Ένα άλλο μοντέλο οικονομίας, με έμφαση στην παραγωγή και όχι στην κατανάλωση, φάνηκε να προκρίνει και ο Αντώνης Σαμαράς όταν ρωτήθηκε σχετικά. Κι αυτό το άλλο μοντέλο μιας παραγωγικής οικονομίας προτάσσεται σχεδόν απ’ όλες τις πολιτικές δυνάμεις (αριστερές και δεξιές) ως η λύση στο οικονομικό πρόβλημα της Ελλάδας.
Τώρα γιατί έχουμε καθυστερήσει τόσο πολύ να το υιοθετήσουμε και επιμένουμε στις υπηρεσίες και στον κοστοβόρο (για τις υποδομές και το ισοζύγιο) τουρισμό είναι μια άλλη συζήτηση, που έχει να κάνει και με την ελάχιστη προσπάθεια που καταβάλλουν οι περισσότερες κυβερνήσεις. Δηλαδή, ξεκινάνε κάτι -που μπορεί να είναι αναγκαίο-, αλλά μόλις εκδηλωθούν οι αντιδράσεις, αυτό σταματάει και μετά ψάχνουν επιχειρήματα να καλύψουν την υποχώρηση, που με την πάροδο του χρόνου ξεχνιέται.
Οι δολοφονίες στην Κρήτη ανέδειξαν την παράνομη χρόνια εθιμική οπλοφορία σε μείζον θέμα της επικαιρότητας, με την κυβέρνηση να ανακοινώνει πρωτοβουλίες, τον αρμόδιο υπουργό να δίνει συνεντεύξεις για το πώς θα λύσει το θέμα και ένα μεγάλο κομμάτι της ΕΛ.ΑΣ. να έχει εγκατασταθεί εκεί.
Ανάλογη σπουδή, με εξαγγελίες και νομοθετήσεις, είδαμε πρόσφατα και στο θέμα με το μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη, όπου ενεπλάκησαν πολλοί αρμόδιοι, αλλά κανείς μέχρι τώρα δεν ξέρει τι ακριβώς θα γίνει…
Στην οικονομία τώρα, η Ελλάδα έχει ένα έλλειμμα στο εξωτερικό ισοζύγιο της τάξης των 16 δισ. ευρώ, που δεν καλύπτεται και πρέπει να δανειστούμε. Οι εξαγωγές μας υστερούν (λόγω έλλειψης εμπορεύσιμων προϊόντων), ενώ οι εισαγωγές είναι μεγάλες, καθώς η οικονομία στηρίζεται στην κατανάλωση προϊόντων, πολλά από τα οποία τα αγοράζουμε από το εξωτερικό.
Παραγωγική οικονομία σημαίνει έμφαση στον πρωτογενή τομέα (για να έχουμε και διατροφική επάρκεια), στη βιομηχανία, στη μεταποίηση και την υψηλή τεχνολογία. Αυτά σε συνδυασμό με θεσμικές αλλαγές στη Δικαιοσύνη, στη διοίκηση, στις αγορές (με αντιμετώπιση των καρτέλ) κ.λπ. μπορούν να κάνουν τη χώρα παραγωγική με εξαγωγικό προσανατολισμό.
Αν συμβούν αυτά, θα λιγοστέψουν και οι φόροι, θα έρθουν επενδύσεις (όπου υστερούμε τραγικά), ενώ θα αυξηθεί βιώσιμα η αγοραστική δύναμη των Ελλήνων, που είναι προτελευταίοι στην Ε.Ε., με τελευταίους τους Βούλγαρους.
Ο Σαμαράς έβαλε ξανά το ζήτημα της αλλαγής του οικονομικού μοντέλου σε συνδυασμό με τη μείωση των φόρων αλλά και τη μείωση της τιμής της ενέργειας. Η τελευταία παραμένει ακριβή και απειλεί με κλείσιμο βιομηχανικές μονάδες, ενώ ωθεί στην απελπισία τα νοικοκυριά όταν βλέπουν τους λογαριασμούς του ρεύματος.
Άντε να δούμε ποιος τελικά θα αλλάξει τη δομή της οικονομίας ή, καλύτερα, ποιος θα ξεκινήσει αυτό το «τιτάνιο» για την Ελλάδα έργο, όπου κάθε θαύμα κρατάει 3 ημέρες και μετά γυρνάμε πάλι στα ίδια με νέες εξαγγελίες που ξεχνιούνται κι αυτές και πάει λέγοντας..
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
