Ενώ ο Ντόναλντ Τραμπ κατέθεσε σχέδιο 28 σημείων που αποδέχθηκε ως βάση για συμφωνία ειρήνης, ο Βλάντιμιρ Πούτιν, οι Eυρωπαίοι ηγέτες και το διευθυντήριο των Βρυξελλών (που επιπλέον δεν έχει καμία λαϊκή νομιμοποίηση) κάνουν ό,τι μπορούν για να την τορπιλίσουν.
Παράλληλα στήνουν διάφορες προβοκάτσιες αποδίδοντας στην Ρωσία υβριδικές επιθέσεις εναντίον ευρωπαϊκών χωρών για να δημιουργήσουν πολεμική ατμόσφαιρα. Η Εσθονή επίτροπος για τα Εξωτερικά Κάγια Κάλλας, (η οποία μαζί με την Γερμανίδα Φον ντερ Λάιεν και μερικές ακόμη κυρίες από τις βαλτικές και σκανδιναβικές πρωτοστατούν) έφθασε στο σημείο να πει ότι η Ρωσία δεν δέχθηκε επίθεση τα τελευταία 100 χρόνια. Ή είναι αγράμματη ξεχνώντας ότι η ναζιστική Γερμανία επιτέθηκε στην Ρωσία ή θέλει αναδρομικά να δικαιώσει τους Ναζί ότι έκαναν αμυντικό πόλεμο με την Σοβιετική Ένωση.
Το τέλος των ιδεολογημάτων
Πριν από αρκετά χρόνια, όταν ακόμη και στην ακμή της, για την Ευρωπαϊκή Ένωση έλεγετο στους δαιδαλώδεις διαδρόμους της ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας -της μεγαλύτερης και πιο δαπανηρής για τους λαού της, παγκοσμίως-, ότι εάν ένα κράτος με τα χαρακτηριστικά της Ε.Ε. έκανε αίτηση ένταξης θα απορριπτόταν για έλλειμμα δημοκρατίας. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν υπήρξε ποτέ δημοκρατική στην συγκρότηση και την λειτουργίας της.
Μέχρι πρότινος υπήρχε το αφήγημα ότι ήταν το μεγαλύτερο ειρηνικό πείραμα που εγγυάτο την ειρήνη σε μία Ήπειρο που προκάλεσε τις δύο μεγαλύτερες σφαγές στην παγκόσμια Ιστορία. Με την σημερινή της στάση η Ευρωπαϊκή Ένωση γκρεμίζει και αυτό το ιδεολόγημα, δεν είναι ειρηνική, χτυπάει τύμπανα πολέμου – με την Γερμανία να ετοιμάζεται για τρίτη φορά να τινάξει στον αέρα τον πλανήτη.
Ο τρίτος πυλώνας του συνολικού ιδεολογήματος που προβλήθηκε στους λαούς ήταν η κοινωνική Ευρώπη. Το κοινωνικό κεκτημένο. Έπαψε να ισχύει από την στιγμή που προσχώρησε στην νεοφιλελεύθερη αντίληψη για την οικονομία και την σταδιακή αποδόμηση του κοινωνικού κράτους, ήδη από την εποχή του Μάαστριχ. Είναι μνημειώδης η “flexicurity” που έβαλε ταφόπλακα στις εργασιακές σχέσεις που είχαν επικρατήσει την εποχή της σοσιαλδημοκρατίας, δημιούργησε τα μίνι τζόμπς και τις ευέλικτες σχέσεις και μαζί το σύγχρονο πρεκαριάτο.
Όσο για την περιβόητη αλληλεγγύη την κονιορτοποίησε ο Σόιμπλε για να τιμωρήσει τους Έλληνες, με τους Ευρωπαίους να χειροκροτούν.
