«Ελπίζω να δω τα Γλυπτά πίσω στην Αθήνα προτού πεθάνω. Αν όμως έρθουν αργότερα, εγώ θα ξαναγεννηθώ» , έλεγε η αείμνηστη Μελίνα Μερκούρη.
Το σημαντικότερο παραμένει η επιστροφή των κλεμμένων θησαυρών της χώρας από τα χέρια των κατακτητών, των δωσίλογων και των συνεργατών τους όπως τα γλυπτά του Παρθενώνα στην Αθήνα, του Επικούρειου Απόλλωνα στην Ανδρίτσαινα, των θησαυρών που έκλεψαν οι Γερμανοί στην διάρκεια κατοχής κλπ.
Μετά τον θάνατο της Μελίνας και μετά την τελευταία σοβαρή πρωτοβουλία με το δικηγορικό γραφείο Κλούνει έχουμε οπισθοχωρήσει σε έναν συμβιβασμό που ακόμα κι αυτός φαίνεται απίθανος.
Ωραία τα έργα αναστηλώσεων αρχαίων μνημείων και μπράβο στις αντίστοιχες εφορίες.
Ακόμη σημαντικότερα τα έργα ανασκαφής αρχαίων θεάτρων που είναι ακόμα θαμμένα στα χώματα τα ελληνικά και περιμένουν πολιτικές ή και επιχειρηματικές πρωτοβουλίες, η ανάδειξη σε δημόσιους χώρους των αρχαιοτήτων (όχι μόνον μουσεία).
Αλλά τι θα γίνει με τους κλεμμένους μας θησαυρούς ; Την πολιτιστική μας κληρονομιά;
Πόσο πιο χαμηλά θα βάλουμε επιτέλους τον πήχη ως πολιτικό σύστημα, ως κοινωνία;
*Ο Φωκίων Ζαΐμης είναι Αντιπεριφερειάρχης Αχαΐας
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
