Τώρα που ξεκινάνε σιγά σιγά οι ανθοκομικές εκθέσεις, μπορεί ο πρωθυπουργός να πάει σε μία από αυτές, ώστε να μάθει από πρώτο χέρι περί της κίνησης, του τζίρου και γενικά για το πώς βλέπουν οι επαγγελματίες τα τεκταινόμενα στην αγορά…
Και, αν πάει «ινκόγκνιτο», ως κοινός θνητός, χωρίς ακολούθους, θα αντλήσει πολύτιμες πληροφορίες για την κίνηση ενός εποχικού τομέα που τώρα παίρνει τα πάνω του, ένεκα του αισθητικού καλλωπισμού που προσφέρουν τα φυτά… Έχει μια τέτοια έκθεση στον Κορυδαλλό, στη στάση του μετρό, που απέχει από το Σύνταγμα 10 λεπτά.
Όχι ότι περιμένουμε να το κάνει σε μη «ελεγχόμενο» χώρο, αλλά, αν πήγαινε, θα διαπίστωνε ότι αυτό που είπε η Eurostat στο τελευταίο δελτίο (με την Ελλάδα να βρίσκεται στον πάτο της Ε.Ε. στην αγοραστική δύναμη) είναι αλήθεια.
Θα πει κάποιος ότι προερχόμαστε από χρεοκοπία και η ανάκτηση του εισοδήματος της προ κρίσης εποχής είναι δύσκολη. Σωστό, αλλά και το να είμαστε στον πάτο είναι στενάχωρο, όταν από το 2019 έχουμε φιλελεύθερη κυβέρνηση, που υποτίθεται ότι άνοιξε την οικονομία και βελτίωσε τα πράγματα… Και μόνο αυτό το στοιχείο δείχνει ότι αυτά που λέγονται περί βελτίωσης του οικονομικού κλίματος δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Και δεν τα λέει η αντιπολίτευση -που υπερβάλλει πολλές φορές από κομματικό πατριωτισμό-, τα λένε τα επίσημα στοιχεία της Ε.Ε., που δεν αμφισβητούνται.
Και μόνο ότι η αύξηση του κατώτατου μισθού στον ιδιωτικό τομέα ανακοινώθηκε χθες «πανηγυρικά», από την κυβέρνηση, μας προδιαθέτει για συνέχιση του προβλήματος, που είναι το γνωστό ένα: Δεν μπορούμε να κάνουμε την οικονομία παραγωγική.
Το επενδυτικό έλλειμμα παραμένει μεγάλο, η μεταποίηση και η βιομηχανία είναι φτωχοί συγγενείς, υπό την έννοια ότι δεν αποτελούν προτεραιότητα, καθώς οι διαθέσιμοι πόροι πάνε στις υπηρεσίες, η πρωτογενής παραγωγή είναι προβληματική με τους αγρότες οιονεί χρεοκοπημένους και το χειρότερο απ’ όλα: η κοινωνία δεν έχει ελπίδα καμία. Εξαιτίας του τελευταίου, που τα συμπυκνώνει όλα, ακούμε συχνά γονείς να προτρέπουν τα παιδιά τους να φύγουν από τη χώρα και να πάνε να ζήσουν στο εξωτερικό… ενώ, για όσους μένουν, το Δημόσιο με τη σιγουριά που παρέχει είναι η καλύτερη λύση.
Τα δημόσια οικονομικά εμφανίζονται ως υγιή, λόγω πληθωρισμού και υπερφορολόγησης. Όμως, τα πλεονάσματα του κράτους είναι τα ελλείμματα του ιδιωτικού τομέα, ο οποίος πληρώνει διπλά και τριπλά την χρεοκοπία χωρίς να φταίει. Μπορεί να μην έχουμε τα παλαιά δίδυμα ελλείμματα (αφού το κράτος έχει πλεονάσματα), έχουμε όμως εμπορικό έλλειμμα πάνω από 30 δισ., που επιδοτεί θέσεις εργασίας σε ξένες χώρες.
Αυτό σημαίνει χαμηλή ανταγωνιστικότητα και παραγωγικότητα και καθηλωμένα εισοδήματα, που αυξάνουν με κυβερνητικές αποφάσεις, δίκην Σολομώντος. Οι χαμηλοί μισθοί που δεν ανταποκρίνονται στο κόστος ζωής θα παραμένουν τέτοιοι, όσο δεν προσελκύουμε επενδύσεις. Και όλα τα άλλα είναι φιοριτούρες.
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
