Η εικοσιπενταετής στρατηγική του Βλαντιμίρ Πούτιν καταρρέει. Η τακτική να ξεκινά πολέμους στο εξωτερικό για να καλύπτει εσωτερικά προβλήματα πλέον αποτυγχάνει. Ο πόλεμος μεταφέρεται εντός της Ρωσίας και το Κρεμλίνο χάνει τον έλεγχο. Σε μια βαθιά ανάλυση στον Indepentent, ο Μπιλ Μπράουντερ —ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της Hermitage Capital Management, η οποία υπήρξε το μεγαλύτερο ξένο επενδυτικό κεφάλαιο στη Ρωσία— εξηγεί γιατί ένας φοβισμένος Πούτιν χωρίς αυτοπεποίθηση αποτελεί πλέον πολύ πιο επικίνδυνο ηγέτη.
Ο ίδιος σημειώνει: «Ως ο νούμερο ένα εξωτερικός εχθρός του, μελετώ τον Βλαντιμίρ Πούτιν επί 26 χρόνια, διάστημα κατά το οποίο διαπίστωσα το εξής: κάθε φορά που αντιμετωπίζει εσωτερικά προβλήματα, ξεκινά πόλεμο στο εξωτερικό. Η τακτική του απέδιδε πάντα, όμως πλέον αποτυγχάνει, και ένας φοβισμένος Πούτιν αποτελεί πολύ πιο επικίνδυνο πλάσμα από έναν γεμάτο αυτοπεποίθηση ηγέτη».
Κατακόρυφη πτώση των ποσοστών αποδοχής
Οι δημοσκοπήσεις αποτυπώνουν την κατάσταση. Το ποσοστό αποδοχής του Πούτιν υποχώρησε κατά 12,2 ποσοστιαίες μονάδες από τα τέλη Δεκεμβρίου έως τα τέλη Απριλίου, αγγίζοντας το 65,6%. Πρόκειται για το χαμηλότερο επίπεδο από την έναρξη του ολοκληρωτικού πολέμου της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας, σύμφωνα με την κρατική υπηρεσία δημοσκοπήσεων VTsIOM.
Η αρχή έγινε με την Τσετσενία
Το 1999, όταν ο Πούτιν ανέλαβε την πρωθυπουργία, παρέμενε άγνωστος και τα ποσοστά του βρίσκονταν κοντά στο μηδέν. Τότε, ξεκίνησε ολοκληρωτικό πόλεμο στην Τσετσενία, έπειτα από σειρά βομβιστικών επιθέσεων σε συγκροτήματα κατοικιών τις οποίες απέδωσε σκοπίμως στους Τσετσένους, με αποτέλεσμα η δημοτικότητά του να ξεπεράσει το 50% και να εκλεγεί πρόεδρος.
Έκτοτε, η ίδια στρατηγική επαναλαμβάνεται. Όταν η δημοτικότητά του υποχώρησε λόγω της οικονομικής κρίσης του 2008, ακολούθησε η εισβολή στη Γεωργία και η άνοδος των ποσοστών του.
Όταν καταγράφηκε νέα πτώση το 2014, πραγματοποιήθηκε η προσάρτηση της Κριμαίας και η προέλαση στην ανατολική Ουκρανία.
Όταν η πολιτική φθορά του εντάθηκε εξαιτίας της πανδημίας, εξαπολύθηκε η ολοκληρωτική εισβολή στην Ουκρανία. Είναι σαφές ότι ο Πούτιν εργαλειοποιεί τον πόλεμο, προκειμένου να αποτρέψει την εστίαση των πολιτών του στις εσωτερικές αποτυχίες του.
Ο κανόνας: Οι συγκρούσεις έπρεπε να μην επηρεάζουν την καθημερινότητα των Ρώσων
Ωστόσο, η επιτυχία του τεχνάσματός του προϋπέθετε ανέκαθεν έναν βασικό κανόνα: οι συγκρούσεις να διεξάγονται μακριά και να μην επηρεάζουν την καθημερινότητα των Ρώσων πολιτών. Οι τρεις πρώτες πολεμικές αναμετρήσεις του εκπλήρωσαν το συγκεκριμένο κριτήριο. Η τέταρτη αποτελούσε πολύ μεγαλύτερο ρίσκο, γεγονός που ανάγκασε τον Πούτιν να καταβάλει τεράστια προσπάθεια ώστε να κρατήσει τις εχθροπραξίες σε απόσταση.
