως, ο Αυστραλοαμερικανός μεγιστάνας δεν αγοράζει απλώς ένα κανάλι. Αγοράζει πρόσβαση σε εκατομμύρια παιδιά και στις οικογένειές τους. Και, χωρίς ίσως να το αντιλαμβάνεται πλήρως ούτε ο ίδιος, ποντάρει σε μια ιδέα που θα καθορίσει τη βιομηχανία της ψυχαγωγίας για τις επόμενες δεκαετίες.
Ότι το πιο πολύτιμο κοινό στον κόσμο δεν είναι οι ενήλικες, αλλά τα παιδιά. Το ημερολόγιο γράφει 24 Ιουνίου 1997.
Ο πόλεμος για το παιδικό δωμάτιο
Στα τέλη της δεκαετίας του 1990 η τηλεόραση βρίσκεται σε μεταβατική περίοδο.
Το διαδίκτυο αρχίζει να εμφανίζεται στα σπίτια, αλλά η πραγματική δύναμη εξακολουθεί να βρίσκεται στα καλωδιακά δίκτυα. Όποιος ελέγχει το περιεχόμενο, ελέγχει το κοινό. Και όποιος ελέγχει το παιδικό κοινό, αποκτά ένα πλεονέκτημα που μπορεί να διαρκέσει μια ολόκληρη ζωή.
Η Disney το γνωρίζει ήδη. Το Nickelodeon το γνωρίζει επίσης. Ο Μέρντοχ δεν σκοπεύει να μείνει πίσω.
Μέσω της συνεργασίας του με τον παραγωγό Χάιμ Σαμπάν, τον άνθρωπο πίσω από επιτυχίες όπως οι Power Rangers, έχει αρχίσει να χτίζει τη δική του παρουσία στον χώρο της παιδικής ψυχαγωγίας. Του λείπει όμως κάτι κρίσιμο: ένα μεγάλο δίκτυο διανομής.
Η εξαγορά της International Family Entertainment λύνει ακριβώς αυτό το πρόβλημα. Ξαφνικά, η Fox αποκτά πρόσβαση σε δεκάδες εκατομμύρια νοικοκυριά. Και μαζί αποκτά κάτι ακόμη πιο σημαντικό, τον χρόνο μπροστά από τις οθόνες των παιδιών.
Η μηχανή που τυπώνει χρήμα
Για δεκαετίες, οι περισσότεροι θεωρούν τα παιδικά προγράμματα μια σχετικά περιορισμένη αγορά. Ο Μέρντοχ και οι ανταγωνιστές του βλέπουν κάτι διαφορετικό. Ένα παιδί που παρακολουθεί ένα τηλεοπτικό πρόγραμμα δεν είναι απλώς τηλεθεατής. Είναι ένας μελλοντικός καταναλωτής.
Εάν αγαπήσει έναν χαρακτήρα, θα ζητήσει το παιχνίδι του, θα θελήσει να δει την ταινία του, θα αγοράσει το βιντεοπαιχνίδι του, θα φορέσει τα ρούχα του και θα συνεχίσει να τον ακολουθεί για χρόνια.
Το περιεχόμενο μετατρέπεται σε οικοσύστημα. Και το οικοσύστημα μετατρέπεται σε χρυσωρυχείο.
Η λογική αυτή θα γεννήσει αργότερα ολόκληρες αυτοκρατορίες. Από τη Marvel και το Star Wars μέχρι τις σύγχρονες πλατφόρμες streaming, η μάχη δεν αφορά απλώς μια εκπομπή ή μια ταινία.
Αφορά τη δημιουργία ενός κόσμου μέσα στον οποίο ο θεατής θα θέλει να ζει.
Ο πατέρας που ξέχασε μία κόρη
Εκείνη την περίοδο, ο Μέρντοχ βρίσκεται στο απόγειο της ισχύος του.
