Με κακοπαιγμένο θέατρο μοιάζει η ελληνική πολιτική σκηνή, με την κυβέρνηση να είναι ο θιασάρχης που βλέπει την πλατεία όλο και πιο άδεια και τους ηθοποιούς-κόμματα, ενώ έχουν μεγάλη εικόνα για τον εαυτό τους, να μην μπορούν να αρθρώσουν ούτε λέξη από τον ρόλο τους…
«Τι θα κάνουμε αν φύγει ο Μητσοτάκης;» ρωτήθηκε από δημοσιογράφο ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ Σωκράτης Φάμελλος, σε πρωινή τηλεοπτική εκπομπή, για να απαντήσει στα σοβαρά: «Μετά πρέπει να συνεργαστούν όλοι οι προοδευτικοί πολίτες, όλες οι προοδευτικές δυνάμεις, όλα τα προοδευτικά κόμματα, για να έχουμε προοδευτική κυβέρνηση».
Με άλλα λόγια: «πιάσ’ τ’ αυγό και κούρευ’ το» η απάντηση, όταν σκεφτεί κάποιος ότι αυτοί του ΣΥΡΙΖΑ, αφότου έφυγε ο Τσίπρας, έχουν κάνει… ιδεολογία τις διασπάσεις και δύσκολα μπορούν να τους εμπιστευτούν ακόμα και οι δικοί τους ψηφοφόροι.
Κι όταν δυσκολεύονται να πείσουν τους δικούς τους, άντε να πείσουν άλλα κόμματα, με άλλους ψηφοφόρους, να συνεργαστούν μαζί τους. Κι αν ακόμα και στο πολύ τραβηγμένο σενάριο συνεργαστούν και φτιάξουν κυβέρνηση, τι διασφαλίζει ότι αύριο δεν θα τινάξουν στον αέρα το μαγαζί;
Και στο ΠΑΣΟΚ, τον άλλο πόλο της Κεντροαριστεράς, δεν είναι καλύτερη η κατάσταση. Μπορεί να ανέστειλαν την ιδιότητα του μέλους του κόμματος για τον πρόεδρο της ΓΣΕΕ, αλλά δεν μπορούν να του κάνουν και τίποτα άλλο, γιατί τους απειλούν οι συνδικαλιστές της ΠΑΣΚΕ με αποχώρηση από το κόμμα. Και η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ εκεί αναρωτιέται με ποιους να πάει και ποιους να αφήσει, παρότι στην κοινωνία είναι πλέον κοινός τόπος το τι ρόλο έπαιξε ο κακώς νοούμενος συνδικαλισμός στην αποσάθρωση επιμέρους τομέων της χώρας.
Αν στα παραπάνω προστεθούν και οι προσωπικές ατζέντες των επίδοξων διαδόχων του Ανδρουλάκη, όλοι αντιλαμβάνονται ότι οι κεντροαριστερές συσπειρώσεις -με αυτά τα μυαλά- δεν έχουν καλή προοπτική, παρά τα όσα λένε όσοι τις προτείνουν εξαιτίας της αδυναμίας τους να εμπνεύσουν.
Ποιος, για παράδειγμα, απ’ όλους αυτούς μιλάει για το τι σημαίνει ότι έχουμε εξωτερικό χρέος 584 δισ. ευρώ, το οποίο έχει αυξηθεί περίπου κατά 160 δισ. από το 2019; Εκεί φαίνεται η «προκοπή» μας ως χώρα και -κυρίως- πώς κρύβουμε τα σοβαρά κάτω από το χαλί και στρουθοκαμηλίζουμε όλοι μαζί για το καλύτερο μέλλον που έρχεται…
Τα μεγάλα προβλήματα της χώρας δεν αντιμετωπίζονται με ιδεολογικές διακηρύξεις και εκθέσεις ιδεών. Θέλουν περισσότερα πράγματα και -κυρίως- σοβαρότητα, που αν υπήρχε, θα είχαν και οι πολιτικοί φορείς μεγαλύτερη αποδοχή από την κοινωνία, η οποία έχει γυρίσει την πλάτη στο πολιτικό σύστημα, που μοιάζει χρεοκοπημένο.
Κι αν δεν πάνε αυτοί που κούνησαν μαντίλι από χρόνια στην εκλογική διαδικασία να ψηφίσουν, τα πράγματα θα είναι δύσκολα για τους περισσότερους της αντιπολίτευσης, καθώς αυτό θα είναι και η δική τους ληξιαρχική πράξη θανάτου.
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
