Ένα νέο γένος και είδος πεναράπτορα δεινοσαύρου που ανακαλύφθηκε στη βόρεια Κίνας προσφέρει νέα και ανατρεπτικά στοιχεία για την ιστορία της εξέλιξης των πτηνών.
Οι πεναράπτορες είναι μια οικογένεια δεινοσαύρων που αποτελεί εξελικτικό κλάδο φτερωτών δεινοσαύρων ο οποίος περιλαμβάνει όλους τους σύγχρονους ιπτάμενους οργανισμούς (πτηνά) και τους στενότερους συγγενείς τους. Το νέο είδος που έλαβε την ονομασία Changzhousaurus sinensis έζησε στην περιοχή της σημερινής Κίνας πριν από περίπου 120 εκατομμύρια χρόνια κατά την Πρώιμη Κρητιδική περίοδο.
Το ζώο είχε συνολικό μήκος περίπου 34 εκατοστά γεγονός που το κατατάσσει ανάμεσα στους μικρότερους γνωστούς μη πτηνόμορφους θηρόποδους δεινοσαύρους. Παρά το μικρό του μέγεθος το είδος συνδύαζε ανατομικά χαρακτηριστικά που απαντώνται σε διάφορους κλάδους του εξελικτικού δέντρου των πτηνόμορφων δεινοσαύρων.
Το Changzhousaurus sinensis θεωρείται πιθανότατα ένα πρώιμο μέλος της γραμμής των δεινόνυχων, μιας ομάδας πεναραπτόρων δεινοσαύρων που περιλαμβάνει τους δρομεοσαύρους και τους τροοδοντίδες.
Τα ανατομικά ερωτήματα
Κατά τις τελευταίες τρεις δεκαετίες, εντυπωσιακά απολιθώματα τόσο από τις νεότερα αναγνωρισμένες μικρές ομάδες όσο και από τις παραδοσιακές μεγάλες ομάδες των πεναραπτόρων έχουν καλύψει σημαντικά μορφολογικά κενά μεταξύ των κύριων εξελικτικών γραμμών. Παράλληλα έχουν προσφέρει τα αρχαιότερα γνωστά απολιθώματα φτερών, έχουν καταγράψει τις πρώτες ενδείξεις πτήσης στους θηρόποδους δεινοσαύρους, έχουν αποκαλύψει απρόσμενες μορφολογίες και οικολογικές προσαρμογές και έχουν αποδείξει ότι η ομάδα γνώρισε ταχεία εξελικτική διαφοροποίηση κατά τη Μέση Ιουρασική περίοδο.
Ιδιαίτερα σημαντικό είναι ότι αυτά τα απολιθώματα έδειξαν πως κάποιοι τύποι φτερώματος, ορισμένες αεροδυναμικές συμπεριφορές και άλλα χαρακτηριστικά που θεωρούνταν αποκλειστικά γνωρίσματα των πρώτων πτηνών εμφανίζονται και σε άλλες ομάδες πεναραπτόρων δεινοσαύρων.
Ωστόσο παραμένουν αναπάντητα πολλά κρίσιμα ερωτήματα σχετικά με την ανακατασκευή της εξελικτικής ιστορίας της συμπεριφοράς και της οικολογίας των πενναραπτόριων, καθώς και την ερμηνεία επιμέρους ανατομικών χαρακτηριστικών. Τα απολιθωμένα κατάλοιπα του Changzhousaurus sinensis ανακαλύφθηκαν στον πλούσιο σε απολιθώματα σχηματισμό Jiufotang στη δυτική επαρχία Λιαονίνγκ της Κίνας. Το δείγμα, διατηρημένο σε δύο αντικριστές πλάκες πετρώματος, περιλαμβάνει σχεδόν πλήρη σκελετό μαζί με εκτεταμένα ίχνη φτερώματος που κάλυπταν ολόκληρο το σώμα.
Το εύρημα
Το Changzhousaurus sinensis διέθετε περίπου 16 εξαιρετικά επιμήκη φτερά στην ουρά, μήκους περίπου τετραπλάσιου του μηριαίου οστού, πολύ μεγαλύτερα από εκείνα παρόμοιων δεινοσαύρων. Τα φτερά αυτά θύμιζαν επιφανειακά τα διακοσμητικά πούπουλα της ουράς ενός παγονιού.
Ο δεινόσαυρος είχε επίσης ασυνήθιστα μεγάλες πτέρυγες. Τα πρωτεύοντα φτερά πτήσης του έφταναν περίπου τα 12 εκατοστά, αναλογικά μεγαλύτερα από εκείνα οποιουδήποτε άλλου γνωστού μη πτηνόμορφου πεναράπτορα. Η ανακάλυψη υποδηλώνει ότι η αύξηση της επιφάνειας των φτερών και η επιμήκυνση των άνω άκρων δεν εξελίσσονταν πάντοτε ταυτόχρονα αμφισβητώντας απλοποιημένες θεωρίες για την προέλευση των δομών που σχετίζονται με την πτήση.
Μεγάλα φτερά υπήρχαν και στα πίσω άκρα του ζώου, ενισχύοντας τις ενδείξεις ότι ορισμένοι πτηνόμορφοι δεινόσαυροι διέθεταν σχέδιο σώματος με τέσσερις «πτέρυγες». «Η ανακάλυψη αυτή αναδεικνύει την πολυπλοκότητα της πρώιμης εξέλιξης των πενναραπτόριων και εγείρει σημαντικά θεωρητικά και μεθοδολογικά ζητήματα στην έρευνα αυτής της ομάδας» αναφέρει ο παλαιοντολόγος Σινγκ Σου του Ινστιτούτου Παλαιοντολογίας Σπονδυλωτών και Παλαιοανθρωπολογίας της Κινεζικής Ακαδημίας Επιστημών.
Μεταξύ αυτών των ζητημάτων περιλαμβάνονται η δημιουργία μιας πιο αξιόπιστης εξελικτικής ταξινόμησης των πενναραπτόρων η κατανόηση της εναέριας συμπεριφοράς και της οικολογίας των πρώιμων μορφών τους, καθώς και ο ακριβής ορισμός των φτερών και των ίδιων των πτηνών.
Naftemporiki.gr
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