Η αυτοκρατορία του εκτείνεται από εφημερίδες και τηλεοπτικά δίκτυα μέχρι κινηματογραφικά στούντιο και αθλητικά δικαιώματα.
Και όμως, κατά τη διάρκεια της δημόσιας εμφάνισης γύρω από τη συμφωνία, κάνει ένα λάθος που θα αποκτήσει σχεδόν συμβολικό χαρακτήρα. Μιλώντας για το μέλλον του ομίλου του, αναφέρεται στα «τρία παιδιά» του. Το πρόβλημα; Έχει τέσσερα παιδιά.
Η μεγαλύτερη κόρη του, η Προύντενς, μένει εκτός της αναφοράς. Το περιστατικό προκαλεί ένταση μέσα στην οικογένεια και περνά στα παρασκήνια των media ως μια ακόμη ιδιορρυθμία του ισχυρού μεγιστάνα.
Εκ των υστέρων, όμως, πολλοί βλέπουν σε εκείνη τη στιγμή μια πρώτη δημόσια ένδειξη του πολέμου διαδοχής που θα ακολουθήσει. Ενός πολέμου που θα κρατήσει δεκαετίες και θα εμπνεύσει αργότερα ακόμη και τη διάσημη τηλεοπτική σειρά «Succession». Τότε, βέβαια, κανείς δεν ασχολείται ιδιαίτερα. Η προσοχή είναι στραμμένη στο deal.
Από το Fox Kids στο Netflix
Το πραγματικό ενδιαφέρον της ιστορίας φαίνεται μόνο όταν την κοιτάξει κανείς από απόσταση.
Το 1997 ο Μέρντοχ αγοράζει ένα παιδικό κανάλι. Το 2026 οι μεγαλύτερες εταιρείες ψυχαγωγίας του κόσμου ξοδεύουν δισεκατομμύρια για ακριβώς το ίδιο πράγμα.
Το Disney+ δεν κυνηγά απλώς συνδρομητές, κυνηγά οικογένειες. Το Netflix επενδύει τεράστια ποσά σε παιδικό περιεχόμενο, το YouTube δημιουργεί ξεχωριστό οικοσύστημα για παιδιά, η Amazon κάνει το ίδιο.
Το παιχνίδι δεν έχει αλλάξει. Έχει αλλάξει μόνο η τεχνολογία. Οι οθόνες έγιναν ψηφιακές, τα καλώδια αντικαταστάθηκαν από εφαρμογές και τα τηλεοπτικά κανάλια μετατράπηκαν σε πλατφόρμες. Η στρατηγική όμως παραμένει σχεδόν πανομοιότυπη.
Η εξαγορά που προέβλεψε το μέλλον
Κοιτάζοντας πίσω, η συμφωνία των 1,9 δισεκατομμυρίων δολαρίων δεν μοιάζει πλέον με μια απλή εξαγορά τηλεοπτικού δικτύου. Μοιάζει με μια πρόβλεψη.
Ο Μέρντοχ καταλαβαίνει νωρίτερα από πολλούς ότι η αξία της ψυχαγωγίας δεν βρίσκεται μόνο στο περιεχόμενο. Βρίσκεται στη σχέση που χτίζει με το κοινό.
Και καμία σχέση δεν είναι πιο ισχυρή από εκείνη που ξεκινά στην παιδική ηλικία.
Γι’ αυτό η 24η Ιουνίου 1997 δεν είναι απλώς μια ημερομηνία στα επιχειρηματικά χρονικά των media.
Είναι η ημέρα που ένας από τους πιο επιτυχημένους επιχειρηματίες του 20ού αιώνα επενδύει στο πιο πολύτιμο περιουσιακό στοιχείο της βιομηχανίας της ψυχαγωγίας.
Στους θεατές που δεν είχαν ακόμη μεγαλώσει. Και σχεδόν τριάντα χρόνια αργότερα, ολόκληρη η βιομηχανία εξακολουθεί να ακολουθεί το ίδιο ακριβώς σχέδιο.
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
