Το αστείο με το ελληνικό κράτος είναι ότι από καιρό εις καιρό προωθεί την έννοια της ατομικής ευθύνης και μετά γελάνε όλοι με αυτά που ακολουθούν. Και κάθε φορά η εμπιστοσύνη στο πρόσωπό του δοκιμάζεται, υποχωρεί για να θριαμβεύσουν η ασυνεννοησία και η σύγχυση.
Και το χειρότερο, κανείς Έλληνας πολίτης δεν πιστεύει αυτά που ακούει ως εξαγγελίες, καθώς τα περισσότερα έχουν ειπωθεί στο παρελθόν.
Διαβάζοντας κάποιος την ανάρτηση του υπουργού Μετανάστευσης, Θάνου Πλεύρη, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για τους ανήλικους παράνομους μετανάστες, αναρωτιέται πώς δουλεύουν αυτοί οι κρατικοί μηχανισμοί στη χώρα. Γράφει: «Τον Αύγουστο εκδώσαμε με τον Άδωνι Γεωργιάδη και τη Σέβη Βολουδακη ΚΥΑ για τον περαιτέρω ιατρικό έλεγχο ανηλικότητας των παράνομων μεταναστών που δηλώνουν ανήλικοι. Από τα 104 πρώτα ύποπτα περιστατικά που ελέγχθηκαν, τα 59 ήταν ενήλικοι. Οι συνέπειες για όσους έκαναν ψευδή δήλωση αυτονόητες».
Για το συγκεκριμένο ζήτημα υπάρχει η οδηγία 2013/32/ΕΕ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που εφαρμόζεται από χώρες του Βορρά που κατάλαβαν νωρίς και θέλησαν να αντιμετωπίσουν τη φάμπρικα με τους ανήλικους μουστακαλήδες…
Όσον αφορά τα αυτονόητα, που επισημαίνει ο Πλεύρης, ουδείς μπορεί να περιγράψει ποια είναι αυτά στην εν λόγω υπόθεση. Η Ν.Δ. είναι κυβέρνηση από το 2019 και αυτό συνέβαινε πάντα. Έγραφαν οι εφημερίδες, υπήρχαν σχόλια σκωπτικά, αλλά παρ’ όλα αυτά απλώς συνέβαινε, συντηρώντας μια βιομηχανία «ανθρωπιστών» που ψωμίζονταν από τις συνδεόμενες δραστηριότητες.
Τώρα που στον ορίζοντα φάνηκαν εκλογές και η Ν.Δ. νιώθει στην πλάτη την ανάσα από ένα κόμμα Σαμαρά, οι σκληροί δεξιοί σπεύδουν να νομοθετήσουν μέτρα και άλλα τινά για να διασκεδαστεί η κοινή γνώμη. Η Ν.Δ. μπορεί να είναι αυστηρή στα λόγια κατά της παράνομης μετανάστευσης, αλλά στα χρόνια που κυβερνά έδωσε τις περισσότερες άδειες παραμονής.
Επί επτά χρόνια αυτό που συνέβαινε ήταν αόρατο για τη διοίκηση, αλλά ορατό για την υπόλοιπη κοινωνία, ενώ όταν κάποιοι επεσήμαναν αυτή τη δυσαρμονία -των ενηλίκων που σκόπιμα δήλωναν ανήλικοι για να τύχουν των ευεργετημάτων- αποκαλούνταν από «επαγγελματίες ανησυχούντες» μέχρι ακροδεξιοί και τα παρόμοια.
Αυτό το κράτος δυσκολεύεται να εμπνεύσει εμπιστοσύνη και σεβασμό. Αυτοαναιρείται, οι δεσμεύσεις του και οι υποχρεώσεις του μένουν στα λόγια και στα χαρτιά, με το ανάλογο μήνυμα να μεταφέρεται στους πολίτες. Το αποτέλεσμα είναι η ανομία, όπως αυτή που σημειώνει ότι υπάρχει για παράδειγμα στους δρόμους σήμερα ο Μ. Χρυσοχοΐδης, με τη συνήθως «ολίγη» παραβίαση του ερυθρού σηματοδότη να μη θεωρείται ως κάτι σοβαρό…
Την ευθύνη γι’ αυτήν την κατάσταση πρωτίστως την έχουν τα πολιτικά κόμματα, που αναλόγως αν είναι στην κυβέρνηση ή την αντιπολίτευση έχουν και την αλά καρτ συμπεριφορά… εκπαιδεύοντας και ανάλογα την κοινωνία.
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
