Κάτι τρέχει, νέα κρίση ποιος αντέχει;

Από την έντυπη έκδοση 

Της Κατερίνας Τζωρτζινάκη
[email protected]

Κανείς τραπεζίτης δεν καταδικάστηκε για την εκδήλωση της μεγαλύτερης οικονομικής κρίσης μετά την ύφεση του 1929. Κι εκείνοι που έχασαν τη δουλειά τους δεν έμειναν στα αζήτητα ή επιβραβεύτηκαν με παχυλές αποζημιώσεις. Γιατί άλλο να είσαι αποτυχημένος κι άλλο χρήσιμος αποτυχημένος.

Οι κυνικοί θα απαντήσουν ότι η ανικανότητα και η απληστία δεν συνιστούν ποινικά αδικήματα.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Υπόθεση Λεβεντάκη: Ομολόγησε τη δολοφονία ο 43χρονος, βρέθηκε σε χωράφι η σορός της γυναίκας

Οι υπερασπιστές των γιγάντων του χρηματοπιστωτικού συστήματος έχουν εύκολο έργο. Το μέγεθος μετράει και η πολυπλοκότητα ευαίσθητες χορδές βαράει, γι’ αυτό και οι αρχές -αντί διώξεων- κλείνουν τις υποθέσεις με καταβολή προστίμων. Η επιείκεια των ποινών είχε εξοργίσει ακόμη και τον «Economist», που στο τεύχος της 15ης Δεκεμβρίου 2012 αναρωτήθηκε: «Μια χούφτα τράπεζες έγιναν άραγε τόσο ισχυρές, ώστε όχι μόνο να μην μπορούν να χρεοκοπήσουν, αλλά ούτε καν να πάνε φυλακή;» Την απάντηση έδωσε ο πρώην πρωθυπουργός της Βρετανίας Τόνι Μπλερ: «Η λύση στα προβλήματά μας δεν είναι να κρεμάσουμε είκοσι τραπεζίτες».

Οντως δεν είναι λύση και είναι τέτοια η φύση (του προβλήματος), που το κρέμασμα, όταν δεν το αναλαμβάνει η εξαιρετικά κυκλοθυμική αγορά, μπαίνουν στο παιχνίδι οι ΗΠΑ και αλλάζουν τη φορά.

Μόνο τυχαίο δεν μπορεί να χαρακτηριστεί το γεγονός ότι το «διαμάντι» του γερμανικού τραπεζικού στέμματος, η Deutsche Bank, που πληρώνει ακόμη δισεκατομμύρια για αμαρτίες του παρελθόντος, κρεμάστηκε πάλι χθες στα μανταλάκια του αμερικανικού Τύπου. Είναι η τράπεζα που ενέχει τους μεγαλύτερους κινδύνους όσον αφορά το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα, σύμφωνα με έκθεση του ΔΝΤ, που επικαλείται η «Wall Street Journal».

Η αναφορά αυτή του ΔΝΤ ήρθε αμέσως μετά την ανακοίνωση της Fed ότι η Deutsche Bank (και η ισπανική Banco Santander) ήταν οι μόνες από τις 33 τράπεζες που έμειναν μετεξεταστέες στα stress tests, λόγω «σημαντικών αδυναμιών» στις εσωτερικές λειτουργίες και «ανεπαρκούς προόδου».

Ο πιο καλός ο μαθητής πρέπει να κάνει ξανά τα μαθήματά του, για να ισιώσει η δουλειά του. Κάτι τρέχει, για τον Σόρος λεφτά βρέχει, νέα κρίση ποιος αντέχει;