Αυτό με το «κράτος της Δεξιάς» που ανακάλυψε τα ρουσφέτια στην Ελλάδα, που επαναλαμβάνουν τα αριστερά κόμματα, είναι σαν το παραμύθι της Κοκκινοσκουφίτσας με τον κακό λύκο…
Δεξιές- φιλελεύθερες κυβερνήσεις στην Ελλάδα στα 52 χρόνια της Μεταπολίτευσης υπήρξαν για 23 χρόνια, συμπεριλαμβανομένης και της τριετούς κυβέρνησης Σαμαρά (2012- 2015) που μετείχαν ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ.
Στα υπόλοιπα 29 χρόνια ήταν κυβερνήσεις άλλων κομμάτων, για τις οποίες ουδείς μπορεί να ισχυριστεί ότι είχαν μόνο γνώμονα την αξιοκρατία στο Δημόσιο, όπου γίνονται συνήθως οι εξυπηρετήσεις. Μετά το 1981, όταν έπεσε η κυβέρνηση της Ν.Δ. με τον Γεώργιο Ράλλη, το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου που ακολούθησε επιχείρησε να αλλάξει τη μορφή του κράτους, διορίζοντας δικούς του ανθρώπους, με την αξιοκρατία να μένει στο περιθώριο.
Και αν στα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης η «κακιά Δεξιά» έκανε ρουσφέτια, θα μπορούσε το ΠΑΣΟΚ, που ανέβηκε στην εξουσία με όρτσα τα πανιά το 1981, να αλλάξει τελείως το σύστημα και να καθιερώσει μια άλλου τύπου διοίκηση. Όχι μόνο δεν το έκανε, αλλά κινήθηκε και το ίδιο στην πεπατημένη, την οποία μάλιστα εξέλιξε και περαιτέρω. Ομοίως και στην περίοδο του ΣΥΡΙΖΑ, υπήρχαν τακτοποιήσεις και αυτά τα φαινόμενα θα υπάρχουν όσο το κοινοβουλευτικό σύστημα της χώρας δεν περνάει στην επόμενη φάση.
Η επόμενη φάση είναι να μην ελέγχεται τίποτα (ή όσο το δυνατόν λιγότερα) από τον ανθρώπινο παράγοντα στο κράτος. Κάτι το οποίο κάνει η ψηφιοποίηση των διαδικασιών.
Έτσι φεύγει από τη μέση η γραφειοκρατία, που ως μηχανισμός αυτοσυντήρησης του υπερβολικού και άχρηστου κράτους, τη βλέπουμε να μετεξελίσσεται σε ψηφιακή στις μέρες μας, ζητώντας οι πολίτες και οι επιχειρήσεις να κάνουν αιτήσεις διαρκώς σε πλατφόρμες.
Γίνεται τώρα με τα επιδόματα των fuell pass. Στην αίτηση τσεκάρουν τα ήδη προσυμπληρωμένα στοιχεία τους, που ούτως ή άλλως έχει η ΑΑΔΕ… όπως έχει και τραπεζικούς λογαριασμούς.
Αν το κράτος γίνει αληθινά «φιλικό προς τον πολίτη», θα πάψουν οι πολίτες να ζητάνε εξυπηρετήσεις. Οι εξυπηρετήσεις αυτές δεν πρέπει να ταυτίζονται με τα «φορετά και χεράτα» του ΟΠΕΚΕΠΕ, καθώς εκεί είναι παρανομίες και διαφθορά.
Τα ρουσφέτια στην Ελλάδα που ζητάνε οι πολίτες είναι αποτέλεσμα μιας απτής πραγματικότητας. Το κράτος δεν δουλεύει και πρέπει να πας εσύ για την υπόθεσή σου να τρέξεις και συχνά να καταφύγεις σε κάποιον να ζητήσεις βοήθεια.
Ρουσφέτια κάνουν όλοι οι πολιτικοί όταν μπορούν. Έτσι συντηρείται το πελατειακό κράτος, που είναι και για αυτούς παγίδα. Και είναι η αιτία που παραμένουμε στάσιμοι και ως οικονομία, καθώς έχουμε εξωτερικά ένα αστικό περίβλημα αλλά λειτουργούμε εσωτερικά δίκην φεουδαρχίας, όπου ο φεουδάρχης (οι πολιτικοί μέσω του κράτους) παρέχει προστασία στους πολίτες και τους καλλιεργεί την αίσθηση ότι δεν μπορούν να ζήσουν διαφορετικά.
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
