Η επικείμενη Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα και η δεδηλωμένη επιθυμία του προέδρου Τραμπ να προβεί σε «χειρονομία» ενίσχυσης των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων επιτάσσουν, για μια φορά ακόμα, μια καθαρή θεώρηση των σχέσεών μας με την Τουρκία, αλλά και στοχευμένη δράση για υπεράσπιση των ζωτικών συμφερόντων μας.
Αποτελεί κοινό τόπο ότι η τουρκική πολιτική στοχεύει εδώ και δεκαετίες, με σύστημα και συνέπεια, σε αναθεώρηση, υπέρ της Τουρκίας, του καθεστώτος στη θάλασσα του Αιγαίου. Πιο πρόσφατα έγινε σαφές ότι οι φιλοδοξίες για επέκταση εκτείνονται και στην Ανατολική Μεσόγειο και έχουν μάλιστα αποκτήσει και εδαφική διάσταση που αφορά κατ αρχήν τη Συρία και, δευτερευόντως, το Ιράκ. Ο ελληνικός χώρος εξ άλλου αισθάνεται και εδαφική απειλή μέσω της θεωρίας των γκρίζων ζωνών και —πιο έμμεσα— της θεωρίας ότι τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου έγιναν ελληνικά υπό τον όρο της αποστρατιωτικοποίησής τους. Όλα αυτά τα πλαισιώνει μια τουρκική παρεμβατική πολιτική που περιλαμβάνει και ένοπλες παρουσίες σε μια σειρά από χώρες όπως το Αζερμπαϊτζάν, η Λιβύη, και φυσικά η Συρία.
Έναντι αυτής της κατάστασης η Ελλάδα, πολύ ορθά, έχει αναπτύξει στενές συνεργασίες με το Ισραήλ, την Κύπρο, την Ιορδανία, τον Λίβανο. Εξοπλίζεται, όσο το επιτρέπει η οικονομία της. Χρησιμοποιεί επίσης πολύ ορθά, το διεθνές δίκαιο ως πυξίδα της εξωτερικής πολιτικής της. Οφείλει παράλληλα να ενεργοποιεί την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ —Οργανισμούς από τους οποίους η Τουρκία πολλά περιμένει για την οικονομία και την άμυνά της…
Για να συγκεντρωθούμε στη σημερινή συγκυρία, η επικείμενη Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ βρίσκει την Τουρκία με δεδηλωμένη την πρόθεση της για υιοθέτηση του νόμου για την «Γαλάζια Πατρίδα» που υλοποιεί, σε εθνικό επίπεδο, τις βλέψεις της για οικειοποίηση θαλάσσιων περιοχών γύρω από το έδαφος της, κατά παρέκκλιση – αν όχι και ωμή παραβίαση – του διεθνούς δικαίου. Παράλληλα, μεταξύ άλλων η Τουρκία ζητά μετ’ επιτάσεως από τις ΗΠΑ την ενίσχυση της αεροπορίας της με κινητήρες Αμερικανικής κατασκευής για τα αεροσκάφη ΚΑΑΝ όπως και την επιστροφή της στο πρόγραμμα των μαχητικών αεροσκαφών πέμπτης γενιάς F-35. Επί πλέον δρομολογείται η ίδρυση δυο ακόμα Στρατηγείων του ΝΑΤΟ στο έδαφος της για τον έλεγχο της περιοχής και ειδικότερα της Ανατολικής Μεσογείου.
Μπροστά σε αυτήν την κατάσταση, η κοινή λογική επιβάλλει η Ελληνική πλευρά να εξαρτήσει την ψήφο της – εκεί που αυτή ζητείται όπως στα νέα Στρατηγεία – από την Τουρκική στάση ιδίως το θέμα της Γαλάζιας Πατρίδας, όπως ακριβώς έχει κατ’ επανάληψη επισημάνει ο Αντώνης Σαμαράς. Φυσικά, θα πρέπει να προ ιδεαστούν οι Αμερικανοί, οι οποίοι είναι σκόπιμο να ακούσουν και τις αντιρρήσεις μας για την ενίσχυση της αεροπορίας των γειτόνων μας. Δεν θα έβλαπτε μάλιστα καθόλου να ειδοποιήσουμε και τους Τούρκους οι οποίοι εύλογα περιμένουν την αντίδραση μας…
Επισημαίνεται ότι πέραν του ΝΑΤΟ, σαφώς θα πρέπει να κινηθούμε και σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης από την οποία πολλά ζητούν οι Τούρκοι και η οποία δεν έχει κανέναν λόγο να αγνοήσει μια κατάσταση που σαφώς μπορεί να ταράξει τις ισορροπίες μεσοπρόθεσμα – όπως η Γαλάζια Πατρίδα. Φυσικά, η παρέμβαση μας θα πρέπει να γίνει στο ανώτερο πολιτικό επίπεδο γιατί το πρόβλημα δεν είναι οικονομικό ή τεχνικό, αλλά εξόχως πολιτικό. Η πρόσφατη εξ άλλου απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου μας ευνοεί…
Πολλά μπορούν, λοιπόν, να γίνουν και στο ΝΑΤΟ και στην Ευρωπαϊκή Ένωση και ακόμη διμερώς – προς την ίδια την Τουρκία δηλαδή. Αυτό που δεν πρέπει με κανέναν τρόπο να γίνει είναι η υιοθέτηση μιας στάσης αναβλητικής, παθητικής, νωθρής και αδικαιολόγητα ηττοπαθούς.
Ας μην ξεχνούμε ότι έτσι όχι μόνο ευνοούμε τις εις βάρος μας εξελίξεις αλλά μειώνουμε και την αξιοπρέπεια μας έναντι φίλων, εταίρων, συμμάχων, αλλά ακόμη και έναντι του ίδιου του αντιπάλου μας…
* Πρέσβης επί τιμή
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
