H επίθεση στο Ιράν δίνει μια αφορμή για να αλληλοφαγωθούμε – οι μισοί με τους επιτιθέμενους και οι υπόλοιποι με το Ιράν και κατά του «άδικου πολέμου» και τα γνωστά που λέγονται σε αυτές τις περιπτώσεις.
Της ευκαιρίας δραττόμενος, εμφανίστηκε και ο Πούτιν να κάνει κήρυγμα περί ηθικής, όταν ήταν αυτός που ξεκίνησε έναν πόλεμο για να διώξει τους «νεοναζί» που κυβερνούσαν την Ουκρανία. Και δεν είναι μόνο ο Ρώσος πρόεδρος που βλέπει ό,τι θέλει αλλά και όλη η Δύση, με την ιστορία όμως να γράφεται όπως ακριβώς την εποχή του Θουκυδίδη.
Διεθνές δίκαιο δεν υπάρχει. Οι ισχυροί επιβάλλουν την άποψή τους και οι αδύναμοι ακολουθούν, ενώ οι αποφάσεις του ΟΗΕ δεν έχουν και μεγάλη σημασία. Ως Ελλάδα το ξέρουμε καλά και η Κύπρος αποτελεί τρανό παράδειγμα ότι άμα δεν έχεις τρόπο να ξύσεις την πλάτη σου, δεν θα ασχοληθεί κανένας να σου κάνει τη χάρη. Είναι όμως ευκαιρία αυτή η νέα πολεμική αναμέτρηση για να σκεφτούμε πού βρισκόμαστε και πώς πρέπει να πορευόμαστε. Ο Καποδίστριας -το πρώιμο θύμα της κομματοκρατίας που αντικαθιστούσε τον κοτζαμπασισμό- έλεγε ότι το έθνος των Ελλήνων θα απελευθερωθεί στηριζόμενο στις δικές του δυνάμεις. Και εν μέρει είχε δίκιο, καθώς η επανάσταση ξεκίνησε με τα ψέματα, αλλά την πήραν στην πλάτη της κάποιοι αποφασισμένοι που την κράτησαν ζωντανή τα επόμενα χρόνια, μέχρι να έρθει το Ναυαρίνο και η στροφή των Ευρωπαίων υπέρ των Ελλήνων.
Τέτοιες ώρες αποκαλύπτεται πόσο μετέωρη, χωρίς στρατηγική, χώρα είμαστε. Το πετρέλαιο θα πάρει την ανηφόρα και θα μεταφέρει το αντίστοιχο σοκ στην οικονομία. Ήτοι ανατιμήσεις παντού και αυτήν τη φορά στηριγμένες σε μια πραγματική δικαιολογία, που θα βολέψει την κυβέρνηση. Το εύρος τους είναι άλλο ζήτημα, καθώς στην Ελλάδα δεν λειτουργούν οι νόμοι της αγοράς. Εξάλλου εμείς ως χώρα ήμασταν κατά των στερεών καυσίμων και δεν θέλαμε γεωτρήσεις…
Διοικητικές ρυθμίσεις επί διοικητικών ρυθμίσεων, κανοναρχούμενες από μια αυτόνομη κρατική γραφειοκρατία, παράγουν χάος. Και η οικονομία μας καταλήγει να είναι σαν το κυκλοφοριακό στον Κηφισό, για το οποίο έχουμε αποδεχθεί ότι δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα απλώς η κατάσταση θα χειροτερεύει…
Και πώς να αλλάξει, όταν από τις υποκλοπές (όχι εχθρών, αλλά δικών μας, για να τους έχουμε στο χέρι) φτάνουμε στα Τέμπη, όπου το κράτος σηκώνει τα χέρια, με τον σιδηρόδρομο σήμερα να υπολειτουργεί. Και δεν είναι μόνο τα τρένα, αλλά και άλλες υποδομές που αντιμετωπίζουν προβλήματα, όπως έγινε πρόσφατα με το FIR Αθηνών, όπου όλοι ήξεραν ότι διακονούνταν από παλαιά συστήματα, τα οποία κάποια στιγμή θα κατέρρεαν. Και ενώ οι πόροι από την Ε.Ε. είναι άφθονοι, η ανάπτυξη είναι αναιμική, η διαφθορά κάνει πάρτι (ΟΠΕΚΕΠΕ, ΓΣΕΕ, κονδύλια κ.λπ.), οι επενδυτές μάς αποφεύγουν, το χρέος αυξάνεται και οι Έλληνες γίνονται φτωχότεροι. Κι ο πόλεμος είναι ευκαιρία για να ξεχάσουμε τα χάλια μας…
Μείνετε συντονισμένοι για όλες τις εξελίξεις στο Naftemporiki.gr
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
