Ευρώπη quo vadis;

Διαβάζοντας σειρά άρθρων στη Ναυτεμπορική, αλλά και ως απλός παρατηρητής των γεωπολιτικών εξελίξεων διερωτώμαι, Ευρώπη quo vadis;

Άραγε τι επιδιώκουν τόσο τα white collar boys των Βρυξελών όσο και ο Βλαδίμηρος;

Υπάρχει αδιέξοδο σε νέους δρόμους ανάπτυξης και η μόνη οδός είναι οι επενδύσεις σε αμυντικό-επιθετικό εξοπλισμό για την ανάκαμψη των οικονομιών τους;

Γιατί με το ζόρι πρέπει να οδηγηθούμε σε αύξηση του ψυχροπολεμικού κλίματος και το χειρότερο όλων σε σύρραξη;

Γιατί την ανικανότητα χάραξης αναπτυξιακής πολιτικής ένθεν κακείθεν, πρέπει να την πληρώσουν με αίμα οι νέες γενιές;

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Θανατηφόρο τροχαίο στο Αιγάλεω – Νεκρός 46χρονος μοτοσικλετιστής

Είναι απαραίτητες οι περισσότερες κοινές αμυντικές δαπάνες της Ε.Ε. και οι κοινές προμήθειες οπλικών συστημάτων (π.χ. πυρομαχικά, drone, αντι-drone);

Ποιοι επωφελούνται με τον σχεδιασμό κοινής ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας και αν μελλοντικά υπάρξει ενδο-ευρωπαϊκή σύγκρουση τι θα γίνει με τον λογαριασμό;

Άλλα κονδύλια πηγαίνουν στον κουμπαρά του ΝΑΤΟ και άλλα θα πηγαίνουν στον ευρωπαϊκό αμυντικό μηχανισμό; Φύτρωσαν λεφτόδεντρα ξαφνικά; Αν η Ευρώπη θέλει να έχει ένα «ΝΑΤΟ εσωτερικού» γιατί δεν διαλύεται το υπάρχον ΝΑΤΟ;

Η Ε.Ε. μπορεί να γίνει ανταγωνιστική σε τεχνολογικό επίπεδο με τις ΗΠΑ και την Κίνα; Μπορούν να γίνουν στοχευμένες επενδύσεις σε AI, ημιαγωγούς, ενέργεια; Το φρενάρισμα στην ταχύτητα πράσινης μετάβασης που είναι αποτέλεσμα της έλευσης του Τραμπ θα υιοθετηθεί από την Ε.Ε.; Η ΕΕ θα προχωρήσει “πράσινα”, αλλά πιο πρακτικά και λιγότερο δογματικά;

Θα υπάρξει σχεδιασμός για ανάπτυξη κλάδων ανάλογα με τις δυνατότητες κάθε χώρας ή έστω ομάδων χωρών ώστε να μην καταστρέφονται παραγωγικές δυνάμεις;

Θα υπάρξει πολιτική συμφωνία στο μεταναστευτικό ώστε να μην σέρνουν το κάρο 3-4 χώρες;

Θα συνεχίσουν η Γαλλία και η Γερμανία να προσπαθούν να επιβάλλουν κοινή γραμμή σε άμυνα και βιομηχανία κατά το δοκούν;

Αν η Ευρώπη «δείχνει» τα λιγοστά, είναι η αλήθεια, δόντια της στην Ρωσία για την εισβολή της τελευταίας στην Ουκρανία, θα πράξει το ίδιο επιτέλους και με την Τουρκία αναφορικά με την κατοχή εδαφών στην Κύπρο; Δύο μέτρα και δύο σταθμά απογοητεύουν τον κόσμο και τον στρέφουν μακριά από την ιδέα – όραμα μιας ενωμένης Ευρώπης που είναι η ειρηνική συνύπαρξη, η οικονομική ευημερία, η δημοκρατία και η κοινωνική αλληλεγγύη μεταξύ των κρατών μελών.