Είναι μόλις 34 χρόνων, είναι παιδί μεταναστών, είναι πολύ σοσιαλιστής -έως και ultra αριστερός για τα δεδομένα της Αμερικής-, θέλει να επιβάλει φόρο αλληλεγγύης στους πλούσιους και λέει δημόσια πως το Ισραήλ διέπραξε γενοκτονία στη Γάζα.
Από σήμερα, πλην θεαματικής δημοσκοπικής ανατροπής, ο Ζοράν Μαμντάνι μπορεί να είναι ο πρώτος μουσουλμάνος δήμαρχος της Νέας Υόρκης, της μήτρας του παγκόσμιου καπιταλισμού. Είτε ως δήμαρχος, όμως, είτε απλώς ως το νέο πρόσωπο των Δημοκρατικών, γίνεται ο πρωταγωνιστής μιας -μικρής ή μεγάλης- πολιτικής επανάστασης στην Αμερική.
Τι είναι εκείνο που κάνει το φαινόμενο Μαμντάνι τόσο ξεχωριστό;
Το πρώτο είναι το προφανές: ο ανοιχτός ριζοσπαστισμός του σε μια Αμερική η οποία ψάχνει την αναγέννησή της βουτώντας στην πιο βαθιά συντήρηση.
Όταν υπόσχεσαι δωρεάν παιδική μέριμνα σε όλους τους γονείς, δωρεάν δημόσιες συγκοινωνίες, κρατικά παντοπωλεία και πάγωμα των ενοικίων σε όλη τη Νέα Υόρκη, μάλλον δεν δίνεις δεκάρα για το εάν θα τρομάξεις το μεσοαστικό Δημοκρατικό κέντρο. Και όταν δηλώνεις πως εάν εκλεγείς δήμαρχος κι ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου πατήσει το πόδι του στην πόλη θα ζητήσεις τη σύλληψή του για εγκλήματα πολέμου, μάλλον αδιαφορείς πλήρως για τα εκατομμύρια των προεκλογικών χορηγιών του εβραϊκού λόμπι. Εν τέλει, και αν μη τι άλλο, καθαρίζεις και νομιμοποιείς μια από τις πιο «βρόμικες» μέχρι σήμερα λέξεις του αμερικανικού πολιτικού λεξιλογίου, τον «σοσιαλισμό».
Το δεύτερο στοιχείο που δείχνει να απογειώνει το «άστρο» του Μαμντάνι είναι το ίδιο το πολιτικό του καλούπι. Μοιάζει με ένα κράμα του Μπαράκ Ομπάμα και του Ντόναλντ Τραμπ.
Στην πραγματικότητα, και παρότι με τον Τραμπ τον χωρίζει πολιτική και ιδεολογική άβυσσος, ο Ζοράν Μαμντάνι κάνει από τα αριστερά ό,τι ακριβώς έκανε ο Τραμπ από τα δεξιά: μπαίνει στην κούρσα ως εκφραστής της αντι-πολιτικής και του αντισυστημισμού, έτοιμος για μετωπική ρήξη με τις παλιές νόρμες και συμβάσεις.
Ίσως αυτός είναι και ο βασικός λόγος της έως τώρα εκρηκτικής απήχησής του. Χτίζει, από αριστερά πια, πάνω στην ίδια μαγιά που πάτησε και ο Ντόναλντ Τραμπ: στην Αμερική των αποκλεισμένων, των συντριπτικών κοινωνικών ανισοτήτων και των εισοδηματικών χασμάτων.
Η διαφορά είναι πως η δική του πρόταση έχει προοδευτικό και κεϊνσιανό πρόσημο. Και υπό αυτή την έννοια, η έκβαση του πειράματος και ο τελικός νικητής μπορεί να έχουν και ιστορικό ενδιαφέρον…
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
