Για δύο ημέρες η Βαρκελώνη αποτέλεσε το επίκεντρο της παγκόσμιας Κεντροαριστεράς.
Το «όχημα» ήταν η 4η Σύνοδος Κορυφής για την «Παγκόσμια Προοδευτική Κινητοποίηση» (GPM) για την Υπεράσπιση της Δημοκρατίας, στην οποία συμμετείχαν περίπου 20 κεντροαριστεροί ηγέτες.
Οικοδεσπότης, ο Πέδρο Σάντσεθ, υπό διπλή ιδιότητα, του προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς και του επικεφαλής της μοναδικής -ουσιαστικά-κεντροαριστερής κυβέρνησης που έχει απομείνει στην Ευρώπη των 27.
«Η δημοκρατία δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένη. Βλέπουμε επιθέσεις στο πολυμερές σύστημα, αμφισβήτηση των κανόνων του διεθνούς δικαίου. Και μέσα στις κοινωνίες μας, η ανισότητα, η παραπληροφόρηση και η διάβρωση της εμπιστοσύνης στους θεσμούς αυξάνονται», είπε ο Σάντσεθ. «Αυτός είναι ο πραγματικός κίνδυνος που αντιμετωπίζουν όλα τα έθνη: ότι η δημοκρατία υποβαθμίζεται εκ των έσω, ενώ δέχεται επίθεση απέξω».
Ο Ισπανός πρωθυπουργός έκανε μάλιστα λόγο για «Διεθνή της Ακροδεξιάς» και για «παραδομένη Δεξιά», που «κάνουν πολύ θόρυβο, επειδή ξέρουν ότι ο χρόνος τους τελειώνει».
Λόγια του αέρα; Υπερφίαλες κεντροαριστερές αναλύσεις; Ενδεχομένως… Άλλωστε, η κεντροαριστερή πολιτική σκέψη έχει επικριθεί αρκετές φορές. Είτε λόγω του αναμφισβήτητου υπερσυντηρητικού κύματος είτε, κυρίως, λόγω των δικών της λαθών.
Ο υπερβολικός κατακερματισμός της Κεντροαριστεράς, η αποθέωση της «πολιτικής της αμοιβάδας», που ζει για να υποδιαιρείται, έχει ενθαρρύνει το ακροδεξιό κύμα, χωρίς -όπως φαίνεται- οι περισσότεροι άνθρωποι να ανησυχούν γι’ αυτό. Τουλάχιστον μέχρι ν’ αρχίσουν να βλέπουν τι γίνεται.
Η Ευρώπη, επίσης, με τη στάση υποταγής που δείχνει απέναντι στον Τραμπ, έχει παραχωρήσει σημαντικό έδαφος σε αυτή τη νέα βαρβαρότητα, που επιδιώκει να επιβάλει έναν βάναυσο αυταρχισμό, βασισμένο στην υπεραπλούστευση, στην άγνοια και, φυσικά, στη βία και στον πόλεμο.
Η Κεντροαριστερά δεν χρειάζεται μόνο αναλύσεις για το πώς θα σταματήσει το υπερσυντηρητικό κύμα που πλήττει τον κόσμο.
Κυρίως πρέπει να δει τα δικά της λάθη. Και να προχωρήσει παραπέρα. Να βρει μια νέα συνταγή. Να επανεφεύρει τον εαυτό της και να αντιστρέψει τις απογοητεύσεις που έχουν τροφοδοτήσει την αυταρχική σκέψη.
Να δώσει ελπίδα στην οργή. Με μια ισχυρή και απλή αφήγηση.
Μετά το φιάσκο του Τραμπ στο Ιράν και την ήττα του Όρμπαν στην Ουγγαρία, μια αλλαγή κύκλου δεν φαίνεται πλέον εντελώς αδύνατη. «Ας μην ξεχνάμε ότι όλα τα κύματα, όσο ψηλά κι αν είναι, πεθαίνουν στην ακτή», όπως είπε ο Σάντσεθ.
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
