Το πρώτο χτύπημα για την Ευρώπη ήρθε με το νέο δόγμα Τραμπ. Δεν θα έπρεπε, αλλά οι Ευρωπαίοι ηγέτες αιφνιδιάστηκαν -έως και σοκαρίστηκαν- από τη Νέα Εθνική Στρατηγική Ασφάλειας των ΗΠΑ, που, πρακτικά, ξαναβάζει τα πάντα στο τραπέζι με όρους καθαρά συναλλακτικούς.
Η Αμερική απεκδύεται -και επισήμως πλέον- τον ρόλο του παγκόσμιου σερίφη, η ενίσχυση και διεύρυνση του ΝΑΤΟ δεν αποτελεί στρατηγικό στόχο, οι σχέσεις σταθερότητας με τη Ρωσία γίνονται προτεραιότητα, προκειμένου να αποδυναμωθούν οι δεσμοί Μόσχας – Πεκίνου και να αποκτήσουν οι ΗΠΑ πλεονέκτημα στον οικονομικό ανταγωνισμό με την Κίνα, και η ασφάλεια στη Δύση καθίσταται συνώνυμη με την επικράτηση της ατζέντας MAGA και πέραν του Ατλαντικού. Η δε Ευρώπη, με δεδομένο ότι προσώρας τουλάχιστον δεν πληροί τις συγκεκριμένες προδιαγραφές, κηρύσσεται αποσυνάγωγη, περιθωριοποιείται λόγω του «άκρατου» φιλελευθερισμού της και προεξοφλείται ότι δεν έχει πολλά περιθώρια περαιτέρω ύπαρξης – εκτός εάν υποκλιθεί και υιοθετήσει τα εθνικιστικά, ηθικά και πολιτισμικά ιδεώδη του δόγματος Τραμπ.
Το δεύτερο χτύπημα ήρθε με τη χθεσινή συνέντευξη του Αμερικανού προέδρου στο Politico. Ο Τραμπ προσδιόρισε την Ε.Ε. ως μια ομάδα κρατών «σε αποσύνθεση», με «αδύναμους» επικεφαλής που «δεν ξέρουν τι κάνουν και τι να κάνουν». Μίλησε επίσης για ευρωπαϊκές χώρες που «δεν θα είναι πλέον βιώσιμες λόγω της μετάλλαξης που τους επιφέρει η μετανάστευση, επαναβεβαίωσε πως θα συνεχίσει να στηρίζει τον Όρμπαν και οποιονδήποτε άλλον Όρμπαν ευθυγραμμιστεί με το δικό του όραμα και παρέκαμψε απαξιωτικά την κριτική που δέχεται περί παρέμβασης στα εσωτερικά κυρίαρχων κρατών.
Εν ολίγοις, με το πτωχό αλλά κυνικό του λεξιλόγιο, ο Τραμπ το είπε όσο πιο καθαρά μπορούσε: Η Ευρώπη είτε θα κολυμπήσει μαζί του, είτε θα αγωνιστεί να επιπλεύσει μόνη της στα νερά μιας νέας, χαοτικής και απρόβλεπτης, παγκόσμιας τάξης πραγμάτων.
Δεν είναι δίκαιο για την Ευρώπη, αλλά ήταν αναμενόμενο. Και ο αιφνιδιασμός των ευρωπαϊκών ηγεσιών δείχνει πως ο Τραμπ μάλλον έχει δίκιο όταν τους λέει «αδύναμους». Όπως έχει δίκιο όταν λέει πως «δεν ξέρουν τι κάνουν». Τι άλλο μπορεί να ισχύει, άραγε, όταν ανοίγεις ταυτόχρονα μέτωπο με την Αμερική και τη Ρωσία χωρίς να έχεις διασφαλίσει ούτε οικονομικές ούτε αμυντικές εφεδρείες; Όταν αναθέτεις την εξωτερική σου πολιτική σε φανατικούς τύπου Κάγια Κάλας; Και όταν δεν βλέπεις πως οι τυφλές συγκρούσεις το μόνο που μπορεί να αποφέρουν είναι η γιγάντωση των εθνικιστικών και ακροδεξιών πόλων που πριμοδοτεί ο Τραμπ;…
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
