Την περασμένη εβδομάδα πανηγυρίσαμε δεόντως (η κυβέρνηση δηλαδή) την έξοδο της Ελλάδος από τον κατάλογο των χωρών των οποίων η Κομισιόν παρακολουθεί τα δημόσια οικονομικά και τις ανισορροπίες που καταγράφονται στις οικονομίες τους.
Ήταν κι αυτό ένα βήμα στην πορεία εξόδου από τα μνημόνια, διότι, όπως και να το κάνουμε, δεν είναι και μικρό πράγμα να σου λένε οι Βρυξέλλες ότι το χρέος, παρότι μεγάλο, δεν συνιστά άμεσο κίνδυνο.
Την ίδια εβδομάδα ήρθε από τις Βρυξέλλες η ανακοίνωση της Eurostat για τον πληθωρισμό τον Μάιο, όπου βρεθήκαμε με ένα 5%, που μας ενέταξε μέσα στους τρεις πρώτους της Ζώνης του Ευρώ. Αυτό έμεινε ασχολίαστο από την κυβέρνηση, εντασσόμενο όμως ως θέμα υψηλής προτεραιότητας και υπό στενή παρακολούθηση στις κυριακάτικες αναφορές περί της προόδου του κυβερνητικού έργου που κάνει ο Κ. Μητσοτάκης. Και η υψηλή προτεραιότητα, εκτός της ακρίβειας που μαστίζει τη χώρα, προκύπτει από την πρωθύστερη παρατήρηση του ΟΟΣΑ, που μας είχε κατατάξει τρίτους όσον αφορά τον πληθωρισμό στις 38 χώρες που παρακολουθεί, με την Κολομβία και την Τουρκία να είναι οι μόνες χειρότερες από εμάς.
Η εξαίρεση από τον κατάλογο των μελών με μακροοικονομικές ανισορροπίες δεν έγινε αβρόχοις ποσί, καθώς συνοδεύτηκε από καίριες παρατηρήσεις για την παραγωγικότητα, που δεν είναι ούτε η μισή της Ε.Ε. Πιο προβλεπτικοί, εν προκειμένω, οι Ευρωπαίοι σημειώνουν τον πραγματικό κίνδυνο που παραμονεύει για την οικονομία όσο αυτή δεν έχει τις επενδύσεις που χρειάζεται για να αλλάξει ταχύτητα.
Και η παραγωγικότητα δεν είναι στο κενό, αλλά αποτυπώνεται στο έλλειμμα των εξωτερικών συναλλαγών, που πάει για το 7% το 2026 και συνδυάζεται και με ένα ακόμα σοβαρό ζήτημα, που είναι το δημογραφικό. Εδώ είναι και οι προοπτικές της χώρας τα επόμενα χρόνια, που οδηγούν στο ερώτημα: «Πώς θέλουμε να είναι η Ελλάδα σε 40 χρόνια από σήμερα;». Δεν έχουμε απαντήσει σε αυτό και το δημογραφικό είναι χαίνουσα πληγή, ενώ εκτιμάται αναλόγως και από τους επενδυτές που θέλουμε να προσεγγίσουμε. Και από τη στιγμή που οι διεθνείς οργανισμοί το επισημαίνουν, σε συνδυασμό με τη βιωσιμότητα της χώρας μελλοντικά, έπρεπε να το είχαμε αντιμετωπίσει χθες!
Πανηγυρίζοντας οι κυβερνητικοί για την απάλειψη της Ελλάδας από τις δέλτους των ανισορροπιών της Ε.Ε., διευκολύνεται η ίδια να κάνει εν όψει των εκλογών (ακόμα και αν γίνουν στο τέλος της τετραετίας) και κάποια από εκείνα που υποτίθεται ότι μας πάνε πίσω, όπως αυτό με την προσωπική διαφορά στις συντάξεις που θέλουν να καταργήσουν το επόμενο έτος.
Αυτή η αίσθηση του «άρατε πύλας» κυριαρχεί, όσο τρέχουμε προς τις κάλπες. Και στην Ελλάδα, ο στόχος σε αυτές τις περιστάσεις είναι να υπηρετούνται οι πολιτικές που εξυπηρετούν τα κόμματα και όχι τη χώρα. Να κερδηθούν οι εκλογές δηλαδή κι έχει ο Θεός…
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
