Η επίκληση της Ευρώπης και του δημοσιονομικού «γύψου» των Βρυξελλών είναι ένα βολικό άλλοθι. Μπορεί να κρύψει σκοπιμότητες και να καλύψει αντιλαϊκές πολιτικές επιλογές. Όπως η άρνηση μείωσης των έμμεσων φόρων στα καύσιμα, εν μέσω πολεμικής και οξείας ενεργειακής κρίσης.
Εκείνο που δεν μπορεί να κρυφτεί, όμως, είναι οι πραγματικοί αριθμοί.
Οι αριθμοί αυτοί λένε πως η Ελλάδα έχει τον πέμπτο υψηλότερο ειδικό φόρο στα καύσιμα σε όλη την Ευρώπη, 0,70 ευρώ ανά λίτρο, με επιπλέον επιβάρυνση από ΦΠΑ 24%.
Η Ευρώπη θέτει ως κατώτατο όριο για τον ειδικό φόρο κατανάλωσης το 0,359 ευρώ ανά λίτρο, άρα υπάρχει περιθώριο μείωσής του έως και κατά 35 λεπτά χωρίς να χρειάζεται καμία έγκριση από τις Βρυξέλλες.
Ομοίως, η Ε.Ε. ορίζει ως χαμηλότερο επίπεδο για τον ΦΠΑ στα καύσιμα το 15%, άρα και εδώ υπάρχει περιθώριο μείωσης κατά 9 μονάδες.
Ο λόγος που η κυβέρνηση δεν προχωρά σ’ αυτή τη μείωση δεν είναι η άρνηση των Βρυξελλών – το έχουν ήδη κάνει οι Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία, Κροατία, Αυστρία και Πολωνία χωρίς καμία έγκριση από την Ε.Ε. και χωρίς καμία ρήτρα ευελιξίας.
Ο λόγος που δεν το κάνει είναι ότι τα ακριβά καύσιμα και οι υψηλοί έμμεσοι φόροι γεμίζουν τα κρατικά ταμεία. Ήτοι, η κυβέρνηση έχει κάνει πολιτική επιλογή αυξημένων, πληθωρισμένων εσόδων, για να μοιράζει κατά το δοκούν επιδόματα σε προεκλογικό χρόνο.
Είναι η πολιτική πρακτική που απέκρουσε ο κεντροδεξιός καγκελάριος της Αυστρίας Κρίστιαν Στόκερ: «Το κράτος», είπε, «δεν μπορεί να λειτουργεί ως κερδοσκόπος σε συνθήκες κρίσης».
Στην Ελλάδα ο πρωθυπουργός μάς λέει απλώς ότι θα δώσει fuel pass. Και πως «ευτυχώς» που ο ίδιος «δεν είναι Σάντσεθ». Εάν ήταν, μπορεί να πληρώναμε τη βενζίνη 1,55 ευρώ αντί για 2 ευρώ το λίτρο και να είχαμε μέσο μισθό διπλάσιο από τον σημερινό. Όπως ακριβώς συμβαίνει στην Ισπανία…
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
