Όλοι αυτοί οι δημοσιολογούντες πολιτικοί ινστρούχτορες, με το περισπούδαστο ύφος που δεν σηκώνει αντιρρήσεις, στα κανάλια, γνωρίζουν ότι το 2025 το έλλειμμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών έκλεισε στα 14,1 δισ.; Ξέρουν άραγε τι σημαίνει αυτό το μέγεθος για τη χώρα και πώς αποτιμάται για την οικονομία;
Οι περισσότεροι μάλλον το αγνοούν και προφανώς ούτε ενδιαφέρονται να μάθουν, καθώς η μικροπολιτική που κάνουν είναι πιο προσοδοφόρα, αφού απευθύνεται στα συναισθήματα του κόσμου, έλκοντας ψηφοφόρους των οποίων ικανοποιείται το θυμικό.
Η φαγωμάρα, με αφορμή την επίσκεψη του υπουργού Υγείας στο Νοσοκομείο της Νίκαιας, έδειξε για μια ακόμη φορά ότι η εικόνα των επαναστατημένων, όταν συναντά τη στημένη επικοινωνία, κυριαρχούν μη αφήνοντας χώρο για τα σοβαρά και ουσιαστικά ζητήματα. Από τη μία οι διαμαρτυρόμενοι να αποκαλούν τον Αδ. Γεωργιάδη «φασίστα» και από την άλλη αυτός να ανταποδίδει με φρασεολογία της δεκαετίας του 1950 και να τους αποκαλεί κομμουνιστές… Μια χαρά φρέσκια εμφύλια σύρραξη, βγαλμένη από τα παλιά, από την οποία όμως χάνει η χώρα και οι πολλοί!
Όταν παίζουν τέτοια θέματα, πού να βρεθεί χώρος για τα ενοχλητικά, όπως το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών, που είναι εκεί για να μας λέει πόσο μακριά είμαστε από τον στόχο -αν έχουμε κιόλας στόχο- να κάνουμε παραγωγική την οικονομία, από καταναλωτική που είναι.
Αυτό το μέγεθος αποτυπώνει το πόσο περισσότερα αγαθά και υπηρεσίες καταναλώνουμε σε σχέση με ό,τι παράγουμε ή μπορούμε να αγοράσουμε με δικά μας χρήματα. Ο πατέρας του σημερινού πρωθυπουργού έλεγε κάποτε ότι ζούμε πάνω από τις δυνατότητές μας… Και ήταν και τότε αλήθεια, όπως και τώρα. Αυτά τα 14,1 προστίθενται στο συνολικό εξωτερικό (δημόσιο και ιδιωτικό χρέος), που είναι 584 δισ., από 410 δισ. το 2018.
Λόγω Ευρωζώνης, μας δίνεται η δυνατότητα να διατηρούμαστε επί ξυρού ακμής, κάτι που δεν θα γινόταν με τη δραχμή. Η Ε.Ε. παρέχει εργαλεία για να «καλαφατίζουμε» τα δημόσια οικονομικά σε κάποια έκταση και υπό την προϋπόθεση ότι η χώρα που το κάνει αυτό έχει παραγωγή και εξαγωγές. Ένα από αυτά τα εργαλεία που εμείς χρησιμοποιούμε κατά κόρον είναι τα 15ήμερα repos, μέσω των οποίων το κράτος «σκουπίζει» τα αποθεματικά όλων των φορέων του Δημοσίου.
Στο τέλος του 2025, με βάση τα στοιχεία του Γενικού Λογιστηρίου, τα repos αυτά ανήλθαν στα 63 δισ. ευρώ (8,9 δισ. ήταν επί Σαμαρά και 22 δισ. επί ΣΥΡΙΖΑ), από 56,9 δισ. ευρώ που ήταν στο τέλος του 2024. Από τα λεφτά αυτά, περίπου 50 δισ. πάνε για να καλύψουν διαρκείς ανάγκες, εφόσον η Ε.Ε. μάς το επιτρέπει. Μόνο που το παρακάνουμε, αφού δεν έχουμε και τίποτα άλλο, όπως θα ήταν οι εξαγωγές, αν είχαμε βιομηχανία άξια λόγου. Στην Ιταλία, που είναι βιομηχανική δύναμη, τα αντίστοιχα repos αντιστοιχούν στο 1,7% του δημοσίου χρέους και στην Ελλάδα στο 17,3%…
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
