Η “Εφημερίδα των Συντακτών”, στην «εποχή Μελισσανίδη». Η αλλαγή σελίδας ανακοινώθηκε επίσημα και πανηγυρικά την Παρασκευή 19 Δεκεμβρίου κατά τη διάρκεια δεξίωσης στην Αίγλη του Ζαππείου.
Σύμφωνα με την πρώτη ανακοίνωση του «αρραβώνα», που αισίως έφτασε στο γάμο, «η Γενική Συνέλευση του Συνεταιρισμού των Εργαζομένων σε Εφημερίδες και Περιοδικά (ΣΥΝΠΕ), βασικού μετόχου της Εταιρείας “Ανεξάρτητα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης Α.Ε.” που εκδίδει την “Εφ.Συν.”, αποφάσισε σήμερα, 22.9.2025, ΟΜΟΦΩΝΑ, την πώληση του 51% των μετοχών της εταιρείας, κυριότητας του ΣΥΝΠΕ, στον εκδοτικό όμιλο ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ, συμφερόντων της οικογένειας Μελισσανίδη».
Η “Εφ.Συν.” όμως, δεν είναι η πρώτη εκδοτική προσπάθεια δημοσιογράφων που περνάει στον έλεγχο της ιδιοκτησίας της “Ναυτεμπορικής”. Μια άλλη εφημερίδα, που κυκλοφόρησε 102 χρόνια πριν με τίτλο “Η Βραδυνή Εφημερίς των Συντακτών”, είχε αποκτηθεί το 1962 από τους τότε ιδιοκτήτες και ιδρυτές της “Ναυτεμπορικής” αδελφούς Πάνο και Τζώρτζη Αθανασιάδη.
Αλλά ας πάρουμε την ιστορία από την αρχή. Το 1922, σε μία περίοδο έντονης πολιτικής αστάθειας, μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922 που προκάλεσε και κρίση ελληνικό Τύπο, ομάδα άνεργων κυρίως δημοσιογράφων επιχείρησαν την έκδοση απογευματινής πολιτικής εφημερίδας, με σαφή στόχευση στο αστικό αντιβενιζελικό κοινό και με έμφαση στον καθημερινό σχολιασμό των πολιτικών εξελίξεων.
Ωστόσο η προσπάθεια των συντακτών – επιχειρηματιών δεν άντεξε περισσότερο από ένα χρόνο. Έτσι, το 1924 αγόρασε την εφημερίδα ο Δημήτριος Αραβαντινός, καταργώντας από τον τίτλο το “Εφημερίς των Συντακτών”· έμεινε μόνο το “Η Βραδυνή”. Υπό τον νέο ιδιοκτήτη η εφημερίδα αναπτύσσεται θεαματικά· με γραμμή παραδοσιακά συντηρητική και ενίοτε φιλοβασιλική, απηχώντας τις απόψεις μεγάλου τμήματος του αστικού κόσμου.
Ο Αραβαντινός πεθαίνει το 1938, αφήνοντας την εφημερίδα ως ισχυρό εκδοτικό τίτλο. Μετά τον θάνατό του, η “Βραδυνή” πέρασε στα χέρια των κληρονόμων του και κατόπιν σε νέα επιχειρηματικά σχήματα. Συνέχισε πάντως την έκδοσή της ακόμη και κατά την περίοδο του πολέμου, της Κατοχής και του Εμφυλίου.
Τα πολεμικά και κατοχικά φύλλα της αποτελούν σήμερα πολύτιμα τεκμήρια της εποχής, αποτυπώνοντας όχι μόνο τις επίσημες ανακοινώσεις, αλλά και την ατμόσφαιρα της καθημερινής ζωής σε συνθήκες κατοχικής λογοκρισίας και καταστολής. Μετά την απελευθέρωση διατήρησε τον αστικό και κεντροδεξιό χαρακτήρα της και συνεχίζοντας την παρουσία της στον ημερήσιο Τύπο.
Μέχρι που από την ακμή της περιόδου Αραβαντινού έφτασε στην παρακμή, στα τέλη της δεκαετίας του ΄50.
Και όταν άρχισε να κλυδωνίζεται επικίνδυνα, βρέθηκε στο απάνεμο λιμάνι της “Ναυτεμπορικής”. Το 1962 ιδιοκτησία περνά στους εκδότες της πρώτης και μεγαλύτερης οικονομικής εφημερίδας της χώρας. Και με εκδότη τον Τζώρτζη Αθανασιάδη αναγεννήθηκε.
Να λοιπόν που η ιστορία επαναλαμβάνεται: Η “Ναυτεμπορική”, απάνεμο λιμάνι για μια ακόμη εφημερίδα των συντακτών.
*Ο Δημ. Κουμπιάς διετέλεσε διευθυντής της Ναυτεμπορικής
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
