Να τις χτυπήσουμε τις εισαγωγές από την Κίνα, αλλά μην πληρώνουμε όμως και τον κούκο αηδόνι…
Και μπορεί με τους φόρους που βάζει η Ε.Ε. στα μικροδέματα από την Κίνα να αυξάνει το κόστος για τις online αγορές (3 ευρώ η νέα επιβάρυνση) προς όφελος του λιανεμπορίου, αλλά μην αφήνουμε έξω την παραγωγή, που είναι και η μοναδική λύση του προβλήματος. Για την Ευρώπη και την Ελλάδα ακόμα περισσότερο.
Αγοράζοντας ένα καλάμι ψαρέματος 5 ευρώ από την Κίνα, οι Κινέζοι κερδίζουν σίγουρα. Αλλά κερδίζει και ο καταναλωτής, που με την online αγορά σώζει χρήματα. Αν αυτό το καλάμι το αγοράσει από ευρωπαϊκή αγορά, διά ζώσης, «θα πληρώσει τον κούκο αηδόνι», καθώς μεσολαβεί ο χονδρέμπορας που τα φέρνει (και πρέπει να ζήσει) και η επιχείρηση από την οποία θα το προμηθευτεί.
Για να φτάσει το καλάμι στην Ελλάδα, έχει να πληρώσει: μεταφορικά, δασμούς εισαγωγής, ασφάλιση, εκτελωνισμό και έξοδα λιμανιού. Αυτό θα αυξήσει το κόστος για τον χονδρέμπορα δύο και τρεις φορές επί της αρχικής τιμής.
Και μετά θα βγει στην αγορά και εκεί θα αυξηθεί πολύ, πολύ περισσότερο… με τον καταναλωτή «να πληρώνει τη νύφη».
Κινείται το χρήμα, έτσι θα πει κάποιος, και το κράτος εισπράττει ΦΠΑ, υπάρχει ρευστότητα στην αγορά και άλλα, που είναι αλήθεια. Αδειάζει, όμως, η τσέπη του ανθρώπου που αγοράζει, καθώς online το καλάμι ψαρέματος θα κοστίσει 5 ή 10 ευρώ και από το φυσικό κατάστημα 150 και 200 ευρώ.
Για την Ελλάδα, αν το σκεφτούμε, είναι διπλά ανόητο να αγοράζουμε απ’ έξω ό,τι χρειαζόμαστε για να ικανοποιήσουμε χόμπι ή καταναλωτικές ανάγκες και μετά αυτό να γυρνάει αυξάνοντας την τιμή του εντός της χώρας. Θα είχε αυτό μια αξία, αν παράλληλα είχαμε και δική μας παραγωγή. Εμείς έχουμε πάει στο άλλο άκρο. Εισάγουμε μια πολύ μεγάλη γκάμα καταναλωτικών προϊόντων, που και ακριβά είναι και τον τιμάριθμο εκτοξεύουν. Βέβαια, το κράτος εισπράττει 24% ΦΠΑ και τα δημόσια ταμεία γεμίζουν, αλλά, αν το δούμε μεσοπρόθεσμα, είναι συνταγή για να βυθιστούμε και μας το «φωνάζει» το έλλειμμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών και οι αρνητικές αποταμιεύσεις των Ελλήνων…
Μην πιστεύουμε ότι έτσι ενισχύονται οι τοπικές οικονομίες, γιατί επαναλαμβάνουμε τα λάθη του παρελθόντος, με το «κάθε πόλη και στρατόπεδο» ή «κάθε πόλη και σχολές πανεπιστημίου», για να πουλάμε σουβλάκια και να ενοικιάζουμε γκαρσονιέρες. Αυτό δεν είναι οικονομική ανάπτυξη και τα αποτελέσματα τα είδαμε και τα βλέπουμε στην πράξη σήμερα.
Η ανάπτυξη προϋποθέτει παραγωγικές μονάδες, βιοτεχνίες, βιομηχανίες, αγροτικές εκμεταλλεύσεις κ.λπ., καθώς αυτά δημιουργούν εισοδήματα σταθερά και μας βγάζουν απ’ την κακομοιριά και σταματάνε να μας δουλεύουν και οι πολιτικοί που υπόσχονται αυτοί να τα λύσουν όλα… κάνοντας ό,τι ακριβώς και οι προηγούμενοι.
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