Συνολικά λοιπόν η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι δημοκρατική, δεν είναι πλέον ειρηνική, δεν είναι κοινωνικά δίκαιη και δεν είναι αλληλέγγυα με τα κράτη και τους λαούς της. Όπως έχει αναλύσει ο Παναγιώτης Κονδύλης, η ανάγκη των κοινωνιών και των ανθρώπων να πιστεύουν σε ιδεολογήματα, ακόμη και σε βάρος της πραγματικότητας, έχει ανθρωπολογικό υπόβαθρο. Μέχρι που τα ιδεολογήματα να καταρρεύσουν υπό το βάρος της πραγματικότητας και να αντικατασταθούν με νέα. Οικονομικά και τεχνολογικά ξεπερασμένη από τους ανταγωνιστές της – την Κίνα και την Αμερική ενώ χάνει έδαφος και σε σχέση με άλλες ανερχόμενες παγκόσμιες δυνάμεις – βιολογικά γερασμένη, πολιτικά διασπασμένη, αναζητά στον πόλεμο ένα νέο λόγο ύπαρξης και οι ελίτ επιχειρούν με καταιγιστική προπαγάνδα να διαμορφώσουν ένα νέο αφήγημα.
Ποιοι είναι παρανοϊκοί;
Το σχέδιο ειρήνευσης του Τραμπ μπορεί να δώσει μία ρεαλιστική διέξοδο στο ουκρανικό πρόβλημα επί τη βάση του συσχετισμού ισχύος που προέκυψε μέσα από τον πόλεμο. Το να επικαλείται κανείς επιλεκτικά την αρχή της εδαφικής ακεραιότητας και της κρατικής κυριαρχίας στην Ουκρανία, όταν την ίδια αρχή έχει καταπιεί σε πλείστες όσες περιπτώσεις, είναι απλώς τεκμήριο υποκρισίας. Ας ρίξουν μία ματιά στην Κύπρο.
Ο «τρελός με το πορτοκαλί μαλλί» και ο «παρανοϊκός δικτάτορας του Κρεμλίνου», σταθμίζοντας τα συμφέροντά τους, τους κινδύνους και τον συσχετισμό ισχύος, είναι πολύ πιο σώφρονες από τους αποχαλινωμένους ευρωπαίους. Το σχέδιο που είναι στο τραπέζι προσφέρει την βάση για μία νέα συνθήκη μακροχρόνιας ασφάλειας και σταθερότητας μεταξύ Ευρώπης, Ρωσίας, ΗΠΑ. Το ΝΑΤΟ δεν θα βάλει πυραύλους στα περίχωρα της Μόσχας, η Ουκρανία θα πάρει εγγυήσεις ασφαλείας. Θα εγκαταλείψει ότι έχασε στο πεδίο του πολέμου -όπως πάντα γίνεται. Ο Πούτιν διαβεβαίωσε – φυσικά στο φραστικό επίπεδο δεν έχει καμία αξία – αλλά θα υποχρεωθεί σε πραγματικές δεσμεύσεις ότι δεν θα επιτεθεί στην Ευρώπη, με την εγγύηση των Αμερικανών που είναι οι μόνοι που μπορούν να κάνουν πόλεμο και άρα να εγγυηθούν την ειρήνη.
Το επιχείρημα που διακινεί η παρηκμασμένη Ευρώπη, ότι θα δεχθεί επίθεση από την Ρωσία, είναι ο ορισμός της προπαγάνδας: όσο μεγαλύτερο είναι το ψέμα τόσο περισσότερο μπορεί να γίνει πιστευτό.
Και οι λαοί της Ευρώπης; Που είναι η ανεπτυγμένη και ευαίσθητη ευρωπαική κοινωνία, φορέας δήθεν ενός μεγάλου πνευματικού πολιτισμού; Η απάντηση ίσως μπορεί να βρεθεί στην Ιστορία, στο πάθος και στον ενθουσιασμό με τον οποίο οι Ευρωπαίοι αλληλοσφάχτηκαν σε δύο παγκοσμίους πολέμους. Δεν είναι τόσο μακριά όσον νομίζουν ορισμένοι. Μόνο που τώρα είναι πολύ ηλικιωμένοι ακόμη και γι αυτό. Όσοι μιλάνε για φέρετρα τυλιγμένα με ευρωπαϊκές σημαίες, προφανώς δεν έχουν την εικόνα των δικών τους παιδιών σε φέρετρα, μιλούν για τα παιδιά των άλλων.
Τα αίτια αυτής της στροφής προσεγγίζει ο Εμανουέλ Τοντ στην «Ήττα της Δύσης», είναι η βαθύτερη εθνική και πολιτισμική παρακμή που επαναφέρει το εφιαλτικό παρελθόν της Ηπείρου.
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