«Ξόρκισε» την λέξη πόλεμος
Αρνήθηκε ακόμη και να τον ονομάσει πόλεμο. Τον χαρακτήρισε «ειδική στρατιωτική επιχείρηση» και επέβαλε τον όρο τόσο αυστηρά, ώστε κάθε Ρώσος που χρησιμοποιούσε τη λέξη «πόλεμος» αντιμετώπιζε ποινή φυλάκισης έως και οκτώ ετών. Παράλληλα, στράφηκε στη στρατολόγηση αναλώσιμων μαχητών, προσφέροντας αμνηστία σε κρατουμένους, αναθέτοντας τις δυσκολότερες μάχες στη Wagner και πληρώνοντας άπορους από τις φτωχότερες περιοχές, με πάγιο στόχο του να μην αισθανθεί ο μέσος Ρώσος το βάρος της θυσίας.
Τέσσερα χρόνια μετά την έναρξη των εχθροπραξιών, κάθε ανάχωμα που ύψωσε ο Πούτιν για να κρατήσει τη σύγκρουση μακριά από τη ρωσική κοινωνία καταρρέει.
Το κόστος είναι συγκλονιστικό. Δυτικές υπηρεσίες πληροφοριών και δεξαμενές σκέψης υπολογίζουν πλέον τον συνολικό αριθμό των ρωσικών απωλειών, νεκρών και τραυματιών, μεταξύ 1,2 και 1,5 εκατομμυρίου. Η Ουκρανία εξουδετερώνει Ρώσους στρατιώτες με ρυθμό ταχύτερο από εκείνον της αναπλήρωσής τους, ενώ το Κρεμλίνο ξεμένει από πόρους για την αμοιβή των μισθοφόρων και των συμβασιούχων στους οποίους βασίζεται.
Η «εισβολή» του πολέμου εντός της Ρωσίας
Κυρίως, όμως, η Ουκρανία μετέφερε τον πόλεμο εντός της Ρωσίας. Ουκρανικά drones πλήττουν πλέον ρωσικά διυλιστήρια πετρελαίου, τερματικούς σταθμούς εξαγωγών, στρατιωτικές βάσεις, καθώς και στόχους στην ίδια τη Μόσχα. Η κατασκευή μη επανδρωμένων αεροσκαφών με εμβέλεια άνω των 600 μιλίων εντός του ρωσικού εδάφους αποτελούσε άπιαστο στόχο του το 2022. Η προστασία που ο Πούτιν οικοδομούσε επί τέσσερα χρόνια καταστρέφεται σταδιακά, με κάθε πλήγμα σε διυλιστήριο.
Νευρικότητα και ανησυχία
Η νευρικότητά του ήταν εμφανής στη φετινή παρέλαση για την Ημέρα της Νίκης. Η ανησυχία του Κρεμλίνου για πιθανά πλήγματα ουκρανικών drones πάνω από την Κόκκινη Πλατεία ανάγκασε τον Πούτιν να ζητήσει εκεχειρία προκειμένου να διεξαχθεί η εκδήλωση του.
Ο ηγέτης που προβάλλεται ως κληρονόμος του σοβιετικού θριάμβου επί του Χίτλερ αδυνατούσε να εγγυηθεί την ασφάλεια της δικής του παρέλασης χωρίς να καταφύγει σε προσωρινή παύση των εχθροπραξιών.
Σε καταφύγιο το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου τους
Οι ενδείξεις ενός εγκλωβισμένου ανθρώπου είναι πλέον διάχυτες. Ο Πούτιν περνά μεγάλο μέρος του χρόνου του σε καταφύγιο, υπό τον φόβο δολοφονίας του από ουκρανικό drone. Παράλληλα, επιβάλλει στοχευμένες και επαναλαμβανόμενες διακοπές στη λειτουργία του ίντερνετ σε Μόσχα και Αγία Πετρούπολη για λόγους ασφαλείας, ενώ στράφηκε ακόμη και κατά του Telegram, της εφαρμογής που αποτελεί το κύριο μέσο επικοινωνίας των Ρώσων πολιτών, φοβούμενος την πυροδότηση εξέγερσης.
Είναι πρόωρο να προβλεφθεί ανατροπή του Πούτιν, όμως είναι βέβαιοί ότι ο ίδιος φοβάται πραγματικά, έχοντας χάσει τον έλεγχο της ιστορίας που έγραφε επί 25 χρόνια.
«Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, η πίεση πρέπει να στραφεί κατά της Ρωσίας και όχι του Κιέβου. Καθήκον της Δύσης είναι η βοήθεια προς την Ουκρανία ώστε να τον καταστήσει πιο φοβισμένο, πιο απομονωμένο και πιο πολιορκημένο, αντί να του προσφέρει σανίδα σωτηρίας τη στιγμή που το παλαιότερο τέχνασμά του τελικά αποτυγχάνει» καταλήγει ο Μπράουντερ.
naftemporiki.gr
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
